Kur’an
nasıl yazıldı, nasıl toplandı, günümüze nasıl
geldi?
Sahâbe Hz.
Peygamber’in zamanında Kur’an’ı tamamen ezberlemiş ve
yazmıştı. 23 yıl boyunca Cenab-ı Hak’tan gelen vahiy önce
Rasûlullah (SAV) tarafından ezberleniyor, vahiy kâtiplerine
okuyarak yazdırıyordu. Bu arada okuma yazma bilen-bilmeyen diğer
sahâbeler de Kur’ân’ı ezberliyorlardı. Allah Rasûlü
Kur’ân’ın sadece ezberlenmesini yeterli görmüyordu.
Sayıları
40’ı bulan vahiy kâtipleri “kemik, tahta, papirüs, deri ve
kiremit inceliğindeki pişirilmiş tuğlalardan” bulabildikleri
malzemeler üzerine yazıyorlardı. Hz. Peygamber (SAV) zamânında
vahiy devam ettiği için iki kapak arasına alınamamıştı. Hz.
Ebû Bekir’in halifeliği zamanında meydana gelen Yemame savaşında
70 kadar hâfız sahâbenin şehit olması müslümanları
telaşlandırdı. Hz. Ömer’in teklifi ile, hâfız ve vahiy kâtiplerinin
en meşhuru olan Zeyd bin Sâbit başkanlığında bir komisyon
oluşturuldu. Komisyon, sahâbede bulunan Kur’an nüshalarını,
Rasûlullah’ın huzurunda yazıldığına dair iki şahit şartı
ile toplattı. Böylece yazılı bütün metinler toplanarak bir
araya getirildi. Kur’ân’ın asıl nüshası yazılarak Halife
Hz. Ebû Bekir’e teslim edildi. Bu nüshaya “İmam Nüsha”
denildi.
Hz. Ömer’in
halifeliğinde Kur’an öğrenimine ve hâfızlığa önem
verilmiş, hâfız sahâbeler, yeni İslâm’a giren bölgelere gönderilerek
eğitime devam edilmişti. Hz. Osman’ın zamanında Kur’an eğitiminde
bütünlük sağlamak için “İmam Mushaf” esas alınarak 7 nüsha
yazdırılarak çoğaltıldı. Bunlar, Medine, Mekke, Şam, Kûfe
ve Basra’ya gönderildi. Bu yedi nüshadan birisi İstanbul’daki
Topkapı Müzesinde, diğeri ise Taşkent Müzesinde bulunmaktadır.
Şu anda dünyanın her yanında bulunan, okunan, ezberlenen
Kur’an’la İstanbul ve Taşkent’teki Hz. Osman’ın yazdırdığı
Kur’an arasında hiçbir farklılık söz konusu değildir.
Tevrat ve
Zebur aslî halini koruyor mu?
Yahudilerin
Mukaddes kitap külliyatı,”Tanah”(yazılı dini edebiyat);
“Talmut” (sözlü dini edebiyat) olarak iki bölümde
incelenir. Hıristiyanlar Tanah’a “Eski Ahit” adını
verirler. Tanah; Tora(Tevrat), Peygamberler ve Kitaplar olmak üzere
üç bölümden oluşur. Arapçası Tevrat, İbrânicesi ise
Tora’dır. Bazen kitabın tamamı için Tevrat kelimesi kullanılır.
Hz. Mûsâ
(AS), milattan önce (MÖ) XIII. yy.da yaşadığı göz önüne
alındığında, en eski Yahvist metinler M.Ö. 1000 yıllarında,
Elohist Metinler ise M.Ö. 800 yılları civarında yazıldığı
rivâyet edilmektedir. Hz.Musa (AS) ile yazılı metinler arasında
(her ne kadar elimizde bulunmuyorsa da) 200 ilâ 400 yıllık bir
süre geçtiği düşünülürse, mevcut Tevrat’taki çelişkilerin
ve tutarsızlıkların sebebi anlaşılmış olur. Yazılı
Tora’ya Hz. Mûsâ’dan sonra gelen Peygamber sözleri de
eklenmiştir.
Eski Ahit (Tanah)
denilen mukaddes kitap, tahminen milattan sonra 1. yüzyılda
Jamnica’da toplanan bir meclis tarafından son şekle kavuşturulmuştur.
Hz. Mûsâ
zamanında Tevrat tek nüsha idi. Ezberlenmemiş ve çoğaltılmamıştı.
Hz .Mûsâ, 3 veya 7 yılda bir ahit sandığından çıkarılıp
halka okunmasını vasiyet etmişti. Ancak İsrâil oğulları
tarih boyunca 7 kere dinden dönmüşler, putlara tapmışlar ve
Tevrat’ı unutmuşlardır. Kudüs’teki kutsal mabette bulunan
Ahit sandığı korunamamış, Hz. Süleyman (AS) zamanında
sadece 10 emir’in yazılı olduğu iki levha kalmıştı.
Bu gün
Yahudilerin elinde bulunan en eski İbrânice el yazması nüshalar
milattan sonra VII. ve X. yüzyıla âittir. MÖ. XII. yy.’da
gelen Tevrat’ın MS. VII. yy.’a kadar yazısız korunabilmesi
zaten imkansızdır.
Tevrat’ta
bulunan dine, ilme ve akla aykırı bilgi ve yorumlar,
peygamberlere yalancılık, ahlaksızlık isnat eden cümleler de
Tevrat’a insan müdahalesi olduğunu açıkça göstermektedir.
Kur’an’da
“Biz Dâvûd’a Zebur’u verdik” (Nisâ-163 ) denilmektedir.
Ancak Zebur’dan günümüze kadar hiçbir şey intikal etmemiştir
Ancak Ahdi Atik içinde Zebur “Mezmurlar” adı ile temsil
edilmekte, mabetlerde özel makamda okunmaktadır.
Hangi İncil
Hz. İsa’ya gönderilmişti?
İslâm’a göre
İncil, Allah (cc) tarafından Hz İsâ (AS) a gönderilen,
Tevrat’ın aslını doğrulayan, Kur’an’ı ve Hz Peygamber
(SAV)’i müjdeleyen bir kitaptır. Bugünkü İnciller tarihen
sabittir ki Hz İsa (AS)’a gönderilen İnciller değildir. Geçmiş
Peygamberlerde olduğu gibi Hz İsa (AS)’ın sağlığında İncil
yazılı kitap haline getirilmemişti. Çünkü İsa (AS)’ın
Peygamberlik süresinin kısa olması ve yaşadığı devrin şartları
buna elvermiyordu.
En erken yazılan
İncil Hz. İsa (AS)’dan 30 yıl sonra kaleme alınmıştır.
Dolayısıyla Hz. İsa’nın tebliğ ettiği hakikatler anında
kaydedilememiş, sonradan yazılan İncillere insan sözü karışmış
ve böylece kitabın aslı tahrife uğramıştır. Bugün muteber
olarak görülen dört İncil MS.325’te İznik’te kabul edilen
ve onlarca İncil içerisinden seçilen kitaplardır. Bu dört İncil
Matta, Markos, Luka ve Yuhanna’dır. Görüldüğü gibi İnciller
yazarlarıyla anılmaktadır.
Matta, bir gümrük
memurudur. Hz. İsâ’nın havarilerinden olmuştur. 28 bâptan
oluşan İncilinde Hz İsâ’nın Mesihliği üzerinde durmuştur.
M. 70’te Habeşistan’da ölmüştür.
Markos ise
havari Petrus’un talebesidir. İncilinde Hz. İsa(AS)’ın
hayatından bahseder. Kitap, kutsal kitap değil, adeta
siyer(tarih)dir. İncil’i 16 baptan oluşur. M.62’de Mısır’da
ölmüştür.
Luka ise
Pavlos’un talebesidir. Doktor veya ressam olduğu söylenir. İncili
M. 60 yılında yazmıştır. 24 baptan oluşan İncili’nde
Hz. İsa’nın hayatı ve tebliğ ettiği şeylerden bahseder.
Yuhanna İncil’ini
ise Yuhanna’nın bir talebesi yazmıştır. 24 baptan oluşan İncil
de Hz İsa (AS)’ın Allah’ın oğlu olduğu tezi üzerinde ısrarla
durulur. M. 100 yılında yazıldığı bilinmektedir.
Bu dört
incilin dışında, meşhur 23 İncil daha bilinmektedir. Oysa
Allah (cc) Hz İsâ (AS)‘a 27 değil, sadece bir İncil göndermiştir.
Bütün bu İncillerde farklı olaylar, farklı yorumlar yer
almaktadır. Aslında İncil yazarlarının çoğu, bir kutsal
kitap yazmak gibi bir düşünceleri olmaksızın, iyi niyetle,
Hz. İsâ’nın sözlerini, iş ve nasihatlerini insanlara
aktarmak, O’nun talimatlarını unutturmamak fikrinde idiler.
Zamanlarındaki sözlü bilgileri yazıya dökerek gelecek
nesillere ulaştırmak istediler. Günümüzde ise bu niyet
unutularak, eldeki mevcut kitaplar kutsallaştırılmış oldu.
Sonuç
Görüldüğü
gibi Kur’an, Rasulullah’a indiği gibi, ezberlenmiş, yazılmış,
toplanarak yazdırılmış, bir harf bile değiştirilmeden çoğaltılarak
bizlere ulaştırılmıştır. Bu konuda müslümanlar, elinden
gelen gayreti sarf etmişlerdir.Yazılı Kur’an’ın ve
ezberleyen hâfızların olmadığı hiçbir zaman da olmamıştır.
Yüce Rabbımız da Kur’an’da: “O (Kur’an) ı biz indirdik
ve onu koruyacak olan da Biziz” buyurmaktadır.
Tevrat, Zebur
ve İncil ise indirildikleri çağda tam ezberlenerek ve yazıya
geçirilerek korunamamıştır. Aradan geçen onlarca, yüzlerce
ve binlerce yıl içerisinde Tevrat, Zebur ve İncil aslî
hallerini koruyamamışlar, insanların müdahalelerine maruz
kalarak değiştirilmiş ve bozulmuşlardır. Yüce Rabbimiz
bize olan rahmeti gereği bizleri kitapsız bırakmamış, değişen
kitabın hükmünü kaldırarak, son kitap Kur’an’ı bize göndermiştir.
Kaynaklar
1- Tevrat, İncil
ve Kur’an, Jacques Jomier, Hareket Yayınları, Terc: Sakıp Yıldız
Şamil
2- İslam
Ansiklopedisi, c. 4, c. 5, c.8
3- Dinler
Tarihi, Prof. Dr. Mehmet Aydın, Prof. Dr. Osman Cilacı, Arı Basımevi,
Konya
4- Müsbet İlim
Yönünden Tevrat, İnciller ve Kur’an, Maurice Bucaille, Terc:
Prof. Dr. Mehmet Ali Sönmez, D.İ.B. Yayınları, 1984
5- Kur’an-ı
Kerim’in Faziletleri ve Okuma Kaideleri, İsmail Karaçam, Şamil
Yayınları
6- İslam’a
Giriş, Muhammed Hamidullah
7- İslam
Peygamberi, Muhammed Hamidullah, Terc: Salih Tuğ.
