ÇOCUK EĞİTİMİ,
EBEVEYNİ EĞİTMEKLE BAŞLAR
Çocuklar çabuk
büyüyor... Çocuklar büyüdükçe dertleri de büyüyor. Ve
anne babanın şikayetleri başlıyor.
Şikayetler başlıyor,
çünkü hızlı bir şekilde kontrolümüzden çıkıp değişikliklerini
görüyoruz. Çocuklarımız, bizim gençliğimizde var olmayan
bir yaşama biçiminin etkilerine giriyorlar. İstemediğimiz alışkanlıkları
ediniyorlar. Yanlış arkadaşlıklar kuruyorlar. Evleri adeta bir
otel, bir lokanta olarak kullanıyorlar. Hele erkek çocukları çok
dağınık. Aldıklarını aldıkları yere koymuyorlar. Tüm
elbiselerini etrafa saçıyorlar. Banyoyu savaş alanına çeviriyorlar.
Anneyi ve kızkardeşlerini sanki özel hizmetçileri gibi görüyorlar.
Aileden kopuk yaşıyorlar.
Uyarıları,
ricaları dikkate almıyorlar. Anne baba olarak bizi
dinlemiyorlar. Tavırları zaman zaman saygısızlığa varıyor.
Zaman zaman saldırganlaşıyorlar.
Ailenin ortak
nesnelerini, mesela telefonu, kendi özel mülkiyetlerinde
tutuyorlar, saatlerce telefon gevezeliği yapıyorlar. Kısacası
çocuklar evin içinde yabancı gibi yaşıyorlar.
İlgililer, çocuklarımız
konusunda dikkatli olmamız gerektiğini söylüyorlar, ama
nasıl dikkat edeceğimizi, yani neler yapacağımızı
kimse söylemiyor. Tüm bildiklerimiz kulakdan dolma şeyler.
Bunların da çoğu yanlış. Kaş yapayım derken göz çıkarma
ihtimali var.
Biliyorsunuz dünya
imtihan dünyası. Bazılarımız servetle, şöhretle imtihan
olurken, bazılarımız da çocuklarımızla imtihan oluyoruz.
Türkiye’de
çocuk yetiştirmek zor zanaat. Annelik zor, babalık zor.Bir
yerlerde yapılan küçük bir hatanın faturası çok ağır
olabiliyor. Yine de işin hemen hemen bütün yükü
ailelere, özellikle de anne babalara düşüyor. Anne baba
olarak bu kutsal yükü kaldırmak zorundayız. Çünkü sözkonusu
olan hem onların, hem de bizim geleceğimiz.
Çocuğunuza
belli yaşlarda namaz kılmayı, Kuran okumayı öğretebilirsiniz.
Namaz sureleri ile birlikte bir sürü de ilahi, ayet, hadis
ezberletebilirsiniz.Ama onlara büyükleri saymayı, küçükleri
sevmeyi öğretemezseniz, milli ve manevi değerleri
veremezsiniz, tarihiyle bütünleştiremezseniz, imandaki huzurun
yanısıra, inanmanın mantığını kavratamazsanız, çocuk,
belli yaşlarda yalpalamaktan kurtulamayacaktır.
Bu da çocuğun
geleceği açısından önemli bir tehdit oluşturur. Çünkü o
takdirde çocuk, sokağın, televizyonun, gazetenin, enva-ı çeşit
müstehcen yayınların, sorumsuz politikacıların ve sanaçıların
etkisine girer. Hem kıbleden, hem aileden kopar, yozlaşır, tükenir.
Çocuğunuza
kendi yaşantınızla örnek olamasanız, milli-manevi değer ölçülerini
veremezseniz, batılılaşma sürecinin toplumumuza bulaştırdığı
tortulardan ve terddütlerden koruyamazsınız.
Anne-baba
olarak önce biz kendimizi eğitmeliyiz. Kendimizi yeterli hale
getirmeliyiz. Kendimizi sürekli olarak eğiteceğiz.
Televizyondan ziyade kitapla dost olacağız. İnanın kitap
okumamak için uydurduğumuz bahanelerin hiçbiri geçerli
değil. Ne kitapların fiyatı, ne zaman kıtlığı, ne şu, ne
bu... Okumamanın mazereti olamaz. Unutmayalım, bahanelerimiz, çocuklarımızın
geleceğini kurtarmaz.
MEŞHURLARDAN
NÜKTELER
Susmalarının
belası
Maarif Nazırı
Tahir Paşa nazır olunca, Menas Efendi de onu tebrik etmeye gelmiş.
Paşa, Menas Efendi’yi diğer dostlarıyla şöyle tanıştırmış:
“Menas
Efendi, benim kalem arkadaşımdır. Ben vezir oldum; ama o
dilinin yüzünden vezir olamadı.”
Menas Efendi
hemen araya girip cümleyi şöyle sürdürmüş:
“Paşa’nın
söylediği doğrudur. Yalnız, dilimin konuşmasının belasını
sadece ben çekiyorum. Vezir efendilerimizin susmalarının belasını
ise bütün Osmanlılar çekiyor.”
Bizim aşçımız
Padişah II.
Abdülhamit’in aşçıbaşısı günün birinde devletin yönetimi
hususundaki düşüncelerini bir dosya içinde padişaha iletmiş.
II. Abdülhamit, dosyaya şöyle bir baktıktan sonra katibini yanına
çağırıp şu talimatı vermiş;
“Sadrazama
haber ver de gelsin, hünkarbeğendi tatlısı yapsın. Baksanıza
bizim aşçıbaşımız sadrazamlığa heveslenip devlet işleriyle
uğraşmaya başlamış.”
Bu bir suçtur
Hakim, Osman Yüksel
Serdengeçti’ye:
“Siz konuşmanızda
sık sık Allah demişsiniz. Bu bir suçtur.” deyince Serdengeçti
hayretini gizlemeyerek şöyle demiş:
“Allah,
Allah!...”
ZEYTİNYAĞLI
PİLAKİ
MALZEMELER: 2
bardak kuru fasulye, 3 baş soğan, 5-6 diş sarmısak, 2 adet
havuç, 1 demet küçük maydanoz, 1 çay bardağı sıvıyağ,
yeterince tuz.
TARİFİ: Kuru
fasulye yıkanıp akşamdan bol suda ıslatılır. Ertesi gün
suyu dökülerek bol su içerisinde haşlanır. Tencereye yağ
konulur. Üzerine halkalar halinde doğranmış soğan, sarmısak,
2 cm uzunluğunda ince ince doğranan havuçlar tencereye
konularak kavrulur. Haşlanan fasulye soğuk su ile yıkanır. Soğanlar
sararınca tenceredeki malzemelerin üzerine dökülür. Yeterince
tuz, biraz su, kıyılmış maydanoz ilavesiyle pişirilir.
Ocaktan alınarak soğumaya bırakılır. Yanında bir parça
limonla servis yapılır.
BAHARATLI KEK
MALZEMELER: 2
yumurta, 1 su bardağı sıvı yağ, 1 su bardağı yoğurt, 1 su
bardağı rende patates, yarım su bardağı rende peynir, 2
adet yeşil soğan, 1 tutam maydonoz, tuz, karabiber, alabildiğince
un.
TARİFİ: Un dışında
bütün malzemeler karıştırılır. Daha sonra un yavaş yavaş
yedirilir. Katı olmayan bir hamur elde edilir. Fırına sürmeden
arzu edilirse üzerine biraz kekik de gezdirilebilir.
PRATİK BİLGİLER
* Güzel pasta
için
Pastalarınızın
daha güzel olmasını, özellikle de keklerinizin daha iyi
kabarmasını istiyorsanız kullandığınız yumurtanın oda sıcaklığında
olmasına dikkat ediniz.
* Mum lekesi
Masanızın üzerine
damlayan mumları çıkarmak için lekenin üzerine neft döküp 5
dakika bekleyin sonra nemli bir bezle silin.
* Eldeki soğan
kokusu
Ellerdeki soğan
ve sarımsak kokularını giderebilmek için yapılacak en iyi şey,
haşlanmış patatesle ovmaktır.
ÖZLÜ SÖZLER
İnsana, aradığı
şeye göre değer biçilir.
(Mevlana)
Çalışanlar,
kötülük düşünmeye vakit bulamazlar. Çalışmayanlar ise,
kendilerini kötülükten kurtaramazlar.
(Hz. Ali)
Hak yenir ama
hazmedilmez.
(Atasözü)
Yol kesenler,
Kur’an’ı okuyup öğrenince, yol gösterici olurlar.
(Muhammed İkbal)
Nezaket para
ile alınmaz, ama her şeyi satın alır.
(Montaque)
