ÇÖZÜLME
Toplum deyince
ne anlıyoruz, sosyal yapı nelerden oluşur? Son yıllarda daha
belirgin bir şekilde kendini gösteren bir sosyal çözülme görüyoruz.
Çözülme kavramından ne anlıyoruz? Çözülme, malum olduğu
gibi bütünleşmenin zıddı olan bir kavram.
Bir ülkede
sosyal bütünleşmeyi sağlayan olgu, temel grup ve kurumlardır.
O halde toplum deyince ne anlıyoruz? Bu soruya aradığımız
cevap herhalde şu olmalıdır:
Fertlerin oluşturduğu
ahenkli bütünlük. Peki, bu bütünlük nasıl sağlanır?
Gruplar içinde ve kurumsal değerler çerçevesinde...
İşte sosyal
çözülme de buradan başlıyor.
Kurumlar
ferdin sosyal davranışlarını kolaylaştırır. Çünkü
kurumlar değer yüklüdür.
Kurumlar, bünyesinde
barındırdığı fertlerin sosyal rol ve toplumsal ilişki yapıları
temin eder.
Toplumun ve
fertlerin uyması gereken bir kısım değerler vardır ki,
kanunlarla belirlenmiş hukuk kurallarıdır. Bu çerçevede dışına
çıkıldığı zaman sosyal yapının bozulmasına hız katan bir
süreç yaşanır.
Mesela:
- Din
emniyeti,
- Can
emniyeti,
- Mal
emniyeti,
- Namus
emniyeti.
Bunlar yazılı
bir şekilde belirlenmiş hukuk kurallarıdır.
Bir de çoğunluğu
yazılı olmayıp ferdin üzerinde bilinçli sosyal baskı
uygulayan değerler vardır.
Mesela:
Nikahla
birlikte birbirine helal olan çiftlerin aleni bir şekilde
hayvanlar gibi ulu orta çiftleşmelerine engel olan şey, bilinçli
sosyal baskı uygulayan değerlerin getirdiği ahlak kuralıdır.
Öyle bir yüzyıl
geçirdik ki, müthiş bir kültürel değişimler yaşandı. Bu
değişimin en önemli özelliklerinden biri de ahlakın ve dinin
birbirinden ayrı kabul edilmeye başlanmasıdır.
Kasıtlı
olarak dinin sosyal kurumlar üzerindeki egemenliğini kaldırınca,
ahlak kurallarına yeni bir içerik ve temel aranmak zorunda kalındı.
Siz ahlakı
dinden ayırırsanız ahlaki çözülmenin temelini atmışsınız
demektir. Ahlaki çözülmeyle birlikte, dini çözülme de
kendini gösterir. Eğer din, fert ve toplum üzerinde veya kişisel
yaşayış veya sosyal kurumlar üzerinde yaygın etkisini
kaybederse, peşinden iktisadî çözülmeyle birlikte, siyasi
çözülmeye de zemin hazırlanmış olacaktır.
Bu ülkenin ve
insanımızın bağımsızlığına, özgürlüğüne kumar
oynayanların, o kumarda neler kaybettiklerini şimdi daha iyi anlıyoruz.
Güçlü bir sosyal yapı oluşturmak zorundayız. İnsanımızı
yanlızlığa iten son yüzyılın getirdiği kültürel değişime
direnmek mecburiyetindeyiz...
Her sabah karnını
doyurup, güzelce giydirerek okula gönderdiğimiz çocuğunuzun kültürel
yönünü kontrol ediyor muyuz? Kullandıkları kelimelere, oynadıkları
oyunlara, yaptıkları şakalara hiç dikkat ediyor muyuz?
Okulda yaşadığı
bir olumsuzluk var mı? Sorunları neler?
Kimlerle
arkadaşlık yapıyor, kontrol etmeniz hiç mümkün oldu mu?
Veya ders sonu
çıkışında çocukları hiç izlediniz mi?
Bu çocuğun
sizin kendi çocuğunuz olması şart değil, bir gözlemci olarak
eğitim yuvası diye gönderdiğimiz okullardan ayrılan çocuklarımızdaki
ahlak dejenerasyonunu görmek için bir ortaokulun (ilköğretim
ikinci kademe) veya bir lisenin çok yakınlarında durup gözlemleyelim
çocukları...
Konuşmalarını,
şakalaşmalarını, tavırlarını... Ne göreceğiz? Kız ve
erkek çocukların davranışları bize ahlaki çözülmenin ne
boyutta olduğunun ipucunu verecektir.
Bunlar bizim
çocuklarımız...
Geleceğimiz,
ümidimiz çocuklarımız...
Yarınlarımızı
teslim edeceğimiz, gözbebeğimiz çocuklarımız...
Sahipsiz çocuklarımız...
İşte
emperyalistlerin emeline ulaşmasını engelleyecek kurumlarımız
olan okullardan öğrenebiliriz, nasıl bir çözülme içerisinde
olduğumuzu. Devletin okullarında küçücük çocukların körpe
beyinlerini vatan sevgisi, bayrak sevgisi, millet ve devlet
sevgisiyle doldurmak varken.. flört ve karşı cinse aşkın
gerekliliği ile doldurursan, elbetteki başedemezsin bu çöküntüyle...
Beyler! Bir
deprem yaşanıyor. Şiddetini ölçemediğimiz, bu depremde
canlar tarumar, evler harap oluyor. İstikbalimiz, istiklalimiz
tarumar oluyor... Nerede vatan perver milliyetçilerimiz, nerede
“bağımsızlık şiarımızdır” diyen devletçilerimiz?
Nerede müslümanlığı kimselere bırakmayıp, kimsenin müslümanlığını
beğenmeyen müslümanlarımız?
Yangın her
yerde.
Sadece
ekonomileri gerilerken ciyak ciyak bağırıp hükümetlerden üç
beş kuruş fazla para alabilmek için meydanları dolduran
sendikalar, dernekler, işçiler, memurlar... Açın gözünüzü.
Yangın sadece cebinizde, kesenizde değil. Asıl yangın
dejenerasyona uğrayan sosyal yapımızda. Aile çöküyür, vatan
ve bayrak, bağımsızlık sevdası kalmıyor. Ümitle yarınlara
hazırlamaya çalıştığımız neslimiz, gençlerimiz bunalımda...
Herşey para
değil, ya da para herşey değil...
Sömürü
ajanlarının sömürüde kullandıkları metodları öğrenin.
Emperyalistlerin
emellerine ulaşmak için katettikleri aşamaları gözden geçirin.
Çok değil 30
yıl önce 20 yaşın heyecanını yaşayanlar, şimdi 20 yaşındaki
çocuğunuzda o heyecanı görebiliyor musunuz?
