Kurt, bulanık
havayı sever
Yıllar var
ki, halk olarak eğitilmemiz gereken pek çok konuda eğitim almamız
bir devlet politikası olması gerekirken, maalesef bu konuda
zamana yayılmış bir yozlaştırılma çalışmasına şahit
olduk. Rahmetli Necip Fazıl Kısakürek, bu yozlaştırma
politikasından biri olan “dilde yozlaşmayı” bir dörtlüğünde
ne güzel anlatmış:
“Mecburiyet
zorun,
Mesele sorun.
Dedenin
dilinden
Anlamaz
torun...”
Bir milleti
topyekün yok etmek mi istiyorsunuz? Diline müdahale edeceksiniz
ki, kuşaklar arası anlaşılmada, anlaşmada zorluk çeksinler.
Köklerinden uzaklaşsınlar. Aralarında birbirini anlamak için
kullanacakları kelimeler, bilmece gibi olsun. Rahmetli Necip Fazıl’ın
bu dörtlüğü yazdığı zamanlarda, dedenin dilinin, torunun
anlamadığı zamanlarmış. Şimdi de baba evladın dilini
anlamaz konuma gelmiştir. Bu ne menem bir emperyalist uzantı ki,
bir asır geçmeden ne büyük başarılar elde etmişler.
Evladımıza
önce ecdada küfrettirdiler,
Sonra dine,
imana geldi sıra.
Ahlak yozlaşmasıyla
çağdaş olunacağı sanıldı.
Özgürlük adına
namuslar çiğnendi,
Mukaddesat hiçe
sayıldı.
Öyle bencilleştik
ki, bizi biz yapan değerler bize bir şey ifade etmez oldu.
Sokaklar,
caddeler, okullar, camiler, kışlalar birbirine gülümsemesi
gerekirken bizi biz yapan değerlerimize karşı çıkarak
birilerinin ekmeğine yağ sürmüşüz her zaman.
Açılmış
aramız, anlayamaz olmuşuz birbirimizi, selamlarımızı bile sövgü
zannetmişiz. Puslu bir ortamın, sisli bir havanın oluşmasını
özdeğerlerimizden uzaklaşarak hızlandırmışız.
Hani, “Kurt,
bulanık havayı sever.” derler ya tam o havalar oluştuğu için
her köşebaşında bu milletin canına kastedenlerin açıkça
planlarını uyguladıklarını görmek mümkün oluyor.
“Kaplumbağa, kabuğundan çıkmış da kabuğunu beğenmemiş”
ya bu milletin imanına kastedenler, bağımsızlığına
kastedenler, milleti millet yapan değerlerine kastedenlerin iğrenç
hezeyanlarına şahit olmak kahrediyor insanı. Bu millet,
nicelerini gördü ama kanser gibi içten çökertenleri hiç
farkedemedi. Milletimizin bu özelliğini bilen dış güçler,
aceleye gerek yok, diyerek milletimizi içten çökertmek için
bir kaç asır ayırdılar. Kullandıkları metotlar eskidikçe
yeni metotlar buldular ve çabalarını, çalışmalarını
kesintisiz devam ettirdiler.
Ortaçağda
misyonerlik, haçlı seferi olarak tarihe geçti. Doyamayan açlar
gibi. Kolonicilik hareketleri başlattılar. Ekonomileri çökerttiler,
askeri hareketlerle, zaman zaman kültürel hareketleri birleştirdiler.
Sadece batıyı gösteren atgözlükleri taktılar.
Tarih okuttuk
okullarımızda, batı gözlüğüyle,
Edebiyat
okuttuk batı gözlüğüyle,
Sanat dedik, müzik
dedik hep batı gözlüğüyle bakarak.
Hatta
okullarda din okuttuk sözde...
Hep batıyı işaret
eden, batıya bakan gözlüklerle.
Bunların
hepsi de batı hegomanyası, dolayısıyla misyonerlik emellerine
yol hazırlamak içindi...
Sanki kendi kültürümüzün
suyu mu çıktı da yıllarca batı kültürü diyerek nesillerin
beyinlerine kendi kültürümüze güvensizlik aşıladık?
Geleneklerimize
bağlılığımız her yönden saldırılara tahammül edemediğinden
birer birer yok olup gidiyor. Dini kurumlarımız farlı mı
sanki? Bu kokuşmuşluk, geleneklerimizden kopuşumuz,
misyonerlerin verimli çalışma yapabilmesi için hazırlanan
zemin değil mi?
Ahlakî değerlerimize
bakın, ne kadar zayıflamış. İşte baharın gelişiyle
birlikte caddeler, sokaklar kabak çiçeği gibi açılan nisa
taifesiyle dolup taşıyor. Hele bir de başörtüsünün altında
daracık bulüzle her tarafını sıktıran daracık pantolonlarla
gezen bayanlar güya başörtüsü takıp da tesettüre uyuyorlar
öyle mi? Sevsinler sizin tesettür anlayışınızı. Erkeklerin
bile küfürlü konuşmasına gönlümüz razı olmazken erkekler
gibi küfreden bayanların küfretmesine ne demeli? Ahlaki değerlerimiz
zayıflıyor, dini duygularımız gevşiyor.
Türk halkının
ahlaki ve dini duygularının gevşemesi için bugün kullandıkları
en etkili silah cinselliktir. Bunu müstehcen film ve dizi ve yayınlarla
insanların adeta gözüne sokuyorlar. Bu yayınlar
sayesinde insanımızı hem dini hem ahlaki yönden bozmak ve aile
müessesesini çökertmek istiyorlar. Yani Türk insanının benliğini
bozmak için zamanı çabuklaştırma çalışmaları yapıyorlar.
Çok yoğun kültürel
yatırımlar yapılıyor. Ülkemiz gençleri sanki Holywood’un
bombardımanı altında. Her köşebaşında bir CD market ve
hepsi de kültür emperyalizmine katkıda bulunmanın zevkinde dört
köşe olma durumunda. Bazı iri gazetelerin indirimli ve küçücük
çocukların bile harçlıklarıyla alabilecekleri CD’lerle her
evde misyoner faaliyetleri serbestçe yapılmakta ve hedef
belli.... Türk halkının yarınlarını emanet edeceği yeni
nesli... İşte bu nesil, ne kadar İslam’ı tanımazsa, manevi
değerlerinden ne kadar uzak yaşarsa, hristiyan misyoneri için o
kadar kolay etkilenebilir bir materyal olacaktır.
Türk insanı,
hızla hristiyanlaştırılmak isteniyor. Hristiyanlara boyun eğdirilmek
isteniyor ve Türk insanının karakterinde var olan mertlik
duygusunun aile bağlılığının İslam’la bütünleşmesini
durdurmak için akla gelebilecek her türlü metodu kullanmaktan
geri durmadılar ve durmayacaklar da. Çünkü Anadolu, Türk
insanı için Ortadoğu halkları için ve bütün dünya halkları
için çok önemli ve stratejik bir konumdadır. Haç için de İstanbul’un
stratejik bir önemi var. Tarsus’un da... Çünkü Pavlus’un
doğum yeridir Tarsus. Bırakın Türkiye’nin yeraltı ve yerüstü
zenginliklerini, sırf bu iki şehir bile asırlarca misyonerlik
faaliyeti yapmalarına bir sebep...
Sahi hala
neden Avrupa Birliği’ne alınamadık? Çünkü yıllardan beri
Avrupalılar hilale karşı kin, nefret ve intikam duygularıyla
doldurulmuş, bugün bir müslümanın bir hristiyanla aynı
haklara sahip olmasına tahammülleri bile yok. Hep müslüman Türk’e
karşı tahrikle ve kinle doldurulan batılı insanlar
bilmektedirler ki, silah gücüyle müslüman Türk’ü yönetmeleri
mümkün değil. O halde İslam’ın gelişmesini engellemek için
misyonerlik faaliyetleriyle hristiyanlığı yaymak, hristiyan
adetlerini, hristiyon sembollerini, hristiyan ahlakını ve kültürünü
kabul ettirmeye çalışarak hristiyan kültürüne hizmette
bulunan insan yetiştirmek istemektedirler.
