Kimlik
sorunu
Din bilmez,
tarih bilmez, siyaset bilmez bir takım maceracı Balkan
serserisi, İttihat Terakki fırkası çeşitli entrikalarla II.
Abdülhamit Han hazretlerini tahttan indirip sonra da Osmanlı
Devleti’ni I. Dünya Savaşı’na sokarak hem devletin yıkılmasına,
hem de İslam âleminin dağılıp parçalanmasına, perişan
olmasına sebep oldu
O gün bugündür
müslüman milletler özellikle yönetici ve okumuş cahiller vahşi
batı karşısındaki bu yenilginin, geri kalmışlığın ve
kendine güvensizliğin ezikliği altında çok büyük bir kimlik
sorunu yaşamaktadır.
Kişiliksiz
bir nesil
Bu kimlik
sorunu dini ve millî değerlerinden kopmuş, esiri oldukları batının
değerlerini de hazmedememiş, ne müslüman, ne de batılı
olabilmiş kişiliksiz bir neslin türemesine sebep olmuştur.
Maalesef bu
kimliksiz, kişiliksiz azınlık nesil, çeşitli entrikalar ve dış
mihrakların yardımıyla pek çok İslam ülkesinde yönetimi de
ele geçirmişlerdir.
Bu çarpık
durum, İslam ülkelerinde sürekli bir gerginlik, zaman zaman da
fiili huzursuzluk doğurmuş ve hâlen de doğurmaktadır. Çünkü
yöneticiler, bürokratlar milletin dinî, millî ve kültürel değerlerine
karşı düşmanca davranınca, millete dayattıkları rejimlerini
din haline getirince, bu dayatmalarını hayata geçirmek için türlü
türlü haksız, hukuksuz ve hatta kendi çıkardıkları kanunları
bile çiğneyerek kanunsuz yaptırımlar, baskı ve zulümler yaptılar,
halen de yapmaktalar.
Hiçbir
toplumda kimliksiz, kişiliksiz bir kişiye asla itibar edilmez,
saygı duyulmaz. Düşünün bir kere! Babasının kim olduğu
belli olmayan ya da öz babasını reddeden bir türediye kim değer
verir, hangi sağlıklı bir toplumda itibar edilir?
İşte bunun
gibi dinî, millî ve kültürel değerlerinden uzaklaşan ya da
bu değerleri reddeden fert ve toplumlara da kimlikli, şahsiyetli
hiçbir fert ve toplum itibar etmez, saygı göstermez.
Bugün müslüman
ülkeleri yönetenlere milletler arası toplantılarda, devletler
arası ilişkilerde saygı duyulmaması, görüşlerine itibar
edilmemesi ve hatta zaman zaman hakaret edilmesi, değer
verilmemesi bu kimliksizlikten, bu kişiliksizlikten
kaynaklanmaktadır.
Şu husus
kesin olarak bilinmelidir ki, kişilik ve kimliği oluşturan dinî,
millî değerlerden yoksun kalmak kişi ve toplumun mehabetini ve
saygınlığını yok eder.
İmam Hatip
nesli
Böyle bir
durum değerlendirmesi yaptıktan sonra şimdi de bu yazımıza
konu olan imam hatip liseleri meselesine gelelim.
Önce şu gerçeği
vurgulayalım:
İmam hatip
liseleri:
- Okul binaları,
- Öğrencileri,
- Bu okulları
destekleyenleri,
- Kısmen müfredat
programları,
- Kısmen öğretmenleri
ve hizmetlileri,
- Okul aile
birlikleri,
- Okul yaptırma
ve yaşatma dernekleriyle,
Dinî ve millî
köklerine bağlı bu cefakar ve vefakar milletimizin özünü ve
bizi biz yapan değerlerimizi temsil etmektedir.
Bu okullara ve
mensuplarına karşı çıkmak, onların önünü kesmek, onlara
ikinci sınıf vatandaş, zenci muamelesi yapmak doğrudan doğruya
bizi biz yapan tüm değerlerimize düşmanlık yapmak, millete düşmanlık
yapmak demektir.
Yüzlerce imam
hatip lisesi binaları ve diğer cami, yurt gibi müştemilatları
hiçbir devlet katkısı olmadan bu aziz milletin aşkla, vecdle,
yapmış olduğu yardımlarla vücud bulmuştur.
Kayseri İmam
Hatip Lisesi binası inşa edilirken yapılan fedakarlıkları hatırlıyorum
da böylesi içten fedakarlıklar, ancak inanan insanların
yapabilecekleri fedakarlıklardır.
O zamanlarda
Kayseri Müftüsü olan ve İmam Hatip Lisesi’nde bize hocalık
da yapan merhum, mağfur Hüseyin Aksakal hocaefendinin anlattığı
bir olay şöyledir:
Bir gün
Kayseri’nin meşhur Kazancılar Çarşısı’nda -o çarşıda
epeyce varlıklı esnaf ve sarrafların iş yerleri vardır- İmam
Hatip Lisesi binasının inşaatı için yardım topluyorlarmış?
O çarşıda hamallık yapan yaşlı bir zat Müftü efendinin İmam
Hatip Lisesi binası için yardım topladığını öğrenince, Müftü
efendinin yanına varmış ve o gün kazandığı parayı mahcup
bir eda ile, “benim de bir katkım olsun” diye Müftü
efendiye takdim etmiş.
Müftü
efendi, bu hadiseyi zaman zaman yâd ederek, milletimizin bu
okullara teveccühünden dolayı mutluluğunu ifade ederdi.
Kayseri İmam
Hatip Lisesi, ilk açılan yedi imam hatip lisesinden biridir. Biz
de bu okulun ilk öğrencilerindeniz. Okul idaresi, bizleri her
cuma ikili sıraya dizerek Kayseri’nin en büyük, en eski
tarihi camileri olan Hunat Hatun ve Cami-i Kebir camilerine cuma
namazı kılmak için götürürdü. Başımızda öğretmenlerimiz
de bulunur, namazlarımızı beraber edâ ederdik.
Camiye gidiş
ve gelişlerimiz çarşı içinden olduğu için çarşı esnafı
dükkanlarının önüne çıkar, bizleri sevgi, şefkatla
seyreder, “maşallah, Allah esirgesin, çok şükür Ya Rabbi!”
gibi ifadelerle, uzun yılların hasretini, mahrumiyetini dile
getirirlerdi.
Bu millet ne
zulümler gördü
Çünkü tek
parti döneminde bu millet komünist ülkelerde yapılanların aynısına
maruz kaldılar. Camiler ambar yapıldı, bir kısmı kapatıldı.
Medrese ve tekkelerin kapılarına kilit vuruldu. Kur’an öğretimi
yasaklandı. Gizli gizli Kur’an okutanlar yakalanınca çok ağır
cezalara çarptırıldı, okutmakta ısrar edenlerden asılanlar
oldu. Nice alimler dar ağaçlarında sallandırıldı. Öyle bir
terör estirildi ki, zulmün ve zorbalığın bu denlisine ancak
klan devletçiklerinde, ilkel topluluklarda rastlanabilirdi.
İşte böyle
bir zulüm ve zorba döneminden sonra az da olsa, yetersiz de olsa
birazcık nefes alan milletimiz, 50’li yıllardaki yeni dönemi
bir bayram havasında karşıladı. Çünkü millet, bırakın sağlıklı
bir şekilde dinini öğrenecek bir hoca efendiyi, ölüsünü yıkattıracak,
cenaze namazını kıldıracak hoca bulmakta bile zorlanır hâle
gelmişti.
Onun için
imanlı, soylu milletimiz imam hatip liselerine bütün benliğiyle
sahip çıkmış, bütün imkanlarını seferber etmişti.
Haksızlığa
son verilmeli
Bu okulların
mensupları öğrencileri de milletimizi asla sükut-u hayale uğratmadı.
Çok çeşitli mesleklerde, çok çeşitli alanlarda, eğitim,
ekonomi, ticaret, siyaset, medya ve bürokraside zirvede hizmetler
yaptılar, hâlen de yapmaktadırlar. İşte onların bu üstün
başarıları bir kısım yerli ve yabancı hainlerin gözünden
kaçmadı. Onlar bu tempoyla devam ederlerse bu hainler, milleti
ve devleti eskisi gibi pervasızca soyamayacaklar, babalarının
çiftliği gibi kullanamayacaklardı. Onun için fırsat kollamaya
başladılar, boyalı basını, TV ve radyoları kullanarak önce
çok seviyesiz, gayri ahlakî aleyhde yayınlar yaptırdılar.
Medya
patronları, holding patronları, işçi patronları iç ve dış
gizli güçler işbirliği, güçbirliği yaparak, bir kısım güçleri
de kullanarak 28 Şubat darbesiyle bu okullara ve mensuplarına
karşı hukuksuz, kanunsuz engeller koydular.
Bizzat yöneticiler,
bu okullar ve mensupları aleyhinde yalan yanlış beyanda
bulundular, devlet dairelerinde, resmî kuruluşlarda iş vermemek
için bir sürü engel koydular. Mezunlarının üniversiteye
girememeleri için apaçık ayrıcalık yaptılar, üniversiteye
giriş imtihanlarında en yüksek dereceyi tutturan öğrenciler
bile herhangi bir fakülteye kayıt yaptıramadı. Böylesine
ilkel, böylesine kanunsuz ve suç teşkil eden uygulamalar yaptılar.
Bu uygulamalar hâlen devam etmektedir.
Halihazırdaki
hükümetin bu ilkel uygulamalara hiç vakit geçirmeden, hiçbir
kişi ve kurumun aleyhde tutumuna bakmadan bu zulme, bu haksızlığa
son vermesi gerekir. Bunu kendilerinden bekliyor ve yapacaklarına
inanıyoruz.
