VAHŞİ
BATI
Tarih okumayanlar, geçmişte meydana gelen olaylara “Adam
sende” deyip aldırış etmeyenler, önemsemeyenler, ibret
almayanlar, acaba şu son Irak, Filistin, Çeçenistan, Bosna gibi
İslam ülkelerinde batılı vahşîlerin işledikleri cinayetlere
şahit olduktan sonra, hâlâ batı medeniyetinden, batılı
insanların hoşgörüsünden bahsedecekler mi? Ya da hâla batılı
olma hevesleri devam edecek mi?
Bugünkü
batı toplumları, sistemlerini, müesseselerini, kurum ve kuruluşlarını,
kurdukları sömürü düzenlerini, vahşet ve terörlerini devam
ettirebilmek esası üzerine bina etmişlerdir.
Onların
varlıklarını devam ettirebilmeleri için bu mekanizmayı çalıştırmaları
gerekmektedir.
Onun
içindir ki, bir zamanlar Afrika’nın zavallı insanlarını yük
gemilerine doldurarak Amerika’ya taşımışlar, yolda
hastalananları veya çalışamayacak kadar güçsüz olanları
canlı canlı denize atmışlardır. Amerika’ya ulaşanları da
en kötü şartlar altında, karın tokluğuna çalıştırmışlardır.
Bu
arada Amerika’nın yerlileri olan kızılderilileri de insan
yerine koymamıştır. Zencilere yaptıklarını onlara da uygulamışlardır.
Zenci
ve yerlileri insan saymadıkları için:
Aynı
lokantada yemek yememişler,
Aynı
okulda okumamışlar,
Aynı
otobüste yolculuk yapmamışlar,
Hülasa
onları toplumdan tamamen tecrit etmişler ve insan muamelesi
yapmamışlardır.
Avustralya
ve Güney Asya ülkelerinde de aynı cinayetleri işlemişler, bu
ülkelerin yer altı ve yer üstü kaynaklarını talan etmişler,
ülkelerine taşımışlar, kendi ülkelerinin, kendi insanlarının
refahı için işgal ettikleri ülkeleri iliklerine kadar sömürmüşler,
o ülke insanlarına hayvan muamelesi yapmışlardır.
Müslümanlar
olarak geçmişte yaşanan bütün bu olayları bilmeliyiz, bu
olayları çok iyi bir şekilde tahlil etmeliyiz, yorumlamalıyız,
gençliğimize, geçmişi, yaşadığı asrı tanıtmalıyız. Tanıtmalıyız
ki bu batılı canilerin Irak, Filistin ve diğer İslam ülkelerinde
yaptıkları insanlık dışı cinayetlerin gelip geçici şeyler
olmadığını, bu yapılanların, bu vahşetin asırlardan beri
planlanıp programlanan bir imha hareketinin uygulanması, devam
ettirilmesi olduğunu anlasınlar, idrak etsinler. Ona göre
stratejiler geliştirsinler.
Geçmişten
ibret almayan, hâlen yaşanan olayları iyi okumayan, iyi
yorumlamayan geleceğe ait plan ve programları bulunmayan millet
ve devletler güçlü millet, güçlü devlet olma şansını
kaybederler.
Görünen
o ki, bugünkü İslam ülkeleri ve bu ülkeleri idare edenler
yukarıda zikredilen özelliklerden mahrum oldukları, kendi köklerinden
kopup batılı olmaya heves ettikleri için zillet ve meskenete dûçar
olmuşlardır.
Bugün
Filistin ve Irak’ta oluk oluk müslüman kanı akıyor, tarihî
eserler, camiler, medreseler, İslam medeniyetinin göz kamaştıran
şaheserleri yok ediliyor. Maalesef bunca vahşet karşısında İslam
ülkelerinden güçlü bir ses yükselmiyor, İslam ülkelerini yönetenler
ise yüzlerini bile buruşturmuyorlar. Hatta bu vahşîlerle olan
ilişkilerinde sanki hiçbir şey olmamış gibi davranıyorlar.
Hani
mü’minler birbirinin kardeşi idi.
Müslüman,
müslüman kardeşini düşmana terk etmezdi.
Müslüman,
müslüman kardeşinin ihtiyaçlarını yerine getirecekti.
Müslüman
kardeşini, kendi nefsine tercih edecekti.
Hani
müslümanlar bir vücut gibi idiler, o vücuttan bir uzuv rahatsız
olunca, vücudun diğer uzuvları da rahatsız olurdu.
Birbirimize
buğz etmeyecek, haset etmeyecek birbirimize sırt çevirmeyecek,
bölünüp parçalanmayacaktık.
Müslüman,
müslüman kardeşinin yardımına koşacaktı.
Müslüman,
müslüman kardeşinin canını, malını, ırz ve namusunu, kendi
malı, kendi canı ve kendi ırz ve namusu gibi koruyacaktı.
Canımız
efendimiz Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem müslümanların
bu güzelliklerle donanmasını istiyordu.
Peki
kendimizi bir sîgaya çekelim ve bakalım, Allah Teâlâ’nın
ve Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellemin, bir müslümanda
olmasını istedikleri güzelliklerden bizde ne kadarı mevcut?
Allah
Teâlâ’nın istediği bir kul, Rasûlullah sallallahu aleyhi ve
sellemin istediği bir ümmet olma yolunda ne yapıyoruz? Yoksa böyle
bir mesele gündemimizde bile yok mu?
Hz.
Ali kerremallahu veche şöyle der:
“Kimde
altı haslet bulunursa o cennet için bir yol bulmuş, cehennemden
de uzaklaşmış olur:
1.
Allah’ı tanır, O’na itaat eder,
2.
Şeytanı tanır, ona isyan eder,
3.
Ahireti tanır, ona talip olur,
4.
Dünyayı tanır onun sevgisini kalbine sokmaz.
5.
Hakkı tanır ona tabi olur.
6.
Batılı tanır ondan sakınır.”
Aziz
kardeşim!
Şimdi
başımızı ellerimizin arasına alıp bir daha düşünelim,
tefekkür edelim. Cehennemden kurtulmak için yapmamız gereken şu
altı hususta ne yapıyoruz?
Allah’a
mı, yoksa şeytana mı itaat ediyoruz?
Ahirete
mi talip oluyor ve onun için mi amel ediyoruz, yoksa dünya
sevgisi ile sarhoş muyuz?
Hakkı
tanıyıp ona mı tabi oluyoruz, yoksa batıl yollarda, şeytanın
adamları ardınca ömür mü tüketiyoruz?
Müslümanlar
birbirinin kardeşidir. Peki bizler kardeşlik vazifemizi yerine
getiriyor muyuz?
Müslüman
müslüman kardeşini düşmana teslim etmez.
Peki
koskoca bir İslam âlemi Filistin ve Irak’taki müslüman kardeşlerini
kan içici vahşi Amerika ve ortakları İngiltere, Fransa ve
Yahudi kâfirlerine nasıl teslim eder? Bu olanlar karşısında
nasıl bîgâne kalır?
Binlerce
kilometre uzaklıktan gelip İslam âleminin tam kalbine çöreklenen
Amerika haydutlarına, mazisi kan ve kıtalle dolu bu canilere nasıl
müsamaha ile bakılabilir?
Yahudilerin
Filistin de yaptıkları vahşet nasıl görmezlikten gelinir?
Ey
ümmet! Daha ne zaman uyanacağız? Daha ne zaman meselelerimize,
birbirimize sahip çıkacağız?
Daha
ne zaman öncelikli meselemiz İslam olacak, müslümanların
birlik ve berâberliği olacak?
Daha
ne zaman gayr-ı müslimlerin kapısında beklemekten, onlara kul
ve köle olmaktan kurtulacak, Allah’a güvenip dayanarak, sadece
Allah’a kulluk yaparak geçmişteki izzet ve şerefimize kavuşacağız?
Ecdadımız:
“Gavurdan
dost, domuzdan post olmaz.” demişlerdir.
Onun
için müslümanlar olarak dost ve düşmanımızı çok iyi tanımalıyız.
Avrupa
Birliğ’ine girmek ya da girmemek bizim için hayatî bir mesele
değildir.
Avrupalılar
hiçbir zaman bizimle dost olmazlar, Avrupa birliğine tam üye
olsak bile bize karşı ayrıcalıklı davranacaklardır.
AB
devletleri tarih belirlemek için yapılan zirvede daha önce yazılı
metinlerde olmayan bir çok şartlar ileri sürerek, Kıbrıs’ı
gündeme getirerek, yeni tavizler koparmak için yapmadıkları
oyun, iki yüzlülük kalmamıştır. Ve 3 Ekim 2005 de başlayacak
müzakere sürecinde çok daha büyük tavizler isteyeceklerdir.
Avrupalı on almadan bir vermez. Esas mücadele 3 Ekim 2005’ten
itibaren başlayacaktır.
Yıllarca
sürecek sonu ve sonucu belirsiz bu müzakereler çok zorlu
olacaktır.
İşte
Amerika…
Yıllardan
beri dost olduğumuzu söylediğimiz dış politikamızı tamamen
onların dış politikalarına paralel olarak tanzim ettiğimiz
Amerika bizi arkamızdan vurmakta, aba altından sopa göstermekte,
Türkiye’yi bölmek için yapmadıkları iki yüzlülük
kalmamaktadır.
Şunu
bir daha vurgulayalım ki,
Müslümanın
dostu müslümandır.
Müslümanların
dışındakilerle dost olmak zehirli bir yılanla aynı çuvala
girmektir.
