Kapadokya’da
misyonerlik çanları
Misyonerlerin
genelde hedef kitle olarak 3. dünya ülkelerinin fakir ve eğitimsiz
kesimlerine yönelik faaliyetler yaptıklarını düşünürdük.Afrika’dan
Güney Asya’ya kadar bir çok ülkede faaliyetlerini duyardık.
Ama burnumuzun dibine gelebileceklerini hiç aklımıza getirmiş
değildik. Özellikle Sovyet Rusya sisteminin çöküşü ve
Amerika’nın Orta Asya ve Orta Doğu projesine yönelik gelişmelerin
arkasından, İslam ülkelerinde misyonerlik
faaliyetlerinin ağırlık kazandığını görüyoruz.İslam ülkelerinde
ki organizasyon ve faaliyetleri geniş bir araştırma konusu olmuş
durumda. Bu durumda Müslüman duyarlılığına sahip her bölgeden
kuruluş veya şahısların bu tür faaliyetlerden haberdar
olmaları ve alternatif faaliyetlerle öz kimliğine sahip çıkmaları
kaçınılmaz olmaktadır.
Bir misyoner Türkiye’de
binlerce kişiyi her yıl hıristiyan yapmak için gayret
ettiklerini söyleyince, bir vesile ile bu söze muhatap kişi:
“Bunu nasıl gerçekleştireceksiniz?” diye soruyor. Misyoner:
- “İlahiyatları
görmüyor musun! Orada ki ilim adamlarımız, müslümanların
dine olan inanç ve bağlarını zayıflatacak şekilde zihinleri
teşviş ederek bize zemin hazırlıyorlar.” demiş. Hakikaten
bir çok defalar, din hakkında usul ve füru bilgisi yeterli
olmayan halkın önünde dini konuların, alelade ve kalpleri
ifsat edecek tarzda tartışma konusu yapıldığını görüp
duruyoruz. Sonuçta bir çok insanın, dini gerçek ve doğru
anlatan ilim ehline karşı artık önyargılı yaklaşmaya başladığını
görüyoruz. Üzülüyoruz.
Dergimizin bu
özel sayısında, neşre hazırlandığı Kapadokya namıyla
maruf bölgede (Nevşehir, Ürgüp, Avanos, Göreme, Derinkuyu
vs..) misyonerlik faaliyetleri hakkında ulaşabildiğimiz
verileri sizlerin bilgisine arzetmeye çalışacağız.
Nevşehir’de
bilhassa turizm mıntıkaları olan Avanos, Ürgüp, Göreme, Uçhisar,
Ortahisar vb. ilçe ve kasabalarda 1500 civarında ev, arsa, bağ,
bahçe yabancı uyruklu (çoğu Avrupalı) şahıslar tarafından
kanuna uygun olarak satın alınmış durumda. Bazen bir mahalleyi
komple temellük ettikleri de görülüyor. Uçhisar örneğinde
olduğu gibi, kasabanın Göreme vadisine bakan yamacında ki
mahalle yabancılarca alınmış durumda. Burada bulunan mahalle
camii de cemaatsiz kaldığı için atıl durumda kalmış
bulunuyor. Yalnız İl Müftülüğünün talimatıyla Cum’a
namazında açılıp namaz kıldırılmaya başlandığını öğrendik.
Bu yabancı
mukimlerin hangi amaçla buraya yerleşmeyi tercih ettiklerini
irdelediğimizde, belki bir çoğunun turistik amaçlarla geldiğini
söyleyebiliriz. Ya yaz tatilinde rahat bir ortam olarak düşündükleri
atalarının yaşadıkları eski yerlerde tatil yapmayı tercih
ederek gelmişler, yerleşmişler. Yahut da satın aldıkları
yerleri ticari amaçlı pansiyonlara çevirerek, yatırım amacıyla
yerleşmişler. Yerleşenler arasında bir kısmının da
misyonerlik gayesiyle bölgeye yerleştiği inkar edilemez bir gerçek
olarak karşımızdadır. Bu bölgelerde konuştuğumuz arkadaşlardan
aldığımız bilgilere göre lokanta, park gibi umumi yerlere
turist kimliği ile gelen bir kısım şahıslar, yiyip, içtikten
sonra giderken, masaların üzerine İncil ve hristiyanlığa dair
broşür ve CD‘leri bırakıp gittiklerini, bir kısım
misyonerlerin de ticari tabela ile açtıkları yerlerde bu tür
faaliyetlerde bulunup, bilhassa gençlere yönelik cazip imkanlar
(bilgisayar, dil eğitimi vs.)hazırladıklarını duyduk.
Misyoner
olarak bilinen yerlere tanışmak amacıyla gittiğimizde genelde
nereli olduklarını bile söylemeyecek şekilde ketum davrandıklarını
gördük. Turistik mahiyette bölge ve kültürümüz hakkında
sorular sorup düşüncelerini almak istediğimizi söylediğimiz
halde hiçbir açıklama yapamayacaklarını söylüyorlar.
Halbuki bu bölgede yaşayanlar bilirler ki, normal turistik amaçla
gelip yerleşen yabancılar, bu tür yakın ilgi ve tanışmalara
açık ve sempatik olurlardı. Böyle ketum olmayı tercih edene
pek rastlanmazdı.
Bir başka
kasabada tanışmak maksadıyla gittiğimiz bir başka
yabancı yerleşimciyi evde bulamadık. Ancak yakın komşularından
öğrendiğimize göre, her hangi bir misyonerlik faaliyeti görülmeyen,
mahallenin sempatisini kazanmış, bilhassa çocukların ilgi odağı
olmuş, çocukların sevdiği biriymiş. Bu şahıs çocuklarla
hemhal oluyor, devamlı ikram ediyor. Bağlarının ürünlerini
çevreye dağıtıyor, ikram ediyor. Çevredeki yerliler de onu
devamlı yemeğe çağırıyorlar. Fakat davetlerin arkasından
ihtiyaçlarını söyleyip çıkar bekleyenleri gördükçe,
davetlerden biraz soğumuş. Ancak bu şahsın evine burada kalıp
memleketine gitmediği müddet zarfında yerli yabancı İstanbul,
İzmir,Muğla gibi turistik yerlerden devamlı misafirleri
geliyormuş. Bu gelenler arasında misyonerlik faaliyetinde
bulunanlara da rastlanabildiğini bir yerli çocuk şu anekdotuyla
bize göstermişti. Hıristiyan olmuş bir türk bu şahsa
misafir olarak geldiğinde çocuğa hıristiyanlığı anlatmış.
Çocuk da saf ve temiz bir hamiyet insiyakıyla: “Ama Yusuf İslam
da hristiyandı, bak müslüman oldu. Sen neden müslüman
olmuyorsun?” diye soruvermiş.
Misyonerlik şüphesi
çekmiş, bu sıfatla tanınagelen kişilere baktığımızda her
ne kadar dışardan gelip tanışma ve röportaj taleplerine yaklaşmasalar
da çevreleriyle ve bilhassa çocuklar ve gençlerle iyi ilişkiler
kurma ve iyi geçinme, saygınlık kazanma noktasında çok titiz
davrandıkları görülüyor. Avrupa Birliği macerasıyla
birlikte çıkan kanuni düzenlemeler ellerini daha rahatlatmış
gözüküyor. Öteden beri kozmopolit yapısıyla bilinen
Avanos’ta aldıkları gayr-i menkullerde ev kiliseleri oluşturdukları
biliniyor.
Nevşehir’de
bir üniversite yok ama, Erciyes Üniversitesi’ne bağlı fakültelerde
3000‘e yakın öğrenci var. Bunların çoğu turizm ve
otelcilik alanında eğitim alıyorlar. Öğrenci yurtları olarak
Avanos ve Ürgüp ilçelerinde bina yapılmış. Fakültelerin
olduğu mıntıkada rektörlük cami inşasına müsaade etmemiş.
Oysa potansiyel hedef kitle olan üniversiteliler arasında başta
mason kulüpleri ve misyonerler olmak üzere satanist
faaliyetlerinin de görüldüğü halk tarafından hikaye
ediliyor.
Emniyet kayıtlarına
göre Nevşehir, Türkiye’de fuhuş vakıalarında 10. sırada.
Nüfusa orantılı olarak düşünüldüğünde bunun daha aşağılara
çekilebileceğini söylersek, gençliğin ne denli bir uçuruma
doğru itildiğini görmemek mümkün değil. Özellikle turistik
kasabalarda büyük çaplı oteller, barlar ve gece kulüpleri
yabancılar için olduğu kadar yerli gençler için de ilgi ve
cazibe odağı olmuş durumda. Mason teşkilatlarının bir kısım
toplantıları da bu otellerde yapıldığı yerel ağızlar tarafından
hikaye ediliyor. Özellikle hümanizm felsefesi çerçevesinde,
yerel argümanları da kullanarak, insan sevgisi, tabiat sevgisi,
dünya kardeşliği kavramlarıyla ön plana çıkan klüpler,
geniş imkanlar sunarak gençleri cezb edici faaliyet alanlarına
yönelmiş durumdalar. Bu meyanda resmi okullara da resmi
kanallardan girip, konferanslar veriyorlar. Bilgisayar ve sportif
imkanlar hazırlayıp, gençlerin kullanımına açıyorlar.
Rotary ve
Lions kulüplerinin üniversite öğrencileri arasında sempati
kazandığını biliyoruz. Ne hikmettir ki çevreci derneklerin
bile derhal kapatıldığı ihtilal dönemlerinde bu klüplerin kılına
bile dokunulmamıştır.
Onlar kendi
hedefleri doğrultusunda imkanlarını esirgemeyip, sarfediyorlar.
Sarfedecekler de! Sonuçta Allah’a ve Rasulüne iman etmeyenler
için bütün bu emekler onlar namına bir hasret ve kedere dönecek.
İyi de bizim akıbetimiz nolacak! Ki biz inandığımızı ve
teslim olduğumuzu söylüyor, emeklerimizin boşa gitmeyeceğine
yakinen inanıyoruz. O halde bize düşen gayret kuşağını kuşanıp,
himmeti yüksek tutarak, ataletten, vurdumduymazlık ve rehavetten
bir an önce kurtulmak. Cenab-ı Hakk’a yalvarıp yakararak ümmetin
önünü açacak hizmetlerde koşturacak güç ve istidadı bahşetmesini,
nasibimizi kesmemesini şiddetle talep etmektir. Batıl davaları
çürütecek, Hakkı tutup kaldıracak, bunu yaparken de bilhassa
ehl-i kitapla en güzel bir surette, kırıp dökmeden, ikna edici
bir uslup ile mücadele edecek kişiler olma sorumluluğunu taşıyoruz.
Köydeki imam
efendiden tutun da okuldaki dini eğitimden sorumlu öğretmenine
kadar gençliğe sahip çıkma bilinciyle hareket etme vebalini taşıyan
sayıca da az olmayan gönüllülere Akifce diyoruz ki:
“Misyonerler
gece gündüz yeri devretmedeler.
Ulema vahy-i
ilahi yi mi bilmem bekler.”
