Hüsn-ü Hâtime-1
Şu fânî âlemde herşeyin bir başlangıcı ve bir sonu vardır.
Hayat bu başlangıç ve sonun arasında yaşanılan bir
zaman dilimidir. Dünya yaşantısı, insanoğlunun baba sulbünden,
ana rahmine inmesiyle başlayan ve ölümle tamamlanan bu süre içinde,
bir çok mevzuda yeni başlangıçlar yapma ve yeni sonuçlar elde
etme mücadelesi içinde devam eder.
İnsanoğlu,
aceleci olarak yaratıldığı için pek çok kimse, ciddi olarak
düşünülmesi gereken, çok mühim meselelerde bile aceleci
davranır. Hemen işe başlayıp, hemen işi sonuçlandırmak ve
meyvelerini devşirmek ister.
İnsan fıtratında
mevcut olan bu durum, kontrol altına alınmazsa gerek fert ve
aile, gerekse cemiyet hayatında bir kısım sıkıntıların,
bunalımların ve hatta ciddi kargaşaların yaşanmasına sebep
olur.
Bazıları da
vardır ki, işi oluruna bırakır, iş olacağına varır düşüncesiyle
çok mühim meseleleri bile önemsemez, ciddiye almaz, olanlara
karşı ilgisiz, nemelâzımcı bir tavır sergiler. Fert, aile ve
cemiyeti kökünden sarsacak çok mühim hadiseler bile, onu belki
biraz kımıldatır, ama kısa bir zaman içinde yeniden eski hâline
dönüverir.
Bir öncekiler,
yani çok aceleciler ifratın doruğunda seyrederken, bu ikinciler
de tefritin dibine vurmuş bir durum sergilerler. Böyle
kimselerin, cemiyette söz sahibi olması, cemiyete yön verecek,
idare edecek yerlerde bulunması bir felâket olur. Hayat çekilmez
bir hâle gelir.
Bir kısım
kimseler de vardır ki, aceleci olmadıkları gibi, meseleleri
ciddiye almayan, işi, hizmeti önemsemeyen, ilgisiz, nemelâzımcı
kişiler değillerdir. Bu insanların yaşantısında ifrat ve
tefritin asla yeri yoktur. Onlar, her zaman itidal üzere hareket
eden, işlerini, hizmetlerini düşünerek, ölçüp tartarak,
istişare ederek, planlayarak çok iyi bir şekilde başlatıp,
iyi denetimler yaparak, titizlikle uygulayarak en iyi sonuçlar
almak için büyük çaba gösterirler.
İşte bu
üçüncüler, insanlığın yüz aklarıdır. Onların ufkunu açacak,
rehber olacak, dünya hayatını biiznillahi teâlâ yaşanılır
bir hayata teşne kılacak, insanlara insanlığını fark
ettirecek, insanca yaşama bilinci yerleştirecek bahtiyarlardır.
Bu bahtiyarlar
ailede, eğitimde, ekonomide, siyasette, hülasa hayatın bütün
sahalarında ve safhalarında söz sahibi, selâhiyet sahibi olduğu
zaman işte o zaman, idare edenler güzelleşir, idare edilenler güzelleşir;
fert, aile, cemiyet ilişkileri ve tüm beşerî münasebetler güzelleşir.
Eğitim, ekonomi ve siyaset güzelleşir. Yapılan işler,
hizmetler güzelleşir, zenginlik, fakirlik hülasa her şey güzelleşir.
Bunalımlar,
çekişip didişmeler, kin ve düşmanlıklar, dünya hayatını
çirkinleştiren bütün kötülükler yok olup gider. Bunun en
tabii bir sonucu olarak da dünya hayatı güzelleşir.
İşte o
zaman, böyle bir huzur ve fazilet toplumunda onlarla berâber
bulunmak, onlarla berâber yeni hayırlı faaliyetler, yeni hayırlı
hizmetler başlatmak, geliştirmek, yeni ve güzel sonuçlar almak
için, gayret kuşağını kuşanıp, gece gündüz demeden,
durmadan koşuşturarak, başlatılmış bir güzel hizmeti, güzel
bir sonla tamamlayıp, yeni güzel bir hizmet başlatıp onu da en
iyi bir şekilde tamamlayıp daha yeni hizmetler planlayarak,
uygulayıp tamamlamak ve bu hizmetleri sürekli olarak devam
ettirmek. Ne güzel değil mi?
Her günümüz,
hayırlı ve yeni bir hizmete başlangıç olurken, aynı zamanda
daha önce başlattığımız bir başka hizmetinde güzel
sonucunu almak ve böylece her gün çifte mutluluklar yaşamak.
İşte böyle
bir dünya hayatı güzeldir. Böyle bir hayat için Cenab-ı
Allah’tan uzun ömür dilemek de güzeldir.
Ne güzel söylemişler:
“İtaat
eden, Allahın emirlerini yerine getiren, sâliha bir kadın
fakiri padişah yapar.” Yani o kadının eşi, gönlü zengin,
huzur ve saadeti tatmış bir bahtiyardır. O, zâhiren padişah
olmasa da, gönlü padişahtır.
Onun için
yukarıda zikredilen bir fazilet toplumunda, bir huzur toplumunda
padişah ol, gedâ ol, fakir ol, zengin ol, patron ol, işçi ol,
âmir ol, memur ol ne çıkar. Herkes hizmette, herkes
huzurda, herkes birbirine yardımcı, herkes kardeş, ne zalim var
ne de mazlum.
Elbette hayat
her zaman böyle güzel olmuyor; fert, aile ve cemiyet olarak çok
sıkıntılı, çok çileli, çeşit çeşit kötülüklerle dolu,
insanca, müslümanca yaşamanın çok zorlaştığı dönemler,
devirler ve hatta asırlar yaşanılıyor.
İşte zikri
geçen bahtiyarlar, başta peygamberler olmak üzere, onların
kutlu izini takip eden sulehây-ı salihîn, ulemay-ı âmilin,
Allah erleri gerçek mü’minler, o zorlu günlerde, yine iş başındadırlar,
yine hayırlı hizmetlere koşuşturmaktadırlar, kötülüklerle
mücadele etmektedirler.İinsanlığın var oluşuyla başlayan
Hak-Batıl mücadelesinde Hakk’ın zaferi, bâtılın yok olup
gitmesi için hiçbir fedâkarlıktan kaçmadan, Allah’tan başka
hiçbir kimseden korkmadan, yalnız Allah rızası için, mükafatını
yalnız ondan bekleyerek, sadece ona kulluk ederek cihad etmekte,
mazlumların, mustazafların mahzun gönüllerinde ümit çiçekleri
olarak açmakta, ümit ışıkları olarak parlamaktadırlar.
Çünkü bütün
ilâhî nizamların gönderilişi, peygamberlerin ba’s olunuşu,
İslam’ın ve müslümanın varoluş sebebi batılın yok
edilip, kötülerin hakimiyetine son verilerek Hakk’ın, Hak
nizamın hakim kılınmasını sağlamak, dünya hayatını cennetî
bir yaşantı haline getirmek, bu güzel sonu elde etmek için
cansiperâne uğraş vermek, cihad etmektir.
Durum, böyle
olunca yani kötülerin, kötülülüklerin hakim olduğu dönemlerde
adı geçen bahtiyarlara, onların yol gösterici öğütlerine,
örnek alınacak yaşantı ve hizmetlerine her zamankinden çok
daha fazla ihtiyaç duyulmaktadır.
Daha önceki
şeriatla amel etmek ve o şeriatı yeniden hâkim kılmak için gönderilen,
ya da yeni bir şeriatla ba’s olunan bütün peygamberlerin gönderildiği
zamanları düşünelim. Göreceğiz ki, insanlar o devirlerde
tamamen bozulmuş, azgınlaşmış nefse ve şeytana zebun olmuş,
yapılan vahşet ve zulümler vahşi hayvanları bile
tiksindirecek boyutlara ulaşmış, toplum insanî özelliklerini
kaybetmiş, behimileşmiş, aşağının aşağısı bir yaşantıya
mahkum olmuştur.
Şimdi, bu
durum karşısında başımızı iki elimizin arasına alalım ve
derin tefekkürlere dalalım.
Allah Teâlâ,
bu hidayet rehberi peygamberleri, bu güzel insanları, bu güzel
kulları, insanlığın şirk, küfür, ahlâksızlık bataklığından
kurtulmaları için vazifelendirmektedir. Tek başlarınadırlar.
Allah’tan başka hiçbir yardımcıları yoktur. Allah, ne güzel
bir yardımcı ve ne güzel bir dosttur.
Siz bu şirk,
küfür ve ahlâksızlık bataklığını kurutacak, toprağı
verimli hâle getirecek, bir gülistana çevireceksiniz. Güzeller
güzeli mukaddes dâvâmızı bütün güzelliğiyle anlatacak,
tanıtacak, bütün insanları ona dâvet edecek, güzel bir sonuç
elde etmek için durup dinlenmeden çalışacaksınız.
İlk önceleri:
Sizi
dinlemeyecekler,
Aldırış
etmeyecekler,
Önemsemeyecekler,
Bu da nereden
çıktı diyecekler,
Bir müddet
sonra:
Sizinle alay
edecek, eğlenceye alacaklar,
Sataşacaklar,
Hakaret
edecekler,
Dâveti
engelleyecekler,
İnsanlarla
ilişkini kesecekler,
Dâvanızdan
vazgeçirmek için tehdit edecekler,
Paniğe kapılacaklar.
En sonunda da:
İşkence
edecekler,
Çeşit çeşit
zulüm yapacaklar,
Yurdunuzdan çıkaracaklar,
Hatta öldürecekler.
Bütün bunlar
olurken, bu dâvet yıllarında elbette başka şeyler de olacak;
şirk, küfür ve ahlâksızlığın ne onur kırıcı, ne aşağılık,
insanı behimîleştiren ne kötü, ne çirkin bir bataklık olduğunu
fark edip, dâvete icabet ederek iman eden bahtiyarlar, güzel
insanlar da olacaktır.
Artık bu mücadele,
bu cihat bu bahtiyarlarla, bu güzel mü’minlerle berâberce
devam edecektir. İşkenceler, zulümler, Allah yolunda karşılaşılacak
çeşit çeşit sıkıntılar berâberce göğüslenecek ve bâtılın
yok olup gideceği, Hakk’ın hâkim kılınacağı, yeni
bir huzur ve fazilet toplumunun meydana geleceği o saadet yıllarına,
o güzel sonuca ulaşmak için heyecanlı, sancılı ve sevdalı
bu Hak kervanı katar katar ona doğru yürüyecek ve nihayet bilûtfullâhi
ve biiznillâhî teâlâ o güzel sonuca ulaşacaktır.
Yukarıdan
beri yapılan açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, bir
tarafta küfür ve şirk cephesi sürekli kötülük yapıyor, kötü
işler yapıyor, zulmediyor. Nefis ve şeytan bu yaptıklarını
onlara süslüyor, güzel gösteriyor. Bunlardan bir kısmı, koyu
cehaletleri sebebiyle yaptıkları kötülükleri iyi görüyor,
iyi işler yaptığını zannediyor. Bir kısmı da yaptıkları bütün
bu kötülükleri bilerek, isteyerek yapıyor. Ancak bu yapılan kötülükler,
zulümler hangi, şekilde yapılırsa yapılsın, bu zavallıların
âkıbeti değişmiyor: Sonlarını sûi hatime ile yani kötü
bir sonla noktalıyorlar. Nemrutlar, Firavunlar, Hâmânlar, Belam
bin Bâuralar, Ebu Cehiller, ve zamanımızdaki Ebû Cehilleşen
zalimler gibi,
Diğer tarafta
ise hak cephesi, iman cephesi hep iyilik yapıyor, iyi işler, iyi
hizmetler yapıyor, kötülerle, kötülüklerle, küfürle, şirkle,
zulümle mücadele ediyor, cihat ediyor, böylece yaptıkları hayırlı
işlerin, hayırlı hizmetlerin sonucu da güzel bir şekilde
neticeleniyor, kendi sonları da biiznillâhî teâlâ hüsnü hâtime
yani güzel bir sonla noktalanıyor.
Elbette yapılan
tercihlerde, iyi kötü işlerde ve elde edilen sonuçlarda kişilerin
iradeyi cüz’iyeleri müessir olmaktadır.
İnsanoğlu
Hak ile bâtılın yol ayrımında, bunlardan herhangi birini
tercih ediyor, iradeyi cüz'iyesini o noktada kullanıyor.
Nefs-i
emmaresine uyan, şeytanın fısıldamalarına kulak veren
kimseler, nefse hoş görünen, nefsin hoşlandığı çeşit çeşit
kötülüklerle bezenen bâtılı, sonu felâket ve ateş olan o
aldatıcı yolu seçiyor, hayatı ona göre şekilleniyor, sonu da
ona göre tamamlanıyor.
Allahümmahfaznâ!
Akl-ı selime,
fıtratında mevcut olan güzel hasletlere göre hareket eden
kimseler ise nefse ağır gelen çeşit çeşit zorluklar, sıkıntılar
gözükse de, onlar da kalp kulağına gelen ilham-ı ilâhîye
uyuyor, Hakk’ı tercih ediyor, Hak yola giriyorlar. Ne güzel
bir tercih yapıyor ve ne güzel bir yola, sonu hayır, sonu ebedî
mutluluk, saâdet ve cennet olan Allah yoluna girip kurtuluyorlar.
Tercihleri hayır,
yaptıkları hayır ve sonları da hayır oluyor.
Hak yolu
tercih edenler, Hak yola girenler için mühim bir mesele de,
girdikleri bu yolda yılmadan, usanmadan sabır ve sebatla devam
etmektir. Bir şeyi elde etmek, bir şeye sâhip olmak mühim,
fakat en az onun kadar mühim olan diğer bir husus da elde
edileni, sâhip olunanı kaybetmemek, son nefese kadar
muhafaza etmektir.
Ya İlâhi!
Bizleri,
Hak üzerinde sabit kâdem olanlardan, her anları Hakk’a
hizmetle geçenlerden, râzı olacağın ameller, hizmetler
yapanlardan ve sonları hüsnü hâtime ile noktalananlardan eyle.
AMİN YA
RABBELÂLEMÎN.
