GEÇİM
DARLIĞI
Taha
124-127
“Benim
Kitabımdan yüz çeviren bilsin ki, onun dar bir geçimi olur ve
kıyamet günü de onu kör olarak haşrederiz.”
“O
zaman: ‘Rabbim! Beni niçin kör olarak haşrettin, oysa ben gören
bir kimseydim’ der.”
“Allah:
‘Böyledir, âyetlerimiz sana gelmişti de sen onları unutmuştun,
bugün de öylece unutulursun’ der.”
“İşte
haddi aşanları, Rabb’inin âyetlerine inanmayanları böylece
cezalandıracağız. Hem, âhiretin azabı bu dünya azabından
daha şiddetli ve daha devamlıdır.”
124.
“Benim Kitabımdan yüz çeviren bilsin ki, onun dar bir geçimi
olur ve kıyamet günü de onu kör olarak haşrederiz.”
Kim
de Benim vahyimden, Benim zikrimden, Benim kitabımdan, Benim
peygamberlerimden yüz çevirirse, Benim dinimden, Benim hayat
programımdan, Benim yolumdan iraz eder, uzaklaşırsa kesinlikle
bilesiniz ki onun için de bu dünyada sıkıntılı bir hayat
vardır. Dünyada geçim darlığına, mahrumiyete, sıkıntılara
uğradığı gibi âhirette de onu âmâ olarak huzurumuza
getireceğiz. Onu kör olarak haşredeceğiz. Dünyada sıkıntılı,
bunalımlı bir hayat yaşayacaklar, âhirette de kör olarak haşredilecekler
onlar. İşte görüyoruz milyarların içinde, trilyonların arasında
hâlâ fakirlik korkusu içinde kıvranıyorlar adamlar. Veya bir
tek müslümanın Allahu Ekber demesinden bile sıkıntılanıyorlar.
Dünyada böyle olanları âhirette daha büyük sıkıntılar
beklemektedir. İki gözleri de kör olarak gelecekler Allah’ın
huzuruna.
125.
“O zaman: ‘Rabbim! Beni niçin kör olarak haşrettin, oysa
ben gören bir kimseydim’ der.”
O
zaman diyecekler ki, zikirden yüz çeviren, kitapla diya-logları
kesilen, peygamberle ilgilenmeyen, Allah’a, peygambere ve müslümanlara
karşı azgın bir düşman kesilen, hayatına Allah’ı karıştırmayan,
hayatında kitabın izi bile bulunmayan, bu dünyada kitabın varlığına
tahammül edemeyen, var gücüyle müslümanları yok etmenin
hesabını yapan bu aşağılık mahluklar diyecekler ki,
‘Rabbim, bizi niye böyle kör haşrettin? Oysa bizler dünyada
görenlerdendik. Dünyada gözlerimiz görüyordu. Şimdi niye
bizi kör ettin?’
Rabbimiz
buyuracak ki:
126.
“Allah: ‘Böyledir, âyetlerimiz sana gelmişti de sen onları
unutmuştun, bugün de öylece unutulursun’ der.”
Kezalik.
Evet öyle. Dünyada sana Benim âyetlerim gelmişti de, sen nankörce
onları unutmuştun. Sizler dünyada size gelen âyetlerimi yok
farz etmiştiniz. Onları görmezden gelmiştiniz. Hayatınızı
bu âyetlere göre düzenlememiştiniz. Hiçbir şey ifade etmemişti
Benim âyetlerim sizin için. ‘Ha var, ha yok, fark etmez,’
demiştiniz. Âyetlerimle ilgilenmemiştiniz. Kendiniz onları
okumadığınız, duymadığınız, duymak istemediğiniz gibi,
onları size duyuranları da susturmaya çalışmıştınız. Dünyada
gözleriniz vardı ama görmüyordunuz. Kulaklarınız vardı,
kalpleriniz vardı, ama kullanmıyordunuz. Sizler de işte aynen
bunun gibi, bugün burada cehennemin bir köşesinde dayanılmaz
azapların kucağında unutulacaksınız. Sizin orada azabın içinde
kıvrandığınızı hiç kimse görmeyecek, hiç kimse
ilgilenmeyecek, buyuracak Rabbimiz. Tıpkı dünyada sizin Bizi
unuttuğunuz gibi Biz de sizi unutacağız denilecek.
Aman
ya Rabbi, Sen bizi unutma! Aman ya Rabbi, Sen bize kendini
unutturma! Sen de bizi unutma ya Rabbi! Kendini unutturma bize ya
Rabbi! Âyetlerini unutturma bize, kitabını unutturma,
Peygamberini unutturma ne olur ya Rabbi!
Bu
duaya amin diyen bizler acaba nasıl bir hayat yaşıyoruz?
Allah’ın zikriyle, Allah’ın âyetleriyle, Allah’ın kitabıyla
birlikte bir hayatımız var mı? Allah’ı, Allah’ın kitabını,
Allah’ın elçisini unutmadan bir hayat mı yaşıyoruz? Tâ-Hâ
ile, Bakara ile, Âl-i İmrân ile birlikte, onların rehberliğinde
bir hayat mı yaşıyoruz? Yoksa bunları unutarak, bunlardan
habersiz bir hayat mı yaşıyoruz? Unutuyor muyuz Allah’ı?
Unutuyor muyuz Kitabı? Unutuyor muyuz Peygamberi? Unuttuk mu İblis’in
düşmanlığını? Unuttuk mu şeytanın vesveselerini? Dost mu
olduk düşmanla? Düşman mı kesildik dosta? Unuttuk mu örtünmeyi?
Unuttuk mu tevbeyi? Unuttuk mu hesabı? Unuttuk mu Allah’ı? Siz
bilirsiniz! O zaman siz de unutulacaksınız.
O
zaman unutmayalım ki biz de unutulacağız. Eğer unutma-mışsak,
hep hafızamızda canlıysa Allah, kitap, peygamber, âhiret,
hesap, kitap o zaman korkmayın, asla unutulmayacaksınız. Allah
asla sizi unutmayacaktır. Ve Allah’ın unutmadıklarının dünya
hayat-ları da güzel olacak, âhiret hayatları da. Bunu hiçbir
zaman hatırımızdan çıkarmayalım inşallah.
127.
“İşte haddi aşanları, Rabb’inin âyetlerine inanmayanları
böylece cezalandıracağız. Hem, âhiretin azabı bu dünya azabından
daha şiddetli ve daha devamlıdır.”
Evet,
işte böyle kendini israf eden, hayatını israf eden, fıtratını
israf edenler, hayatlarını boşa harcayanlar, ömürlerini, imkânlarını,
fırsatlarını kötüye harcayanlar, ölçüsüzce bir hayat yaşayanları
ve âyetlerimize inanmayanları, âyetlerimizi boşa çıkaranları
böylece cezalandıracağız. Dünyada onları rezil rüsva edeceğiz.
Ama âhiret azabı bu dünya azabından çok daha şedid, çok
daha sürelidir. Dünya azapları ne kadar şiddetli olursa olsun
bir gün ölünce biter, ama âhiret azabı sonsuzdur. Allah
korusun!
Evet
âhiret gününde kör olarak haşrolacak bir adama verilen bir
cevap ama bugün hepimize bir uyarıdır, korkalım, ürkelim, aklımızı
başımıza alalım Rabbimizin bu uyarısıyla.
Şimdi
bir soru. Bir durum değerlendirmesi. Bir tarih sorgulaması. Eğer
bu kadar âyet size hidâyet etmemişse, bu kadar uyarı sizin akıllarınızı
başınıza getirmemiş, sizi adam etmeye yetmemişse şu âyetlerimde
mi yetmeyecek? Şu ayetlerimle de mi adam olmaya yanaşmayacaksınız?
buyurarak Rabbimiz bizi bir uyarısıyla, bir âyetiyle daha karşı
karşıya getirecek.
