MÜNACAAT
Yüce Rabbimin
adıyla başlarım.
Ey Rabbim!
“Kaleme ve
yazdıklarına yemin ederim ki”(1) hükmünde cârî olan
yeminin hakkı için,
“Rahman,
Kur’an’ı öğretti, insanı yarattı, ona meramını anlatmayı
öğretti”(2) fermanındaki gerçeğin hakkı için,
“Oku, Rabbin
kerem sahibidir. O, insana kalemle yazı yazmayı öğretti. İnsana
bilmediğini öğretti.”(3) lütfunun hakkı için, hayırsa
söylet, değilse sükut ihsan et.
Rabbim!
Kulunum, kulluğuna
kurban olduğum kulunum. Makam-ı Mahmud’a yapılan duanın
sahibinin hakkı için,
“Kulunu bir
gece, kendisine ayetlerimizden bir kısmını gösterelim diye
Mescid-i Haram’dan çevresini mübarek kıldığımız Mescid-i
Aksa’ya götüren Allah ne yücedir”(4) şerefine nail
olan, tüm kulların ve kullukların kurban olduğu kulunun hakkı
için,
Ya hakkı söylet
ya da beni ebediyyen lâl et.
Acizim, arığım,
çaresizim. Bana güç ver, beni teyid et, bana vekil ve kefil ol.
Mevlamsın. Ne güzel Mevlasın. Senden başka dayanağım, tutanağım,
barınağım yok. Benim sadece “sen”im var. Bana çare ol, el
ol, ayak ol, söyleteceksen dilim, göstereceksen gözüm ol. Ey
yakınlığı yanında yakınların uzak kaldığı en yakın! Şah
damarımdan yakın Rabbim! Eğer yoksa ihlasım, sustur!
“Müminin şiarı
ihlas, vakardır,
Yok ise ihlas,
söylemek ardır.”
Beni utandırma.
Mevlamsın. Senin içindir sa’yim. Sanadır bütün çabam.
Unutursam hatırlat, yanılırsam düzelt. Mevlamsın. Ne güzel
Mevlasın ve en güzel Mevlasın.
Hamd ediyorum.
Kitabının ilk cümlesi, cennetliklerin son cümlesiyle.. övgü
sadece Sana’dır. Sen’den başka övülecek ne vardır? Övgü
de senin, öven de. Münezzehsin. Tenzihimizden de münezzeh. Sen
nasıl övdünse kendini, öylesin. Övgümden de münezzehsin.
Rabbim!
“Rahmet”e salat et, selamlar et. Alemlere rahmet, kuşlara, dağlara,
güneşe, aya; Adem’e, Nuh’a, İbrahim’e rahmet olana salat
et. İsmini dilime değdirmeye kıyamadığım, sevgililer
sevgilisi, habîbine, halîline, abdine selamlar olsun.
Bu zayıf
kalemin diliyle dağların kaldıramadığı emaneti anlatmak, akıl
kârı değil, bilirim. Ne yaparsın ki, sırtımda “Burada olup
da duyanlar, duyamayanlara anlatsın”(5) emr-i nebevisi, canımın
ta özünden yakalar da beni, çeke çeke getirir bu mesuliyetli
yere. Canımı nasıl kurtarsam bilmem ki. Susmak mı gerek
yoksa demek mi bilemedim. “Laf, anlayana söylenir” derler.
Halden anlayana canım kurban. Halden anlamayan laftan anlar mı?
Yine de “Uyar! Sen sadece uyarmakla mükellefsin.”(6), “Hatırlat!
Çünkü hatırlatmak mümine fayda verir”(7) beyan-ı ilahîleri
vurur beni. Bir köle gibi anlatmaya mecbur eder.
Allah’ım, hayırsa tesirini halk et. Hayırsa duyur. Sen
duyurmazsan ben duyuramam, sen ikna etmezsen ben ikna
edemem. Sen vesile kıl, vesile arayanlara. Duamı kabul et
sa’yimi makbul kıl. İhlas ver, şükür ver. Amin.
Dipnotlar:
(1) Kalem Sûresi,
1. (2) Rahman 1-4. (3) Alak 3-5. (4) İsra 1. (5) Veda Hutbesi.
(6) Gaşiye 21. (7) Zariyat 55.
THİNK OVER!*
Rabbimin
izniyle, bu sayıdan itibaren sizlerle beraber olacağız. Hatalar
ve kusurlar bana, diğerleri Rabbimin lütfuna aittir. Hatamı
bildireni dostum bilirim, ellerinden öperim.
Yazılarımızda
izn-i ilahi ile Rabbimizin mahlukatı üzerinde düşünecek
ve bu tefekkür yolu ile hakkı tanımaya çalışacağız. İddiamız
yok. Rabbimin aciz bir kuluyum. Bir saatlik tefekkürün bir yıllık
nafile ibadetten hayırlı olmasının sebebi nedir? Niçin
Kur’an tekrar tekrar düşünmemizi emreder?(1) Bizim başlangıç
noktamız, işte burası olacak inşallah.
Kur’an neden
düşünmemizi ister?
Muhterem kardeşler,
Kitap, ikiye
ayrılır; İlki, Mushaf-ı Şerif ki Efendimiz’e vahyedilmiş,
hafızların ezberleyip, kârilerin gece gündüz tilavet
ettikleri Kur’an-ı Azimü’ş-Şan’dır.
İkincisi
Rabbu’l-Aleminin yarattığı “âlem” dir. Tüm görkem
ve gösterişiyle âlem, öyle bir kitaptır ki, bütün ağaçlar
kalem, bütün denizler mürekkep olsa ve bunların bir misli daha
eklense, hatt-ı yazıya gelmeyecek Rabbimin kelimelerine,(2) ayna
olmaya aday bir kitap. Bütün kainat “Onlar onun (kitabın) hak
olduğunu anlayıncaya kadar onlara âfakta ve enfüste
ayetlerimizi göstereceğiz”(3) fermanının kölesidir.
Bütün kainat
bir yön levhası misali, Rabb-i Azim’i tarif ve takdis etmekte,
insana nur-u ilahiyi işaret etmektedir.
Biz de ilahi
azamet karşısında aczimizin farkında olarak bu işaretleri
okumaya çalışacağız.
Gelelim
sorumuza; kalem vermek “yaz” demektir. Ayak vermek “yürü”,
göz vermek “bak” demektir. Kalem verip de “yaz” demek
muhataba hakarettir. Aklıyla alaydır. Akıl vermek “düşün”
demektir. Akıllıya “düşün” demeye lüzum var mıdır? Öyleyse
Kur’an insana neden tefekkürü emreder? İnsan aptal mıdır?
Bu soruya olumsuz cevap vermek isterdim. Aklı olmayana deli
denir, olup da kullanmayana ne denir?
1- Düşünen
kendini tanır, tanıyınca geliştirmeye bir yol bulur.
2- Düşünen
âlemi tanır ve onu faydalı bir şekilde kullanır.
3- Düşünen
Rabbimizi tanır ve teşekkür etmeye başlar.
İnşallah bu
konuları ilerideki yazılarımızda genişçe açıklayacağız.
İnsan aklı
nasıl düşünür?
İnsanın aklı,
çalışma şekli itibarıyla midesi gibidir. Gülmeyin. Nasıl ki
mide içine bir şey düşer düşmez çalışmaya başlarsa aklı
da böyledir. Mide boşken nasıl durursa akıl da böyle durur.
Aklı çalıştırmak için içine soru atmak gerekir.
Cevaplanacak soru yoksa akıl durur. İyi de nereden bulalım biz
soruyu?
Önce aklı çalıştırmada
kullanılacak sorular nelerdir? En faydalı soru “niçin”
sorusudur. Niçin sorusu sosyal bilimlerde düşünmek isteyen
insana çok yardımcı olur. Nasıl sorusu da vardır ki, bu soru,
fen bilimlerinde işe yarar.
“Niçin,
insan muhtaç yaratılmıştır?” sorusu bu işe (düşünme işine)
ilk başlayacaklar için iyi bir niçin sorusudur. “Ağaçlar
nasıl beslenir?” sorusu da fen bilimlerine merakı olanların
başlangıcı olabilir.
- İnsanla
hayvan arasındaki fark nedir?
- İnsan düşünür.
- Hadi canım
sen de, etrafta kaç tane düşünen insan gördün ki?
- Öyleyse
fark nedir?
- İnsan, düşünebilme
kabiliyetiyle yaratılmış iken hayvanda bu kabiliyet yoktur.
Kur’an, düşünmeyen
insana ne der?
“Onların gözleri
var, görmezler. Kulakları var işitmezler. Kalpleri var
akletmezler. Onlar hayvanlar gibidir belki de daha aşağılık.”(4)
Neyi düşüneceğiz?
Âfakı ve enfüsü.
Yani, dış âlemi ve iç âlemimizi. Çünkü deliller bu iki
noktada toplanmış. Öyleyse düşünelim:
Kar niçin
beyazdır?
Muhterem kardeşler!
Bir olayda
veya bir eşyada Allah’ın bir çok esması tecelli eder. Aynı
olayda hem rahman sıfatı, hem kahhar sıfatı tecelli edebileceği
gibi aynı anda daha başka bir çok esması da tecelli eder. İnsana
düşen düşünerek bu esma tecellilerini yakalayıp marifetini
artırmaya çalışmaktır. Zatını düşünmeyi yasaklamıştır,
Yaratan. Ancak sıfatları ve esması marifet
deryasında tecelli etmektedir.
Müminin
tarlasına yağarken kafirinkini es geçmeyen kar, Rahmanı
anlatmaz da neyi anlatır? Şakir ile nankörü beraber kaplayan
örtü vehhabı anlatmaz da neyi anlatır? Sahi kar kaç lira? Tüm
pislikleri tertemiz bir örtüyle örten kar, settarı ne de güzel
anlatır. Her tanesinde yaratılış harikası olan kar, hallakı
mı anlatmaz habiri mi? Yemyeşil çamlarla kaplı ormana yağan
kar, musavviri haykırır durmadan. Kalbini bir ova gibi açanlara
alabildiğince inen feyzi, kapalı kalanların kendi
mahrumiyetlerine sebep olduğunu görenler, karın kapalı yerlere
nasıl yağmaya çabaladığını görenler gaffarı ve gafuru,
“bana bir adım gelene on adım gelirim” diyen rahimi nasıl göremez?
Her bir taşın
dibinden rezzaka acıkan böcekler, Allah’a susayan otlar kar
ile nasıl bir ziyafete kavuşur?
Tekrar
diriltilmek için mahşeri bekleyen toprak can suyunu kardan alırken
mübdî ve müîd’i, muhyi ve mümit’i nasıl görmez insan?
Kudretine
hayranım ey Rabbim. Kadir ismin nerede görülmez ki? Kim seni
icbar edebilir. Lâ yüs’elsin. Kim sana hesap sorabilir? Hesaba
çeken Sen’sin. Sübhan’sın, Kuddûs’sün, azizsin
Sen’den aziz yok. Yağan her tane karın nereye düşeceğini
bilen Alîm, yarattığın gibi yok etmeye Kâdir Sen’sin.
Sen yaratınca
Allah’ca yaratırsın. Şanına yakışır yaratırsın. Baştan
savma bir yaratışın yoktur senin. Kar tanelerini de tek tek
yaratman başka neyi anlatır ki?
Her bir kar
tanesinin şekli, deseni ve ebatları birbirinden farklıdır.
Hayy olan
Rabbim izin verirse gelecek sayıda görüşmek dileğiyle sizleri
Allah’a emanet ediyorum. Sahi kar niçin beyazdır?
Not: Kar
tanelerinin çekilmiş fotoğraflarını ve kardaki yaratılış
mucizesini görmek isteyen kardeşler şu adrese bir baksınlar:
www.its.caltech.edu/~atomic/snowcrystals. n
Dipnotlar:
*) “İyice düşün!”
1) Bakara 219,
266, Rum 8, Ali İmran 191, Araf 176, Yunus 24, Ra’d 3,Nahl
11,44, 69, Haşr 21.
2) Kehf
109.
3) Fussilet
53.
4) Araf 179.
