1789 Fransız İhtilali ile
ortaya saçılan en önemli fikirlerden birisi dilimize
“milliyetçilik” olarak tercüme edilen nasyonalizmdir. Bu fikre
göre her millet(ulus) kendi kendini yönetmeli ve kaderini(!)
kendi tayin etmelidir. Millet/ulus nedir sorusuna ise pek çok
cevap üretmeye çalışmışlardır. Bu cevapların ana mihverini ırk,
dil ve kültür birlikteliği oluşturmaktadır. Din birliği
kesinlikle söz konusu edilmemektedir.
Milliyetçilik akımları önce
Avrupa’daki imparatorlukları parçaladı. Sanayi devrimini yapmış,
teknolojik olarak belli bir seviyeye gelmiş ülkeler tarafından
bu fikrin, sömürülmek istenen çok milletli ülkeleri parçalamak
için kullanışlı bir alet olduğu farkedilince, özellikle İslam
dünyasını, tabiatiyle Osmanlıyı parçalamak için bu akım etkili
bir şekilde kullanıldı. 19. yy’da arkeolog, antropolog, seyyah,
din adamı kılığında Osmanlı ülkesinde cirit atan casuslar her
bölgenin ayrılıklarını ve farklılıklarını tespit ettiler.
Kullanabilecekleri ilk ayrılık olarak din farkını buldular ve
Osmanlı memleketindeki hıristiyan unsurları tahrik ettiler.
Ardından bunlara sahiplenerek Osmanlıyı yavaş yavaş
parçaladılar. Hıristiyan unsurlardan koparabileceklerini
kopardıktan sonra Araplara yöneldiler ve onlar arasında da
asabiyeti tahrik ettiler. Arapların da biraz da zorla Osmanlıdan
kopartılması ve işgal edilmesi ardından Anadolu’nun da işgalini
getirdi.
İstiklal harbiyle birlikte
Anadolu’yu yeniden vatan haline getiren ve Türkiye sınırları
içinde bir millet olma iradesini gösteren milletimiz üzerinde
oynanan oyunlar bitmemiştir. Emperyalist devletler 19. ve 20.
yüzyılda sahneye koydukları oyunları tekrar tekrar sahneye
koymaktadırlar.
Ümmet-i Muhammed’in
birbirleriyle birleşmemeleri için ırk ayrımı, dil ayrımı, bölge
ayrımı velhasıl nasıl bir ayrılık bulurlarsa onu kullandılar,
kullanıyorlar.
Afganistan’da kabile
farklılığını, Irak’ta ırk ve mezhep farklılığını kullanıyorlar.
Memleketimizde de Türk-Kürt, alevî-sünnî hatta sağ-sol,
laik-antilaik gibi her tür farklılığı buluyor, kullanıyorlar.
Bulamazlarsa icat ediyorlar.
Tabii gariplik bu ülkelerin
bunları kullanılmaya çalışmasında değil muhataplarının bu oyuna
defalarca düşmesi. Her topluluk küçücük de olsa bir devleti
olması peşinde. Her parçalanmanın daha kolay lokma olma, daha
kolay sömürge haline gelme olduğunu görmüyorlar. Veya görmek
istemiyorlar.
Bütün bu oyunların çaresi
nedir? sorusunun cevabı aslında zor değil. Çare İslam
kardeşliğidir. Tarihte yaşanmış ve hâlen İslam ümmetini kısmen
de olsa bir arada tutan şey İslam kardeşliğidir. Sadece müslüman
olmakla bu iş tamamlanmamaktadır. Müslümanım diyen kişi İslam’ın
gereklerini iyi kavramalıdır.
Müslümanlar millet ve vatan
tarifini İslam’a göre yapmalılar. Millet aynı dine mensup
insanların oluşturduğu topluluk, vatan bunların yaşadığı ve
yaşayabileceği yerdir. Eğer batılı mânâda vatandaşlık tanımı
geliştirirseniz, bu şekilde parça parça olursunuz. Kaldı ki
Avrupa ve Amerika önceden geliştirmiş oldukları ve İslam
dünyasında kullandıkları vatandaşlık, ülke, millet tanımlarını
kendi memleketlerinde değiştirmektedirler.
Kendi ülkelerinde birliği,
birlikte yaşamayı teşvik edenler, ülkelerinde yaşayan tüm
insanları kapsayan bir üst kavram geliştirmeye çalışanlar İslam
dünyasında bunun tersini yapmakta 18 ve 19. yüzyıldan kalma
kavramlara başvurmaktadır.
İslam dünyası yine bu oyuna
düşer, İslam üst kimliği altında bir araya gelmezse var olan
zulüm sistemi uzun bir süre daha devam edecektir. Allah Teala
akıbetimizi hayreylesin.
Pakistan depreminde vefat
edenlere Rabbimizden rahmet geride kalanlara sabr-ı cemil niyaz
ederiz. Buradaki kardeşlerimize duyarsız kalmayalım.
Selam ve dua ile...
