Bismillah
Kıymetli
okuyucu,
Dünyada
kendisine tasarruf hakkı ve imkanı verilen tek varlık insanoğludur.
İnsanoğlu yeryüzünde çeşitli tasarruflarda bulunabilir ancak
bu tasarrufların sonuçlarına da katlanmak zorundadır. Eğer
insanlar yeryüzünü Allah’ın emirlerine, yeryüzüne konulan
sisteme uygun bir şekilde imar ederlerse karşılığını bu dünyada
rahat ve huzurlu yaşayarak, ahirette de cenneti kazanarak alırlar.
Ama eğer imara değil de ifsada koşarlarsa o zaman hem bu dünyada
bedel öderler hem de ahirette kaybedenlerden olurlar.
Allahu
Teala, “İnsanların kendi elleriyle yaptıkları sonucunda
karada ve denizlerde bozulma ve çürüme başladı. Bu şekilde
(Allah) belki (doğru yola) dönerler diye yaptıklarının bazı
(kötü) sonuçlarını kendilerine tattırıyor” (Rum 41)
buyurmaktadır. Bu ayetin açıklamasında Muhammed Esed:
“Günümüzde
korkunç bir şekilde -üstelik henüz kısmen- ortaya çıkan doğal
çevremizdeki yoğun çürüme ve tahribat, burada “insanın
kendi yapıp-ettiklerinin bir sonucu”, yani insanın, kendi
kendini tahrip eden -çünkü katı materyalist bir temele
dayanan- teknolojik gelişmelerin ve insanlığı daha önce hayal
bile edemeyeceği ekolojik felaketlerle karşı karşıya getiren
çılgınca faaliyetlerin bir sonucu olarak öngörülmüştür.
Toprağın,
havanın ve suyun sanayi atıkları ve şehir çöpleri yüzünden
dizginlenemeyen bir şekilde kirlenmesi; bitki örtüsü ve
denizlerini artan bir şekilde zehirlenip yok olması; yaygın uyuşturucu
ve görünürde “faydalı” ilaç kullanımı sebebiyle insanın
bedeninde ortaya çıkan her türlü genetik bozukluklar ve
insanlara yararlı bir çok hayvan türünün giderek yok olması.
Bütün bunlara, insanın sosyal hayatındaki hızlı bozulmayı
ve çürümeyi, cinsel sapıklıkları, suçları ve şiddeti ve
son aşamada nükleer dehşeti ilave edebiliriz: Bunların tümü
son tahlilde, insanın Allah’a ve mutlak manevî/ahlakî değerlere
karşı umursamazlığının ve bunun yerine, “maddi
ilerleme”yi tek önemli hedef sayan inançlara tutsaklığının
bir sonucudur.”
Dünyada
sayıları gittikçe artan ve adına “tabii felaket” dediğimiz
felaketlere bir de bu gözle bakmalıyız. Tüm düşüncesi daha
fazla üretim ve tüketim olan, maddî gelişmeyi tek ideal olarak
gören batıl düşünce yeryüzünü gittikçe felakete sürüklemekte,
gelen felaketler kötülüklere mani olmaya çalışmayanları
veya gayreti yeterli olmayanları da içine almaktadır.
Biz
bu sayımızda tabii felaketlerin ne kadar “tabii” olduğunu
ve bu felaketlerin gelmemesi için neler, geldikten sonra neler
yapılması gerektiğini incelemeye gayret ettik. Güneydoğu
Asya’daki deprem ve tsunami felaketi hususunda geniş bir mülakat
yaptık. Felaket bölgelerinin unutulmaması, oralara elimizden
gelen yardımların yapılması gerekiyor.
Ayrıca
dergimizde Sağlık-iş Sendikası Başkanı Mustafa Başoğlu ve
Prof. Dr. Mahir Kaynak ile yapılmış iki mülakat daha bulacaksınız.
Yeni
yılda vereceğimiz kitabımızın çalışmaları da sürmektedir.
Önümüzdeki sayımızda gereken açıklamayı yapacağız.
Siz
okuyucularımızdan daha fazla destek bekliyoruz.
Selam
ve dua ile...
