Kalem Aklın
Cevheridir
Kur’an
dilini oluşturan hece harflerinin yirmi beşincisi NÛN’dur.
Kur’anda en çok kullanılan bir harf olarak Nûn, balık ve su
buharı gibi gaz kütlesi anlamına gelen bir cevherdir. Şekil ve
mânâ itibariyle mürekkep hokkası anlamına da gelen NÛN,
ğunne sıfatına haiz iki harften birisidir. Ğunne, güvercin uğultusu
ve kumru sesini andıran bir nağmedir ki mahalli, ağız ve burun
boşluğudur. Dil gibi dudak ve burunun Kur’an tilavetinde önemi
büyüktür. Çünkü ağız/dil ve burun dimağa ulaşan yollardır.
Dudağının vav’ı bozulmuş, burnu koku almayan(!) bir
okuyucunun dili kulağa hoş gelmez. Zira, hançeresi/çene yapısı
havsala/beyin kapasitesi kadar mühimdir. Kelam kaleme bağlıdır.
Kalem dilin kardeşidir. Dil gönlün aynasıdır. Dilin aslı
kalptir. Allah cc. Kişinin kalıbına değil kalbine bakar.
Arş, akıl ve
cevher gibi Allahu Teala’nın ilk önce yarattığı şeylerden
birisi de kalemdir. Arapça KA-LE-ME fiilinden masdar bir isim
olarak Türkçe’ye aynen intikal eden kalem kelimesi
“yontularak ve bir miktar kesilmek suretiyle yazı yazmaya
elverişli hale getirilen araç/alet” demektir. Anadolu’da eğitim
ve kültürü zayıf insanlara yontulmadık ifadesi bunun için
kullanılmıştır. Varaka/kağıt dişil, kalem ise eril bir
kelimedir. Yani kağıt/sahife kalemin tarlasıdır. Bu yüzden
kalemsiz öğretim olmaz. Bir tablet, bir kitabe, bir hece taşı,
bir levha ve bir çivi yazısı da olsa yazmak; okumak ve konuşmaktan
zordur. Bu yüzden olsa ki âlimin mürekkebi şehidin kanından
üstündür. Eğer âlim; “okur âlim, tutmaz zâlim” değilse.
68 KUŞAĞI
Kalem belirsiz
bir isim iken el-kalemü belirli bir isimdir. Bu kalem başka
kalemdir. Bu kalem ilahî takdir kalemidir ki kılıçtan
keskindir. Kâinatın başlangıcından kıyamete kadar meydana
gelecek bütün nesne ve olayları ilahî bir programla levh-i
mahfuza kudret kalemiyle nakşeden Cenab-ı Hak hokka ile kaleme
ve erbab-ı kalemin, kiramen katibinin yazmakta olduğu şeylere
değer atfederek yemin etmiştir (Kalem, 1). Cismi Nur-i Muhammedî’den
oluşan ve levhi mahfuzu yazan kudret kalemi kurumuştur. Ancak
meleklerin ve insanların kullandığı kalemler mecazdan hakikate
uzanan satırlar üzerine yazmaya devam etmektedir. Yazıcı
meleklerin basın odası el’an görevdedir. Amel defterlerini,
kendi kişisel dosyasını ve klasörünü Rakibûn Atîd ile
birlikte tanzim edenlere ne mutlu!..
Fatiha sûresinden
hemen sonra Mekke’de indirilen, 52 ayetten oluşan ve 68. sıraya
yerleştirilen Kalem Sûresi’nin hükümranlık anlamına gelen
Mülk Sûresi’nden sonra ve kıyamet anlamındaki Hâkka Sûresi’nden
önce yer alması ilgi çekicidir. Mekke’nin 68 kuşağına (!)
hükümranlığını kalem ile koruyamayan iktidar sahiplerinin akıbet
ve kıyametinin feci olacağı ima edilmiştir. Öyleyse temelli
korku ve zulüm üzerine kurulmuş sistemler karşısında İslam
medeniyetini inşa etmek için Taşgetirenler kadar Taşı gediğine
koyanlar da olmadığı sürece Yeni bir şafak doğmayacak ve
kara bulutlar dağılmayacaktır.
KADI BEYDAVî
Temeli
Kur’an ve sünnet üzerine bina edilen Osmanlı devleti bu yüzden
basın ve kalem odasına çok önem vermiş, ilmiye sınıfı, mülkiye
ve seyfiye sınıfının başında yer almıştır. Lâkin sonunda
Osmanlı’nın çınarını testere uçlu genç kalemler devirmiştir.
Öyleyse vatan ve milletin selameti için süngü uçlu genç
kalemler yetiştirilmelidir ki milleti devletine düşman
edenlerin boyu devrilsin inşaallah. 7 Mayıs 1920’deki gibi
Bakanlar Kurulu on bire indirilmeli ve bunlardan birisi de Diyanet
İşleri Bakanlığı olmalıdır. Diyanet’e verilen kırmızı
plaka mavi boncuk olmamalıdır. Hatta YÖK, DİB’na bağlanmalıdır.
Nasıl olsa profesörler de cübbe ve kep giymiyorlar mı? Bir
mihraba iki imam olur mu? Olmazsa bırakın Kadı Beydavi(!) YÖK’ü
YEK çapsın KEK yapsın. Böylelikle Ankara fetvası kilise
dogmasını hükümsüz kılsın. Milli birlik ve beraberlik
yeniden tesis edilsin. Değilse devlet ile millet arasında kıyılan
nikahın akide şekerini ve yaş pastasını yiyip, gelin ve damadın
ayağına dolaşanlar, AB treni raylarına yatıp şehit evlatlarını
irtica töhmetiyle tehdit edip, öz vatanında parya olarak görmeye
devam edeceklerdir. Evet... Sarayın yolu mutfaktan geçer...
Sarayın mutfağı ise kalem odasıdır, bürokrasidir. Kalem ağası,
Elmas Mehmed Paşa olacağına Sopasalan Kâmil Paşa olur. Havaya
attığı değnek yere ininceye kadar sadaret mührünü kepeneğinde
taşıyıp da “Tuzla arazisi vakıftır” diyen Çoban Sülo(!)
kadar olamadık.
FİNO FİNO
AB’ye engel
teşkil ediyor diye DEP davasından yargılananlar tahliye oluyor
da, 312’den yargılananlar neden cezaya müstehak oluyor.
Devletine iyi bir vatandaş olmak için hayırsız evlat mı olmak
gerekiyor? Arapça LENA kelimesinin ikinci harfi nûn düşerse LÂ/Hayır,
yok olur. Din, devlet ebed müddet olmazsa vatan millet sakarya
olacaktır. İyi de böyle giderse ne Sakarya Türküsü yazacak
Necip Fazıl, ne milletin İstiklâl Marşını yazacak Mehmed
Akif, ne 30 Ağustos 1922 zaferini kaleme alacak Yahya Kemal, ne
de Bayrak hasretiyle yanıp tutuşan Arif Nihat Asya kalacaktır.
Ve ne de vatan müdafaası için kundağındaki çocuğunun
battaniyesini çat ayazda top mermisine saracak AK Fatmalar yetişecektir.
Yeni nesil üzerine giyecek bir şey bulamıyor ki defilelerde...
Nerde o top mermisine sarılacak battaniye? Bebek mi, o da ne? Çarli,
Yumoş, Fino Fino...
Yine daldık
gidiyoruz çala kalem değerli dostlar. Delinin kalemi olmaz
derler ya gerçekten doğru... İçimde kabaran “Sen mi
kurtaracaksın be Selami?” homurtusuna karşı daha dün nazil
olmuş gibi tazeliğini koruyan Kalem Sûresi’nin 5 ve 6.
ayetleri karşıma çıkıyor: “Yakında göreceksin; onlar da görecekler.
Delilik hanginizde imiş?” Ayette hitap hususi ancak hüküm
umumidir. Kalem kelama devam ediyor: “Habibim sana mecnun diyen
o meftunlar (şeytan çarpmış deliler) arzu ettiler ki sen yağcılık
yapsan (onları yağlasan, alçak emellerine ses çıkarmayıp
olur desen, yalanlarına yağ sürsen) o vakit yaltaklanacaklardı.
(Onlar da sana yağ çekecekler, ne büyük ve ne akıllı adam(!)
diyeceklerdi.) (Kalem, 9)
VARA VARA HELE
NERE?
Demek ki dil
ve kalem kendilerine yemin edilmeye değer varlıklar olmakla
birlikte doğruyu söylemek için çalışmayan yağcı diller ve
yağcı kalemler, her türlü yağdanlık ve çaydanlık takımları(!)
yüce ahlaktan ve akıldan uzak, itaat edilmeye layık olmayan
zavallılardır. “(Rasûlüm) Şunların hiçbirine ve genel
kurallarına(!) itaat etme:
1- Çok yemin
edici
2- Alçak/adi
3- Daima kusur
arayıp çekiştiren
4- Durmadan
laf getirip götüren/ koğucu
5- İyiliği
hep engelleyen
6- Sınır tanımaz
(hak-hukuk bilmez, haddini aşar ve hakkına razı olmaz)
7- Günahtan
ve vebalden çekinmez (ahirete inanmaz)
8- Kaba-saba
9- Haşin
(zorbanın teki, saygısız, obur, despot...)
10- Bütün
bunlardan başka damgalı soysuz (kulağı kesik, nesebi belirsiz
ve dalkavuk)
Mal sahibi ve
oğulları var diye (servet ve kuvveti var belki bir faydası
dokunur(!) veya kötülüğünden sakınılır) diye itaat etme.
Ona ayetlerimiz okunduğu zaman karşısına geçip
“Evvelkilerin masalıdır” demiştir. Onun burnuna biz yakında
bir damga vuracağız. (O hainin defterini dürüp ipliğini
pazara çıkaracağız.)” (Kalem 10-16) Ayetin inişine sebep
olan Velid b. Muğire’ye, Peygamberimize mecnun demesine karşılık
on sıfat sayılmış ve sonra Bedir Savaşında hendek mekan olmuştur.
Demek ki her şey vara vara here here bir KÖK’e dayanıyor.
TÜKENMEZ
KALEM
Kalem kelimesi
Kur’an’da iki yerde tekil iki yerde de çoğul şekliyle yer
almıştır. Kalem ve Alak Sûrelerinde tekil, Lokman ve Âl-i İmran
sûrelerinde çoğul olarak geçmiştir. İnsan(lığa) bilmediğini
kalemle öğreten Rabbinin adıyla okuması (Alak 1-5) emri hâlâ
değerini korumaktadır. Ayrıca ilmin sonsuzluğu anlatılırken
yeryüzündeki ağaçların tamamı kalem, denizlerin de yedi katı
daha artırılarak mürekkep olması halinde bile ilahî kelamın
tükenmeyeceği ifade edilmiştir. (Lokman, 27)
İsrailoğullarından
hangisinin Hz. Meryem’i himayesi altına alacağını belirlemek
için çekilen kura okları da kalemle dile getirilmiştir. (Al-i
İmran, 44)
Naslardan anlaşıldığına
göre iki çeşit kalem vardır. Birisi insanların öğrenim ve
öğretim vasıtası olarak kullandıkları maddî/dolma kalem...
Diğeri ise ilahî ve manevî, Mutlak tükenmez kalemdir. Bu kalem
Allah’ın sonsuz akıl ve ilim hazinesidir. Bu tükenmez kalem yöneltilen
hitapları vasıtasız olarak anlayan akıldır ki buna akl-ı
evvel denir. Akl-ı selim işte bu akla râm olmalıdır. Arabasını
yokuşa sürenlere ne demişti Ziya Paşa’mız:
“İdrak-i
meali bu küçük akla gerekmez
Zira bu terazi
bu kadar sıkleti çekmez.”
Allah’ım,
kalemimizi kelamına aykırı yazdırma. Akıllanıncaya kadar
deliden ve bunaktan kalemini kaldırmış olsan da günah sarhoşluğu
ve nimet azgınlığı içinde cinnet geçirmekte olan nefsimizi
ve neslimizi affeyle. Yoksa Veyl çok derin Allah’ım.
ALO 177!..
Biz müslümanları,
o günahkarlar gibi yapar mıyız hiç, diyorsun amma biz Balık
Sahibi Yunus gibi olduk. Ne Ninova kaldı elimizde, ne Musul ve
Kerkük. Ne de Fırat ve Dicle’ye kaside yazan Fuzûlî kaldı
meydanda... Bizi ham edip yutacak köpek balıkların da çok acımasız.
Allah’ım ümmeti Muhammede yardım et.
Alo 153 dedim
zabıta dediler. 154’ü çevirdim Alo trafik dediler. 155’de
polis imdat çıktı karşıma, 156’da jandarma var dediler. Haçlı
seferleri hortladı Artin Peter (Hortlak)
Anadolu’ya, analarımıza ve kızlarımıza kadar uzatıyor
ellerini, durdurun bu yayınları dedim 178’den RTÜK çıktı
karşıma. Alo 177’ye az Irak’ta(!) bir orman yangını var.
Sedir çamları yanıyor diyecektim. 188 cenaze imamı çıktı
karşıma. 110, 112 derken hepsini aradım... Nafile... Hepsi
99’dan küçük geldi. Aklın yolu birdir ve O bir Sensin dedim
Ya Vedûd!.. Bizimle, akıl ve hevasını tanrı edinenlerin arasını
aç. Tatmin olmuş bir nefis gibi iyi kullarının arasına kat.
Bize şehadeti nasip eyle ki cennetine girmeye yüzümüz olsun.
Zira:
“Mezarda kan
terliyor dedemin iskeleti
Ne yaptık ne
yaptılar mukaddes emaneti”
El-aman Ya
Rabbi...
KAYNAK:
1. T.D.V. İslam
Ansiklopedisi, c.24, Kalem mad. İstanbul 2001
2. Hak Dini
Kur’an Dili, M. Hamdi YAZIR (Zaman) İstanbul
3. Safvetüt
Tefasir, M. Ali Sabuni (Yeni Şafak) İstanbul
