FELAKETLERİMİZ
VE AYETLER
Kıyamet
yaklaştı mı, yaklaşmadı mı? Kopacak mı, kopmayacak mı? Kıyametin
büyük ve küçük alametleri nelerdir?... türünden sorularla
bu günlerde sıkça karşılaşır olduk. Yaşlanmak ve yıpranmak
kaçınılmaz gerçek ve ölüm de mukadderdir. "Her canlı
ölümü tadacaktır." bizim fertler olarak kıyametimiz de
çok yakındır. Her yüz yılda dünya yeni yüzlerle karşılaşır.
Bir önceki yüz yıldan hemen hiç kimse kalmamıştır. Bu gerçeklerden
yola çıkarak evrendeki bozulmanın nedenleri mutlaka araştırılmalıdır.
1-
İnsanın beden ve ruh sağlığının bozulma nedenleri nelerdir?
Ne gibi tedbirler alınarak bozulma önlenir ve insanın mutluluğu
nasıl sağlanabilir?
2-
Sosyolojik bozulmaların, ihtişamlı medeniyetlerin tefessüh
etme ve yok olmalarının nedenleri nelerdir? Ne gibi tedbirler alınarak
bozulma önlenebilir? Dünyanın huzur ve mutluluğu nasıl daim
olur?..
İnsan
yaratılmışların merkezidir. Diğer varlıklar onun etrafındaki
hâleler gibidir. Kainatta imar ve yıkım adına ne yapılıyorsa
genel sorumlusu insandır, çünkü onun nefsine "takva"
da "fücur" da ilham edilmiştir. Bu iki kelime insanın
bütün güzelliklerinin ve çirkinliklerinin de özetidir. Diğer
canlı ve cansızlarla ilgili olarak Kur'an-ı Kerim, onların
Allah'ın birer ayeti olduğunu, yüce kudretinin eseri olarak
verilen görevleri harfiyen yerine getirdiklerini ve baş döndürücü
bir ahenk içinde hareket ettiklerini birçok ayette uzun uzun
anlatır.
“Gerçek
şu ki, göklerin ve yerin yaratılmasında gece ile gündüzün
artarda gelişinde, insanlara yararlı şeylerle denizde yüzen
gemilerde, Allah'ın yağdırdığı ve kendisiyle ölümünden
sonra yeryüzünü dirilttiği suda, her canlıyı orada üretip
yaymasında, rüzgarları estirmesinde, gökle yer arasında boyun
eğdirilmiş bulutları evirip çevirmesinde düşünen bir
topluluk için gerçekten ayetler vardır.” (Bakara 164)
Kur'an
insandan da bu ayetleri tahrif etmemesini onların dengelerini
bozmamasını önemle ister.
"Güneş
ve ay (belli) bir hesap iledir. Bitki ve ağaç (O'na) secde
etmektedirler. Göğü Allah yükseltti ve mizanı (dengeyi) yerleştirip
koydu. Sakın mizanda haksızlık ve taşkınlık yapmayın. Tartıyı
adaletle tutup doğrultun ve tartıyı noksan tutmayın."
(Rahman 5-9)
Bu
gibi ayetler göstermektedir ki insan, Yüce Yaratan’ın
ifadesiyle, saymaktan dahi aciz olduğu nimetlerin içindedir.
"İman
edip salih amellerde bulunanlar için Firdevs cennetleri bir
konaklama yeridir. Onda ebedi olarak kalıcıdırlar, ondan ayrılmak
istemezler. De ki:
“Rabbimin
sözleri(ni yazmak) için deniz mürekkep olsa ve yardım için
bir benzerini (bir o kadarını) dahi getirsek, Rabbimin sözleri
tükenmeden önce, elbette deniz tükeniverirdi.” (Kehf 107-109)
İnsan
olarak bu hayatta da ahirette de eşsiz bir sanat eserinin, muhteşem
bir teknolojinin, harika bir organizasyonun konuğu hatta başrol
oyuncusuyuz. Bu sahne bu dekorlar hep bizim için hazırlanmıştır.
Bizim başarımız hem bu sahneyi (dünyayı) hem de ikinci
sahneyi (ahireti) aydınlatacak ve şenlendirecektir. Bizim hüsranımız
hem bu dünyamızı hem de ahiretimizi felaket edecektir.
Bu
muazzam sistemin konuğu olan bizler de maksatsız, başı boş ve
mihmandarsız bir ziyaretçi değiliz. Ziyaret sebebimiz gayet açık
ve nettir.
“Ben,
cinleri de, insanları da, yalnızca bana ibadet etsinler diye
yarattım.
Ben,
onlardan bir rızık istemiyorum ve ben, onların beni doyurup
beslemelerini de istemiyorum. Hiç şüphesiz, rızık veren, O,
metin kuvvet sahibi olan Allah'tır.”(Zariyat 56-58)
İnsanın
görevi Allah celle celaluhun rızasını kazanmak, en güzel isim
ve sıfatların gerçek sahibi yüce Rabbe layık bir Abd olmaktır.
Depremleri,
tsunamileri, tayfunları,vb. olayları değerlendirirken olayları
hemen maddî ya da manevî bir boyuta taşıyıp konuyu mecrasından
çıkartmak ülkemizde genel reaksiyon haline gelmiştir. Madde gözlüğünün
numarası yüksek olanlar her şeyin nedenlerini tabiatın dizaynında
ya da maddelerinin özelliklerinde ararlar. Bir kısım ise,
"Allah belâlarını verdi zaten onlar şöyle, şöyle yapıyormuş...
v.s." şeklinde çözümden uzak ithamlar içerisine
girerler. Bu sistemin bir yaratıcısı olduğu asla unutulmamalıdır.
Unutanlara hatırlatınız ki en az sizin yaptığınız yorumlar
ve ilmî(!) değerlendirmeleriniz kadar Allah'ın da açıklamalarına,
öğütlerine ve ayetlerine ihtiyacımız vardır. Bütün kainat
ve kainattaki olaylar Allah'ın isimlerinin kelimeler halinde
ortaya çıkmış şekilleri, yani ayetleridir. Bu ayetler bazen
kayadan devenin çıkması olur, bazen 300 yıldan fazla mağarada
kalmak olur, bazen iki ordunun karşılaşması olur, bazen yerler
ve gökler olur, bazen gözümüzün önün de canlanıp çiçekler
açan ölü toprak olur, bazen tsunami olur, bazen de bizzat
kendimiz ayet oluruz.
"İlahınız
tek bir ilahtır, O'ndan başka ilah yoktur. O, Rahman ve
Rahim'dir. Hiç şüphesiz göklerin ve yerin yaratılışında,
gece ile gündüzün birbirini kovalamasında, insanlara yararlı
şeyler ile denizde yüzen vapurlarda, Allah'ın gökten su
indirip onun aracılığı ile ölü yeri dirilterek üzerine her
çeşit canlıyı yaymasında, rüzgarları ve gökle yer arasında
emre hazır bekleyen bulutları yönlendirmesinde, düşünen bir
topluluk için birçok ayetler, deliller vardır.
İnsanlar
arasında Allah'a çeşitli eşler koşanlar ve bu koştukları eşleri
Allah'ı sever gibi sevenler vardır. Oysa müminler en çok
Allah'ı severler. Zulmedenler, azabı gördükleri zaman bütün
kuvvetin Allah'ta olduğunu ve Allah'ın azabının ağır olduğunu
anlayacaklarını keşke şimdiden bilselerdi!" (Bakara
163-165)
Etrafa
hayvan gibi bakmayan, gözleri önünde gece gündüz işleyip
duran büyük kainat sistemini akıllıca bir gözleme tabi tutan,
önyargılarla, inatçılıkla körelmemiş bir kalbe sahip kimse
gözünü açınca hakikate işaret eden birçok ayetler görebilir.
Böyle bir kimse, kainatın Mutlak Kadir ve Mutlak Hakim olan tek
bir Varlık tarafından yönetildiğini görecektir. Bu bakış açısı
da onu Kur'an'a götürecektir. Kur'an'ın da ele aldığı temel
konunun, "insan" olduğunu görecektir. O, insanı
felaha veya helake götüren hayat tarzlarını anlatır. Kur'an'ın
tamamında vurgulanan ana fikir, Hakk'ın açıklanması ve buna
dayanan Doğru Yol'a davettir. Kur'an, gerçeğin(Hakk'ın),
Allah'ın, Hz. Âdem'i (a.s) halife tayin ettiğinde kendisine
vahyettiği ve diğer bütün peygamberlere bildirdiği İslam
olduğunu ve bütün peygamberlerin aynı Yol'u öğrettiklerini
bildirir. İnsanlar tarafından bu Hakk'a aykırı olarak,
Allah’ın yarattıkları ile ilişkisi hakkında icat edilen tüm
teoriler yanlıştır. Bunlar üzerine kurulan hayat tarzları da
sonuçta insanlığı hüsrana götürmüştür.
Vahyin
hedef ve gayesi ise, insanı Doğru Yol'a çağırmak ve cahilliği
nedeniyle kaybettiği veya günahkârlığı nedeniyle yüz çevirdiği
Hidayet'i onlara sunmaktır.
Kur'an,
göklerin, yerin ve insanın yaratılışını anlatırken olsun,
evrendeki yaratıklara değinirken veya insanlık tarihinden
olaylar aktarırken olsun hep aynı hedefi gözetir. Allah'ın
ayetleri tahrif edilmesin, hem kitap korunsun hem de kevnî
ayetler korunsun. Ancak uyarıcılara kulak vermeyen fesatçılar
yüzünden karalar ve denizler bozuldu. Âdem (A.S.)dan itibaren
hepimize Rabbimiz “din olarak İslam’ı seçmiş ve razı olmuşken
" bu şerefi ve izzeti bırakan ya da hiç önemsemeyen,
kendinin bir hayvan türü olduğunu iddia edenler elbetteki behîmî
bir tabloyla karşılaşacaklar, karanlıklardan karanlıklara
saplanacaklardır.
Bu
genelleme çok abartılı değildir. Kur'an-ı Kerim imanı işlerken
hep amel-i salihle yani doğru hareket tarzı ile birlikte ifade
eder. "İman ettim" demek yeterli değildir. Sonra
istikamet gerekir. Allah'a hakkıyla iman eden bir mümin olarak
artık bütün duyu organları ve hareket organları O’nun
isteklerine göre hareket etmelidir. Kişinin imanının
ışığı ve görüntüsü aksiyonudur yani harekettir. Atalet ve
durgunluk zamanla kokuşmayı getirir. Sadece adı müslüman
olan, hareketleri İslamî olmayan, İslamca hissetme duyularını
kaybetmiş kişi ve toplumlar kokuşmanın ve bozulmanın temelini
oluştururlar. Yüce Rahman’ın kudretinden çıkan bu kainat,
fiziksel ya da sosyolojik bozulma ve kokuşmanın hiçbirini kabul
etmez. Sistem koruyucu devrelerini açıverir. Allah’ın
ayetlerini değiştirtmez. Çünkü sünnetullahta bir değişiklik
görülmez.
İşte
bu ayetler
"Göklerde
ve yerde nice ayetler vardır ki, üzerinden geçerler de, onlar
ona sırtlarını çevirip giderler." (Yusuf 105)
"Şehir
halkı birbirlerine müjdeler vererek geldi. (Lut onlara)
"Bunlar benim konuğumdur, beni utandırıp-dillere düşürmeyin"
dedi. "Allah'tan korkup-sakının ve beni küçük düşürmeyin."
Dediler ki: "Biz seni 'herkes(in işin)e karışmaktan' alıkoymamış
mıydık?" Dedi ki: (Niyetli olduğunuz şeyi) ille yapacaksınız
(öyle mi?) İşte (benim ve kavmin) kızları(onlarla nikahlanıp,
helal ilişkide bulunun.)
(Melekler
dediler ki, ey Lut!) Ömrüne and olsun ki, onlar, sarhoşlukları
içinde kör-sersemdirler. Derken, tan yerinin ağarma vaktine
girdiklerinde onları (o korkunç ve dayanılmaz) çığlık
yakalayıverdi. Anında (yurtlarının) üstünü altına çevirdik
ve üzerlerine balçıktan pişirilmiş taş yağdırdık. Elbette
bunda 'derin bir kavrayışa sahip olanlar' için gerçekten
ayetler vardır. (Hicr 67-75)
"O’dur,
sizin için gökten su indiren. Öyle ki, hem siz içersiniz o
sudan, hem de hayvanlarınızı otlattığınız çayır-çimen.
Onunla
Allah sizin için ekin, zeytin ve hurma ağaçları, üzümler ve
her türden (daha) nice ürünler bitirmektedir. Şüphesiz bunda,
düşünebilen bir topluluk için ayetler vardır.
Geceyi,
gündüzü, güneşi ve ayı sizin emrinize verdi; yıldızlar da
O'nun emriyle emre hazır kılınmıştır. Şüphesiz bunda, aklını
kullanabilen bir topluluk için ayetler vardır.
Yerde
sizin için üretip-türettiği çeşitli renklerdekileri de
(faydanıza verdi). Şüphesiz bunda, öğüt alıp düşünen bir
topluluk için ayet vardır.
Denizi
ve sizin emrinize veren O'dur, ondan taze et yemektesiniz ve
giyiminizde ondan süs-eşyalar çıkarmaktasınız. Gemilerin
onda (suları) yara yara akıp gittiğini görüyorsun. (Bütün
bunlar) O'nun fazlından aramanız ve şükretmeniz içindir.''(Nahl
10-14)
"Allah
gökten su indirdi, ölümünden sonra yeri onunla diriltti; işitebilen
bir topluluk için bunda gerçekten bir ayet vardır.
Sizin
için hayvanlarda da elbette ibretler vardır, size onların karınlarındaki
fers (yarı sindirilmiş gıdalar) ile kan arasından, içenlerin
boğazından kolaylıkla kayan dupduru bir süt içirmekteyiz.
Hurmalıkların
ve asmaların meyvelerinden hem sarhoşluk verici içki, hem güzel
bir rızık edinmektesiniz. Şüphesiz aklını kullanabilen bir
topluluk için gerçekten bunda bir ayet vardır.
Rabbin
bal arısına vahyetti: Dağlarda, ağaçlarda ve onların
kurdukları çardaklarda kendine evler edin. Sonra meyvelerin tümünden
ye, böylece Rabbinin sana kolaylaştırdığı yollarda yürü-uçuver.
Onların karınlarından türlü renklerde şerbetler çıkar,
onda insanlar için bir şifa vardır. Şüphesiz düşünen bir
topluluk için gerçekten bunda bir ayet vardır.” (Nahl
65-69)
Konuyla
ilgili ayetlerin tamamını serdetmeye gerek yok, Kur'an-ı Kerim
bütün ayetlerin özü ve özetidir. Eşsiz kitabımızdan örnek
olarak sunduğumuz bu ayet-i kerimeler dikkatlice okunursa
konumuza giriş yaparken sunduğumuz soruların cevapları açıktır.
Ancak bu anlayışa sahip olacak kişide; öğüt alma, aklını
kullanma, düşünebilme ve derin bir kavrayış özellikleri
olmalıdır. Kur'anî tabirle behîmî bir yaşantıda ve heveste
olanlar için bu anlayışın yolu kapalıdır.
“Kendi
istek ve tutkularını (hevasını) ilah edineni gördün mü? Şimdi
ona karşı sen mi vekil olacaksın? Yoksa sen, onların çoğunu
(söz) işitir ya da aklını kullanır mı sayıyorsun? Onlar,
ancak hayvanlar gibidirler; hayır, onlar yol bakımından daha da
şaşkın (ve aşağı)dırlar." (Furkan 43, 44)
"İnsanlardan
öyleleri vardır ki: "Biz Allah'a ve ahiret gününe iman
ettik." derler; oysa onlar inanmış değildirler.
(Sözde)
Allah'ı ve iman edenleri aldatırlar. Oysa onlar, yalnızca
kendilerini aldatmaktadırlar da şuurunda değildirler.
Kalplerinde hastalık vardır. Allah da hastalıklarını artırmıştır.
Yalan söylemekte olduklarından dolayı, onlar için acıklı bir
azap vardır. Kendilerine: "Yeryüzünde fesat çıkarmayın"
denildiğinde: "Biz yalnızca ıslah edicileriz" derler.
Haberiniz olsun; gerçekten, asıl fesatçılar bunlardır, ama şuurunda
değildirler.
Ve
(yine) kendilerine: "İnsanların iman ettiği gibi siz de
iman edin" denildiğinde: Düşük akıllılar(beyinsizler)ın
iman ettiği gibi mi iman edelim?" derler. Bilin ki, gerçekten
asıl düşük-akıllılar kendileridir, ama bilmezler. (Bakara
8-13)
"İnsanlardan
öylesi de vardır ki, dünya hayatına ilişkin sözleri senin hoşuna
gider ve kalbindekine rağmen Allah'ı şahid getirir; oysa o azılı
bir düşmandır. O, iş başına geçti mi yeryüzünde fesat çıkartmaya,
ekini ve nesli helak etmeye çaba harcar. Allah ise, bozgunculuğu
ve kışkırtıcılığı sevmez. (Bakara 204, 205)
Bu
muhteşem sistemin de denizleri kirletilir, canlılarının yaşam
biçimleri ve görüntüleri bozulup değiştirilirse, nükleer,
kimyasal v.b. atıkların çöplüğü yapılırsa, atom
denemeleri yapılırsa.... Havası kirletilir, oksijen tabakasının
delinmesine katkıda bulunulur ve umursamaz davranılırsa, uzayda
neler yaptıklarını bilmediğimiz uzay teknolojisine sahip olan
ülkelerin (dünyada yaptıklarını biliyoruz!) hareketleri
kontrol edilmezse... Karaları kirletilir, toprağının içerikleri
değişirse, dağların yerleri oynatılıp nehirlerin mecraları
değiştirilirse, hayvanlarının ve bitkilerinin genleri ile
oynanırsa... İnsanları Rablerinden uzaklaşıp maymunun peşine
takılırsa, hiçbir kural tanımaz kendini ilah edinirse... Haksızlıklar,
adam kayırmalar, rüşvetler, yolsuzluklar yaygınlaşırsa;
fakir, fukara, yetim, yoksul, güçsüz tanınmazsa; anne -baba, büyük
- küçük bilinmezse... İşte o zaman insanların da dengeleri
bozulur. Duyulmadık bilinmedik hastalıklar türer, savaşlar
artar, cinayetler artar, faylar kırılır. Depremler, tsunamiler
olur. Havanın, suyun tadı kaçar. Bu durum kendi ellerimizle
kendi başımıza ördüğümüz insanlığın ortak çorabıdır.
Kur'anî tabirle "Ellerimizle kazandıklarımız sebebiyle
karada ve denizde fesat çıktı."
Kınanacak
kimse yoktur. Kendimizi, insanlığı kınamalı, diğer canlılardan
özür dilemeliyiz. Allah'ın cennet misali bu mekanına layık
kul olamadığımızı kabul etmeli ve hemen imanımızı
tazelemeli yeniden salih amellere sarılmalıyız. Unutmamalıyız
ki inançlar doğru olsa da hareketler yanlış olursa felaketler
gelir, inanan ve inanmayan diye de ayrılmaz. Yanlış herkes için
yanlıştır ve yüce adalette hiç kimse torpilli değildir.
Hemen Allah’ın belâsıdır deyip geçivermek maneviyata
hakaret olur. Allah kullarına kendilerinden daha merhametlidir,
onları üzmek istemez ve onlara zulmetmez. Bir mazlum müminin
feryadından arşı titrer. Önce kendimize, insanlığımıza
bakmalı yapmamız gerekenleri yapıp yapmadığımızı tekrar gözden
geçirip sorunlu değil sorumlu bir kul olmalıyız. Helak olan
kavimler incelendiğinde görülecektir ki helak sebepleri kişilerin
isimlerinin ya da sıfatlarının Nemrut, Firavun, Haman ve Karun
v.b. olmaları değildir. İnkarcılar imansızlık, ahlaksızlık,
inananlara karşı baskı ve zulüm uygulama sebebiyle; şayet içlerinde
inananlar varsa onlar da kötülüklere karşı koymamaları, hakkı
söylemek ve yapmadaki korkaklıkları,tembellik ve nemelazımcılıkları
nedeniyle helak olmuşlardır.
Hülasa
helak olan kavimler, yanlışlarda ısrar etmek ve uyarıcılara
kulak asmamak, Allah'a başkaldırmak, O'na ortak koşmak, yeryüzünde
haksız yere büyüklenmek, insanların mallarını haksızlıkla
yemek, cinsel sapmalara ve azgınlığa yönelmek gibi yüz kızartıcı
ve utanç verici suçlara dalmaları sebebiyle helak olmuş kendi
sonlarını getirmişler; içlerinde bulunan bir kısım müslümanlar
da bu kötülüklere güçleri yettiği ölçüde elleri, dilleri
ile müdahele etmedikleri veya bunları yapamıyorlarsa kalpleri
ile bile buğz etmedikleri için onlarla beraber helak olmuşlardır.
