MADDENİN AN AN YARATILIŞI
İnsanoğlu, yeryüzünde gözlerini açtığı günden
itibaren yaşadığı dünyayı, dünyada varolan MADDE’yi
anlamaya çalışmıştır. Bu ona Allah Teâlâ’nın bahşettiği
bir farklılık hatta diğer yaratılanlar arasında bir üstünlük
sebebidir.
Ve
Âdem'e isimlerin hepsini öğretti. Sonra onları meleklere yöneltip:
"Eğer doğru sözlüler iseniz, bunları bana isimleriyle
haber verin" dedi.
Dediler
ki: "Sen yücesin, bize öğrettiğinden başka bizim hiçbir
bilgimiz yoktur. Gerçekten sen, her şeyi bilen, hüküm ve
hikmet sahibi olansın."
(Allah:)
"Ey Âdem, bunları onlara isimleriyle haber ver" dedi.
O da, bunları onlara isimleriyle haber verince, (Allah) dedi ki:
"Size demedim mi, göklerin ve yerin gaybını gerçekten ben
bilirim, gizli tuttuklarınızı da, açığa vurduklarınızı da
ben bilirim." (Bakara 31-32- 33)
Kavramlar
insanın maddeyi tanımasında önemli bir yer tutar. Âdem’e
yani Âdem’in şahsında insan nesline hem kavram geliştirme ve
hem de maddenin özelliklerini anlama kabiliyeti verilmiştir.
Meleklere verilen ilim ise, -madde bilgisi alanında– sınırlandırılmış
bir bilgi olduğu anlaşılıyor.
Madde
bilgisi insan neslinde imanın kuvvetlenmesi ya da inkar etme gibi
iki farklı anlayışın ortaya çıkmasına neden olmuştur.
Vahyin ışığı altında bakıldığında inanan insanların
imanını kuvvetlendirirken, vahyin aydınlatmadığı akılla
bakan insanların bir kısmında inkar etme sonucunu doğurmuştur.
Aslında madde bilgisinin insanı inkara götürmesi zorlamanın
sonucudur. Çünkü hiçbir önkabul olmadan maddeye bakıldığında
bile atom altı parçacıkların, atomların ve moleküllerin
birbirleriyle olan harikulade uyumu insanı çok tabii olarak
-zoraki olmadan- imana götürmesi gerekir. Bir atomun oluşabilmesi
atom altı parçacıkların(elektron, proton, nötron ve daha birçok
parçacık), moleküllerin oluşabilmesi için de atomların ve
nihayet maddenin bütününün oluşabilmesi için de moleküllerin
birbirleriyle mükemmel bir birlikteliğinin olması gerekir.
Allah
Teâlâ eşyanın özelliklerini eşyanın tabiatında saklı
tutmaktadır. Ancak bu saklılık ilahî vahiy gibi sadece
kendisinin bildirmesiyle açıklanacak bir bilgi değildir. Bu
bilgi yaratılış olarak maddeyi araştırmaya meraklı olan bütün
insanların yapacakları çalışmalarla ortaya çıkarılabilir
bilgidir. Aslında madde özelliklerini ortaya çıkarmak ilk önce
müslümanların üzerinde olan bir görevdir. Çünkü insanın
yeryüzündeki en temel görevi halife olarak yeryüzünde adaleti
tesis etmektir. Müslüman bu bilgi ile adalete aykırı davranan
ya da adaleti bozmaya çalışanlara da adaletle davranarak onları
adalet çerçevesi içinde tutmaya çalışacaktır.
20.
yy bilgi birikimi adeta insanı iman etmeye doğru
zorlamaktadır. En basit bir atom olan hidrojen atomundaki
elektron-proton ilişkisi bile tek başına insanı iman ettirmeye
yeter. Ancak çok gelişmiş elektron mikroskopları ile görülebilen
bu atomda elektron-proton arası uzaklık ve elektronun protonun
etrafındaki dönme hızı çok ince bir hesapla ayarlanmıştır.
Uzaklığın milimetrenin milyarda biri kadar artması veya
azalması hidrojen atomunun bozulmasına neden olur. Aynı şekilde
elektron hızının milyonda bir artması ya da yavaşlaması
atomun çökmesi sonucunu doğuracak yani madde diye bir olgu
olmayacaktı.
Bugünkü
bilgilerimiz maddenin ilk yaratılma anı hakkında tahmin yürütmemizi
sağlayabilmektedir. Zaman ve maddenin büyük patlama (Big Bang)
ile oluştuğu kabul edilir hâle gelmiştir. Bu, zaman ve mekanın
yaratılması anlamına gelmektedir. Hatta 20. yy’ın en ünlü
maddecisi (ateisti ), bugün seksenli yaşlarda bulunan İngiliz
felsefeci Andre Flew bile ilmin ortaya koyduğu gerçekler karşısında
bir yaratıcının varolduğunu itiraf etmek mecburiyetinde kalmıştır.
Big
Bang teorisinin de bir kez daha ortaya koyduğu gibi, Allah evreni
yokluktan var etmiştir. Bu büyük patlama, her yönüyle insanı
düşündüren, tesadüflerle izah edilemeyecek ince hesaplar ve
detaylarla doludur. Patlamanın her anındaki sıcaklık, atom parçacıklarının
sayısı, o anda devreye giren kuvvetler ve bu kuvvetlerin şiddetleri
çok hassas değerlere sahip olmalıdır. Bu değerlerin birinin
bile sağlanamaması durumunda, bugün içinde yaşadığımız
evren var olamazdı. Kastettiğimiz değerlerin herhangi birinin
matematiksel olarak "0"a yakın bir miktarda dahi değişmesi,
bu sonu hazırlamaya yeterlidir. Kısacası evren ve onun yapı taşı
olan atomlar Büyük Patlama anından hemen sonra Allah'ın yarattığı
bu dengeler sayesinde yoktan var olmaya başlamıştır. Bilim
adamları bu oluşum sırasında meydana gelen olayların mükemmel
zamanlamalarını ve bu zamanlamalarda devrede olan fizik kurallarının
düzenini anlamak için sayısız çalışmalar yapmışlardır.
Bugün artık bu konuda çalışma yapan tüm bilim adamlarının
kabul ettiği gerçekler şunlardır:
"0"
anı: Ne maddenin, ne de zamanın var olmadığı ve patlamanın
gerçekleştiği bu "an", fizikte t (zaman) = 0 anı
olarak kabul edilmektedir. Yani t=0 anında hiçbir şey yoktur.
Yaratılmanın başladığı bu "an"dan önceyi tarif
edebilmek için, o anda var olan fizik kurallarını bilmemiz
gerekir. Çünkü şu an var olan fizik kanunları patlamanın ilk
anlarında geçerli değildir.
Fiziğin
tanımlayabildiği olaylar en küçük zaman birimi olan 10-43
saniyeden itibaren başlar. Bu, insan aklının asla kavrayamayacağı
bir zaman dilimidir. Peki acaba, hayal bile edemediğimiz, bu küçük
zaman aralığında neler olmuştur? Fizikçiler bu anda meydana
gelen olayları tüm detaylarıyla açıklayabilecek bir teoriyi
şu ana kadar geliştirememişlerdir.
Çünkü
bilim adamlarının ellerinde hesap yapabilmeleri için gereken
malzeme yoktur. Matematik ve fizik kurallarının tanımları bu sınırda
tıkanıp kalmıştır. Yani her bir detayı çok hassas dengeler
üzerine kurulmuş bu patlamanın öncesi de, bu ilk anları da
fiziğin ve insanın kavrama gücünün ötesinde bir yaratılışa
sahiptir...
Zamanın
olmadığı bir andan başlayan bu yaratılışı an an madde
evreninin ve fizik kurallarının ortaya çıkmasını sağlamıştır.
Şimdi bu patlamada çok kısa süre içerisinde büyük bir
hassasiyetle meydana gelen olaylara bir göz atalım:
Yukarıda
da belirttiğimiz gibi fizikte her şey 10-43 saniye sonrasından
itibaren hesaplanabilir ve ancak bu andan sonra enerji ve zaman
tarif edilebilir. Yaratılışın bu anında, sıcaklık değeri
1032 (100.000.000.000.000.000.-000.000.000.000.000) derecedir. Bir
kıyaslama yapacak olursak, güneşin sıcaklık derecesi
milyonlarla (108), güneşten çok büyük yıldızların sıcaklığı
ise ancak milyarlarla (1011) ifade edilir. Şu an tespit edebildiğimiz
en yüksek sıcaklık milyar derecelerle sınırlıyken, 10-43 anındaki
sıcaklığın ne derece yüksek olduğu konusunda bir kıyas
yapabilmek mümkündür.
10-43
saniyelik bu dönemden bir aşama ileri gidip saniyenin 10-37 olduğu
zamana geliriz. Bu iki süre arasındaki aralık bir-iki saniye
gibi bir an değildir. Saniyenin katrilyon kere katrilyonda biri
kadar bir zaman aralığından bahsedilmektedir. Sıcaklık yine
olağanüstü yüksek olup 1029
(100.000.000.-000.000.000.000.000.000.000)°C değerindedir. Bu aşamada
henüz atomlar yaratılmamıştır.
Bir
adım daha atıp 10-2 saniyelik döneme giriyoruz. Bu aralık, bir
saniyenin yüzde birini ifade etmektedir. Bu zaman dilimi içinde
sıcaklık 100 milyar derecedir. Bu dönemde "ilk evren"
şekillenmeye başlamıştır. Daha atom çekirdeğini oluşturan
proton ve nötron gibi parçacıklar görünürde yoktur. Ortada
sadece elektron ve onun zıttı olan pozitron (anti-elektron) vardır.
Çünkü evrenin o anki sıcaklığı ve hızı sadece bu parçacıkların
oluşmasına izin verir. Yokluğun ardından patlama gerçekleşeli
daha 1 saniye bile geçmeden, elektron ve pozitronlar oluşmuştur.
Bu
andan sonra oluşacak her atom parçacığının hangi anda ortaya
çıkacağı çok önemlidir. Çünkü şu andaki fizik kurallarının
ortaya çıkması için her parçacık özel bir anda ortaya çıkmak
zorundadır. Hangi parçanın önce oluşacağı çok büyük bir
önem taşımaktadır. Bu sıralama ya da zamanlamadaki en ufak
bir oynama sonucunda, evrenin bugünkü haline gelmesi mümkün
olmazdı.
Kaynak:
Harun Yahya’nın eserlerinden faydalanılmıştır.
