ALİYA -
TARİHE TANIKLIĞIM
Aliya İzzetbegoviç,
Klasik
Yayınları, Ekim 2003, 590 syf.
Batılı bir
aydının “Batı, Bosna’da öldü” derken; Juan Goytisolo da
“Bosna trajedisi, insanın yapabilecekleri hakkında en iyiyi ve
en kötüyü gösteren eşsiz bir bilgi kaynağıdır.”
ifadesiyle Bosna’da devam eden 4,5 yıllık savaşın kısa bir
yorumunu yapmakta.
Batılıların
diliyle böyle ifade edilen, Bosna bağımsızlık savaşının
sembol ismi Aliya İzzetbegoviç, Bosna hakkında ve kendisiyle
ilgili ayrıntılı bilgi vermekte.
Sizlere tanıtımını
yapacağım kitap; bir roman, bir hikaye, bir seyahat, bir anı
veya ilmî bir kitap değil. Belki bunların hepsi.
590 sayfa olan
kitap, okuyucusuna Bosna hakkında ve özellikle “Bilge Kral”
hakkında azımsanmayacak bilgi vermekte.
Bosna-Hersek’in
kısa bir tarihçesini veren, ardından Boşnakların İslam’ı
nasıl seçtiklerini, müslüman olmalarında mütevellid başlarına
gelenleri; özellikle ve özellikle komünizmin inkırazıyla
beraber, bağımsız Bosna’nın oluşması için verilen mücadeleyi
bu kitapta ayrıntısıyla bulacaksınız.
Bazen okurken,
bu da olur mu diye hayrete düşeceksiniz. Bazen bu kadar büyük
trajedinin yaşandığı olaylar karşısında bir insanın nasıl
böyle soğukkanlı kalabildiğine şaşıracaksınız. Söylendiği
hiçbir sözün veya olayın, aleyhinde delil olmayacak şekilde
bir yaşantı sürmesi ve ilkelerinden, hiç ama hiç ödün
vermeyen bir tavrıyla ideal bir insan tipini bulacaksınız bu
kitapta.
Batıya, yani
gayri müslim tebaanın sözüne güvenilmeyeceğine, yıllardır
komşuluk yaptığı, hatta ekmeğini paylaştıkları, zaman
zaman kız alıp verdikleri Sırplar’ın insanlık dışı
muamelesini bu kitapta okuyacaksınız.
Din adına
kutsallık ifade eden herşeye düşmanca davranan, yaklaşık 80
camiyi yerle bir eden, köprüler yıkan, din adamlarını öldüren,
çocukları öldürmekten, kadın ve kızlara tecavüzden kaçınmayan,
insan (müslüman) öldürürken en ufak bir acıma hissi duymadan
cinayet işleyebilen, toplama kamplarında en denî muamelelerin
reva görüldüğünü bu kitapta bulacaksınız.
Bir ulusun yok
olmaması için gecesini gündüzüne katan, fevkalade üstün bir
performans sergileyen Boşnakların “dede” lakaplı Aliya İzzetbegoviç’i,
bir gün acımasız Miloseviç’le; bir gün ırkçı (faşist) Hırvatların
lideri Tudjman’la görüşürken; diğer taraftan, Slovenya
lideriyle görüşürken; ertesi gün Makedonya Devlet Başkanı’yla
konuşup çözüm aramaya çalışan Bilge Kral, aynı zamanda
tamamen kıt imkanlarla mücadele etmeye çalışan dava arkadaşlarına
ve askerlerine moral vermeye gayret ederken göreceksiniz.
Mücadelesinin
önemli bir boyutunu da uluslar arası kuruluşlar oluşturmaktaydı.
Birgün AB (Avrupa Birliği), bir gün BM (Birleşmiş Milletler),
bir diğer gün de İKO (İslam Kurtuluş Teşkilatı)’da
bulunarak mücadelesinin haklılığını anlatmaya çalışmakta
olduğunu göreceksiniz.
Sırplarla Hırvatlar
arasında sıkışan, adeta paylaşılmak için görüşmeler
yapan komşu düşmanlara karşı ibtidaî tarzda mücadele eden
Boşnaklara, yapılan yardımların da el koymak suretiyle yerine
ulaşmadığını okuyacaksınız. Boşnaklara silah amborgosu
uygulanırken, Sırp ve Hırvatların serbest olmasını hayretle
okurken; özellikle BM güvencesinde olan, bu yüzden birçok Boşnak’ın
da Srebrenica’ya geldiğini, buna rağmen Marko Miladiç’in şehre
girmesine göz yuman, bir günde 10 bin kişinin acımasızca nasıl
şehit edilmesine sebep olunmasına hayretle tanık olacaksınız.
Bütün bu
olaylar cereyan ederken muhtelif gazete, dergi ve TV’de demeç
ve röportajların yapıldığına, buralarda Bilge Kral’ın
birbirinden güzel demeçler verdiğini göreceksiniz.
Hülasa,
sadece Boşnaklar ve sadece müslümanlar için değil; bütün
insanlık için çağrıda bulunan, ideal bir mücadele örneği
sergileyen, bir ulusun sembol ismi Aliya İzzetbegoviç’e bu
kitabı okuduktan sonra hayran olacaksınız.
Hayatı özgürlüğe
adayan Bilge Kral şöyle diyor: “Evet ilerlemiş yaşıma rağmen,
inanıyorum ki, halkımın özgürlüğe ve kurtuluşa ulaştığını
görecek kadar yaşayacağım. Ya da daha doğrusu, bunu görecek
kadar yaşamayı diliyorum... 70 yaşındayım ve daha uzun bir
yol var önümüzde. Bireyler ölür, halklar yaşar. Mücadele
bana bağlı değil. Önemli olan da bu. Sancağı binlerce insan
taşıyor. Bunu sürderecekler.”
MEHMET AKİF
Vehbi
Vakkasoğlu,
Nesil
Yayınları, Şubat 2001, 283 syf.
Şair, haykırmakla
görevlidir. Hak bildiği yolda yapayalnız da kalsa, bu toprak için
yorulacaktır... Akif bu gerçeği bilen ve kıyasıya yorulan bir
insandır.
Şair, doğruyu
ve güzeli hem duyacak, hem duyuracaktır. Bildiğini
saklamayacaktır. Toprağının ve öz medeniyetinin insanı için
çırpınacak ve asla yılmayacaktır. Âkif, yılmak bilinmeyen
bir “gerçek” adamdır.
Şair, şahsı
için değil, gerçek değerler için hissedecek ve yazacaktır. Gönlünün
gıdası sadece cesareti ve dürüstlüğü olacaktır. Âkif, dürüstlüğün
ve cesaretin yolcusudur.
Eğip bükmeden
İslam'ı söyleyen ve iman heyecanı ile coşan milli şairimizi,
kendi usulü ile eğip bükmeden, gevelemeden söyleyelim: Âkif,
ne şu idi, ne de bu... Sadece müslümandı. İslam için yaşadı,
İslam için öldü. Bu kitapta, Mehmed Âkif'in hayatı ve mücadeleleri
ayrıntılı bir şekilde ele alınıyor.
Kitaplı günler
dileği ile...
