SEVELİM,
SEVİLELİM
Hepimizin kendimize daha yakın hissettiğimiz, birlikte çok güzel
vakit geçirdiğimiz, oyunlar oynayıp sohbet ettiğimiz, belki de
kendi kardeşlerimizden daha çok birlikte olduğumuz arkadaşlarımız
vardır.
Bugün arkadaşlarımıza
onları ne kadar çok sevdiğimizi söyleyelim. Çünkü onlar,
bizim ihtiyacımız olduğunda, üzüldüğümüzde, sevindiğimizde
hep yanımızda olurlar. Birlikte oynarken, ödev yaparken,
onlarla paylaşmayı öğrendik. Okulda, sınıfımızda,
mahallemizde hep onlarla beraberdik. Bu güzel dostluğu yakalamak
için acılarımızı, sevincimizi hep paylaştık. Bu dostluğumuzu
hayatımız boyunca devam ettirelim. Bu dünyada buluştuğumuz
gibi Rabbim bizleri cennette de buluştursun.
Evet daha ne
bekliyoruz? Dostlarımızı ne kadar çok sevdiğimizi göstermenin
tam zamanı. Allah için sevelim, sevilelim. Sevgili can dostlarım,
bu dünya kardeşliğin, dostluğun, sevginin paylaşıldığı
bir dünya olmalı. Barış dolu bir hayat, kavgasız, tartışmasız
ortamlarla mümkündür. Basit şeyler için birbirini inciten
insanlar, daha sonraları ülkeler arası savaş açmaktan geri
kalmamışlardır.
Birbirimizi
tatlı dille, neşeyle karşılamamız ve hoşgörmemiz gerekir.
Ki dünyanın bundan sonraki huzurunu yakalayalım.
Sevgiyle kalın.
Tekrar buluşmak
üzere...
YARISINA
YARDIM
Ögretmen:
-Doğruyu söyle
Ali, ev ödevini kim yaptı?
Ali: -Babam...
Ögretmen:
-Yalnız başına mı?
Ali: -Hayır.
Ben de yardım ettim.
GÖZLÜK
-Büyükanneciğim,
senin gözlüklerin küçük şeyleri büyük gösteriyor değil
mi?
-Evet oğlum,
nereden anladın?
-Bana hep küçük
şekerler veriyorsun da...
SEYRANİ VE
KEL ALİ (Abdullah Furkan Soyak – Kayseri)
Seyrani, bir gün
sazı omuzunda Soysallı köyüne gezmeye gider. Eski arkadaşlarından
Kel Ali’nin evine misafir olmayı düşünür. Bu arada Kel
Ali’nin evinin sundurmasında, uzaktan Seyrani’nin gelmekte
olduğunu görür.
“Eyvah
Seyrani bize geliyor, tandırdaki kekliğe ortak olacak.” diye
hayıflanır. Yanındaki oğluna,
“Oğlum, ben
içeri giriyorum. Seyrani beni sorarsa, babam evde yok, bugün
gelmeyecek de.” der ve yüklüğe saklanır. Seyrani gelir. Kel
Ali’nin oğluna babasının evde olup olmadığını sorar. Çocuk
da babasının söylediklerini tekrarlar. Seyrani;
Biz de çattık
çandır oğlu çandıra,
Kel Ali gelmiş
Seyrani’yi kandıra,
Kekliğin
ikisini indirdiler tandıra,
Yahninin
kokusu tandırdan gelir,
Babayın
kokusu yüklükten gelir.
Der ve Kel
Ali’nin evine girmeden geri döner.
