Kur’an
Ayetleri ve Evren
- Ebu'd-Derda
radıyallahu anh anlatıyor: "Rasûlullah aleyhissalâtu
vesselâm'ın şöyle dediğini işittim: "Kim bir ilim öğrenmek
için bir yola sülûk ederse Allah onu cennete giden yollardan
birine dahil etmiş demektir. Melekler, ilim talibinden memnun
olarak kanatlarını (üzerlerine) koyarlar. Semavat ve yerde
olanlar ve hatta denizdeki balıklar âlim için istiğfar
ederler. Âlimin âbid üzerindeki üstünlüğü dolunaylı
gecede kamerin diğer yıldızlara üstünlüğü gibidir. Âlimler
peygamberlerin vârisleridir. Peygamberler, ne dinar ne dirhem
miras bırakırlar, ama ilim miras bırakırlar. Kim de ilim elde
ederse, bol bir nasib elde etmiştir."(1)
- Hz. Enes radıyallahu
anh anlatıyor: "Rasûlullah aleyhissalâtu vesselâm
buyurdular ki: "İlim talebi için yola çıkan kimse dönünceye
kadar Allah yolundadır."(2)
-
- Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: "Rasûlullah
aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Hikmetli söz mü'minin
yitiğidir. Onu nerede bulursa, hemen almaya ehaktır."(3)
İsra
Suresi'nin 88. ayetinde, Kur’an'ın ilahi özelliğine dikkat çekilirken
şöyle bildirilmiştir: “De ki: Eğer bütün ins ve cin
(toplulukları), bu Kur’an’ın bir benzerini getirmek üzere
toplansa, -onların bir kısmı bir kısmına destekçi olsa bile-
onun bir benzerini getiremezler." (İsra Suresi, 88)
Kur’an 14 asır
evvel Allah tarafından yeryüzüne indirilmiştir. Ve 20.
yy. teknolojisiyle keşfedilen bazı gerçekler, 14 yüzyıl evvel
Kur’an’da Allah tarafından bildirilmiştir. Bu da,
Kur’an’ın Allah katından olduğunu gösteren önemli bir
delildir.
Kur’an'ın
Allah katından olduğunun ve insanlar tarafından bir benzerinin
asla getirilemeyeceğinin pek çok delili vardır. Bu delillerden
biri de, Kur’an'daki ayetlerin, içinde bulunduğumuz
evrende her ayrıntısıyla var olmasıdır:
"Biz
ayetlerimizi hem âfakta hem kendi nefislerinde onlara göstereceğiz;
öyle ki, şüphesiz onun hak olduğu kendilerine açıkça belli
olsun" (Fussilet Suresi, 53) ayetinin hükmü
uyarınca, Kur’an'da verilen tüm bilgiler, dış dünyada karşılığını
bulur. Çünkü evrendeki herşeyi yaratan ve dolayısıyla onun tüm
bilgisine sahip olan da, Kur’an'ı indiren de Allah'tır. Bu
nedenle, Kur’an'da verilen tüm bilgiler, yapılan tüm
tahliller, basireti (kalp gözü) açık, akıllı ve vicdanlı
bir mümin tarafından görülüp tanınacaktır.
Ancak
unutmamak gerekir ki Kur’an bir “bilim kitabı” değildir.
Kur’an’ın indiriliş amacı ayetlerde şöyle
bildirilmektedir:
“...Bu,
Rablerinin izniyle bütün insanlığı kopkoyu karanlıklardan
aydınlığa, O yüceler yücesinin, O her övgüye layık olanın
yoluna çıkarasın diye sana indirdiğimiz (bir vahiy) bir ilahî
kelamdır.” (İbrahim Suresi, 1)
“(Kur’an)
Akıl- iz’an sahipleri için bir hidayet rehberi ve bir uyarıdır.”
(Mümin Suresi, 54)
Kısacası
Kur’an, müminlere rehber olmak üzere indirilmiştir. Onlara,
Allah’a nasıl kulluk edeceklerini, O’nun rızasını nasıl
arayacaklarını açıklamaktadır.
Ancak
Kur’an'da evrenin yaratılışı, insanın doğumu, atmosferin
yapısı, gökyüzündeki ve yeryüzündeki dengeler gibi birtakım
konularda da temel bilgiler verilir. Bu konularda verilen
bilgilerin, modern bilimin son bulgularıyla uyum içinde olması
ise, Kur’an'ın "Allah sözü" olduğunu birkez daha
ortaya koyması açısından önem taşımaktadır. Çünkü
"Onlar hâlâ Kur’an’ı hiç anlamaya çalışmazlar mı?
Eğer o, Allah’tan başkasının katından olsaydı, kuşkusuz içinde
birçok aykırılıklar (çelişkiler, ihtilaflar) bulacaklardı."
(Nisa Suresi, 82) ayeti sırrınca, kuşkusuz Kur’an'ın
haberleri ile dış dünya arasında tam bir uyumluluk bulunur.
Kur’an –
akıl – kainat ilişkisi
-İşte böyle
İbrahim'e göklerin ve yerin melekûtunu gösteriyorduk ki, yakîn
sahiplerinden olsun. Gece, üstünü örtüp bürüyünce bir yıldız
görmüş ve demişti ki: "Bu benim rabbimdir." Fakat (yıldız)
kayboluverince: "Ben kaybolup-gidenleri sevmem" demişti.
(En’am 75, 76)
Yani,
"nasıl tabiattaki olgular her gün gözlerinizin önündeyse
ve Allah'ın ayetleri size gösteriliyorsa, aynı şekilde İbrahim'in
de önündeydi. Fakat, İbrahim bunlar üzerinde derinden derine
tefekkür edip gerçeği gördüğü halde, siz kör insanlar gibi
onlara bakıyor ama görmüyorsunuz. Aynı yıldızlar, aynı ay
ve aynı güneş gözlerinizin önünde doğup battığı halde,
doğuş zamanlarında siz gerçekten ne kadar uzaktaysanız, batış
zamanlarında da onlar aynı ölçüde sizi gerçekten uzaklaştırıyor.
Fakat, İbrahim akıl gözüyle tabiattaki aynı olguları gördüğünde
üzerlerinde düşünmüş ve gerçeğe varmıştı.
“Sonra güneşi
(etrafa ışıklar saçarak) doğar görünce: "İşte bu
benim rabbim, bu en büyük" demişti. Ama o da
kayboluverince, kavmine demişti ki: "Ey kavmim, tartışmasız
ben sizin şirk koşmakta olduklarınızdan uzağım." (En’am
78)
Ayette İbrahim
aleyhisselam vasıtasıyla, insanların tefekkür ederek nasıl
tevhide ulaşabileceği gösterilmektedir. Yoksa bilindiği gibi
İbrahim aleyhisselam hiçbir zaman şirk içerisinde olmamıştı.
O kavminin sapıklığını bu şekilde ortaya koyuyor, onları doğruya
çağırıyordu. İşte bir insan çevresini iyi gözlemler, iyi düşünür,
gereken ibreti alırsa doğruya, hakikate ulaşır. Önemli olan
aklı iyi ve sağlıklı kullanabilmektir.
Sonuç olarak
Allah Teala
Hz. Âdeme ruhundan bir nefha üflemiş ve O’na eşyanın
isimlerini öğretmişti. Bu iki unsur yaratılmış olan diğer
varlıklardan farklı olarak Hz. Âdem’e verilmiş idi. İnsanoğlunun
yaratılmışlar arasında üstünlüğünün temel sebebi, Allah
(c.c)’ın o’na kendinden üflediği nefha’dan
kaynaklanmaktadır. Bunun farkına varan insan, hayatını buna göre
planladığında eşref-i mahlukat olup âlem-i illiyyîn’e yükselirken
bundan uzak yaşayan insan belhum edal olup esfel-i safilin’e
inmektedir.
Âdemoğlunun
yeryüzündeki üstünlük mücadelesinde ise belirleyici
etkenlerden biri eşyanın isimlerine olan hakimiyetidir. Bakara
suresinde: ‘’Allah Âdem’e bütün isimleri (eşyanın adlarını
ve ne işe yaradıklarını) öğretti. Sonra onları meleklere
arzedip, eğer sözünüzde sadık iseniz; şunların isimlerini
bana bildirin.” dedi. ’’Melekler: Ya Rabbi Seni noksan sıfatlardan
tenzih eder, kemal sıfatlarla tavsif ederiz ki, Senin bize öğrettiklerinden
başka bizim bilgimiz yoktur. Şüphesiz âlim ve hakim olan ancak
sensin, dediler. (Bunun üzerine ) Ey Âdem! Eşyanın isimlerini
meleklere anlat , dedi. Âdem onların isimlerini onlara anlatınca,
Ben size muhakkak semavat ve arzda görülmeyenleri (oradaki sırları)
bilirim. Bundan da öte, gizli ve açık yapmakta olduklarınızı
da bilirim dememiş miydim?’’ (Bakara 31-33)
Kur’an
kavimlerin helakini anlatırken ya büyük bir zelzele ya güçlü
bir rüzgar ya yakıcı bir ateş vb. den bahseder.
Bunlar insanoğlunun hiç de yabancısı olmadığı unsurlardır.
20. yy teknolojisi bu helak edilme unsurlarının yapay olarak oluşturma
çabasıdır denilebilir. Mesela, bir atom bombası, hem çok güçlü
bir rüzgar ve hem de rüzgarın beraberin de getirdiği yakıcı
bir ateş oluşturur.
Allah Teala Hz
İbrahim’e göklerdeki sırların inceliklerini, Hz İsa’ya tıp
ilminin inceliklerini, Hz Davud’a soğuk demir işlemeciliğini,
Hz. Süleyman’a rüzgara hükmetmeyi, onun âlimlerine de eşyayı
bir yerden bir yere ışınlamayı öğretmiştir. Bunlar insanoğlunun
özellikle de müslümanların önüne konulan dünya
hedefleridir.
Dînî
ilimlere vâkıf olan âlimler yetiştirmek müslümanların en
temel görevleridir. Bunun yanında eşyanın isimlerini, yani yapıtaşı
olan elementlerin özelliklerini öğrenmek, araştırmalar
yapabilmek için laboratuarlar geliştirmek, bu ilimleri tahsil
edecek öğrenciler tesbit ederek onları yönlendirmek, onlara
imkan sağlamak gerekir. Çünkü, yeryüzünde adalet ancak
Kur’an’ın kılavuzluğundaki bir aklın kainatı(eşyayı)
hakkıyla okuması sayesinde gerçekleşir.
GERÇEK HÜKÜMDAR
OLAN ALLAH YÜCEDİR. SANA O’NUN VAHYİ TAMAMLANMAZDAN ÖNCE
KUR’AN’I (okumakta) ACELE ETME VE ‘’RABBİM İLMİMİ
ARTIR.’’ DE. (Taha 114)
1-Tirmizi-İlim
/Ebu Davut-İlim / İbni Mace-Mukaddime
2-Tirmizi-İlim
/ İbni Mace-Mukaddime
3-Tirmizi-İlim
