EL-KAİDE KİMİN OYUNU?!
15 ve 20 Kasım’da
İstanbul’da dört hedefe yönelik kanlı saldırılardan sonra
Pentagon’un tezlerinin, New York Times’in yorumlarının dışına
çıkamayan bir terör tartışmasına mahkum olduk. ABD ‘nin
yeni küresel düzeninin ideolojisi haline getirilen ve dünyayı
paranoyaya sürükleyen el Kaide saplantısı, o günden sonra yaşanan
bütün kötülüklerin üzerini örtmek için kullanılan bir
kamuflaja dönüştürüldü, ABD cephesinin işgal ve
cinayetlerinin meşruiyet kaynağı haline getirildi.
Çok ciddi bir
zihinsel operasyona tabi tutuluyoruz. ABD-İngiliz-İsrail
cephesinin ilişkileri hangi ülke ile “yolunda gitmemeye” başlarsa
o ülkede bombalar patlıyor. ABD’nin küresel müdahale planlarını
hangi müslüman ülke sorgulamaya başlarsa o ülke karışıyor.
Bu sorgulama ister yönetici kesimde olsun isterse halkta olsun
sonuç değişmiyor. Aynı örgütün adı kullanılarak daha önce
Endonezya ve Suudi Arabistan’da patlayan bombalardan sonra da bu
ülkelerin yöneticileri de terörle yapılan küresel mücadelede
taraf olmaya davet edilmiş, halklarının ABD-İsrail-İngiltere
üçlüsüne karşı olan muhalefet duyguları ise bu terör
tehditleri ile kırılmaya çalışılmıştı.
Olaylara bu yönden
bakıldığı zaman bu kanlı terör eylemlerini gerçekleştirenlerin
kim olduğu, hangi dine mensup oldukları, amaçlarının ne olduğu
konuları ikinci planda kalıyor, “bu eylemler kimlerin işine
yaradı?” sorusunun sorulması daha anlamlı hale geliyor.
Eylemlerin ilk
sonucu “İslam” ve “terör” gibi anlam olarak belki de
birbirine bu kadar zıt başka kelime bulunmayan iki
mefhumun kasıtlı olarak bir kez daha bir araya getirilmesi oldu.
Bu tip
eylemlerin ülkemizi hedef alması bir kısım yorumcuların ileri
sürdükleri gibi Türkiye’nin Irak’taki tezlerinden vazgeçip,
ABD-İngiliz-İsrail cephesinin bu ülkedeki direnişe karşı başlatacakları
ve adını teröre karşı savaş olarak koyacakları kanlı mücadelede
bu cephenin yanında yer almasına yol açacak mı yada bu sonuca
ulaşılıncaya kadar devam mı edecek bekleyip göreceğiz.
Ayrıca bu
eylem paketlerinin, zor elde edebildiğimiz istikrar ortamının
zarar görmesine ve hep alışık olduğumuz Türkiye’de “artık
hiçbir şey eskisi gibi olmayacak” rüzgarı estirerek güvenlik
adına demokrasiden “fedakarlık” istenmesine yol açabilecek
olması da milletimizi endişelendirmektedir.
Belki bu son
cinayetler de üzeri örtük kalacaklar. Ve biz hiçbir zaman .
ABD-İngiliz-İsrail cephesine yönelik planlı, programlı bir
terör saldırısında nasıl oluyor da hep müslümanların öldüğü
sorusuna “resmi ve doğru” bir cevap alamayacağız. Tıpkı
11 Eylül saldırılarında nasıl oldu da ikiz kulelerde en
kalabalık nüfusu oluşturan Yahudilerden bir tek kişinin bile
ölmediğine düzgün bir cevap alamadığımız gibi. Ve o günden
sonra tüm dünyada, özellikle Ortadoğu’da olan tüm gelişmelerin
neden sadece İsrail’in bölgedeki “nihai” hedefine ulaşmasına
yardımcı olacak gelişmeler olduğunu anlayamadığımız gibi.
Allah, müslümanların yardımcısı olsun…
BİR ANEKTOD
Türk
Einstein’ı Oktay Sinanoğlu anlatıyor:
Radikal İslam
Pentagon’da üretilmiş bir kavramdır. Amerika’da beyin yapıcılar
kavramları üretir, medya, üniversite ve strateji kuruluşları
ile bu kavramları dünya gündemine sokarlar. Ardından da
operasyonlar başlar. Bakın 1990’lı yılların başında
Pentagon’da görevli bir fizikçi dostum açık ve net olarak şunu
demişti: “Bu günlerde Pentagon’daki generaller yeni düşman
arayışına girdiler. Komünizm çöktü yeni düşman olarak İslam
hedef seçildi. Çok yakında İslamî terör lafını duyacaksınız…”
BİR ANKET
15 AB üyesi
ülkede Eurobarometer tarafından telefonla yapılan ve 126 sayfa
oluşturan kamuoyu araştırmasında Avrupalılar dünya barışına
hangi ülkenin tehdit oluşturduğu sorusuna yüzde 59 ile İsrail
ve yüzde 53 ile ABD cevabı vermişler.
İlginç olan
şu ki bunun üzerine bazı çevreler araştırmayı yaptırıp
yayınlayan AB bünyesindeki birimde son yirmi yıldır
yolsuzluklar yapıldığı iddiasıyla soruşturma açılmasını
istemişler.
BAŞÖRTÜSÜ
DIŞARI! KAMUSAL ALANDA TUNUS MODELİ Mİ?
Kamu: Bütün,
herkes, amme. Bir ülke halkının tamamı. (M.Doğan-Büyük Türkçe
Sözlük)
Buradan
hareketle kamu(sal) alanı şöyle tarif edebiliriz: Bir ülke
halkının tamamının, umumun kullanmış olduğu, yaşamış
olduğu alan, mekan. Okul, cami, çarşı, pazar kısaca her yer.
Başörtülü
bayanlar, bazı çevrelerin tarif ettiği kamusal alana
sokulmuyor. Ve bu kamusal alanlar, giderek genişletilip kamulaştırılıyor.
Kendi kamu(sal) alanlarına başörtülü bayanların giremeyeceği,
aksinin laikliğe aykırı olduğu iddia ediliyor.
Türkiye’de
son günlerde başörtülü insanlar için (şimdilik)
‘Kamu Alanı’ tartışması yapılıyor.
Baksanıza YÖK,
üniversite kapılarını başörtülülere kapattı sorun bitti
(!).
Cumhurbaşkanı,
Çankaya’nın kapısını başörtülülere kapattı, sorun
bitti (!).
Son olarak
Yargıtay 4. Ceza Dairesi hakimi başörtülü bir sanığı
mahkemeden kovarak sorunu çözmüş.
Bu icraatı
ile emekliliğine birkaç ay kala meşhur olan Daire Başkanı
Hakim Fadıl İnan “amacım toplumu germek değildi” demiş.
Yargıtay Başkanı
Eraslan Özkaya “Uygulamanın arkasındayız. Mahkemeler kamusal
alanın başında gelir. Evet savunma hakkı kutsaldır ama
yasaya aykırı kıyafetle olmaz.” değerlendirmesini yaptı.
Başbakan
Tayyip Erdoğan bu kararı kişisel ve ideolojik bir tavır olarak
gördüğünü ve kınadığını açıkladı. Birçok sivil
toplum kuruluşu da bu olayı kınayarak bu şekildeki uygulama ve
davranışların toplumda gerginlik ve huzursuzluk yarattığını,
kriz, dolayısıyla kriz rantı beklentisi içinde olanların işine
geldiğini ifade ettiler.
Hukukçular
ise diğer birçok sorunda olduğu gibi bu sorunun da çözülme
yerinin Meclis ve hükümet olduğunu belirterek, şikayetle bir
sonuca ulaşılamayacağı, bu nedenle hükümetin “icrada”
tereddüt etmemesi gerektiğini kaydettiler.
1992’de
Tunus’tan kaçarak Almanya’ya yerleşen Tunus Nahda Hareketi yöneticilerinden
Hedi Brik bir gazetede yayınlanan açıklamalarında Tunus’ta
ilk başörtüsü yasağının 1981 yılında çıkarılan bir
kanunla üniversitelerde başladığını belirterek, daha sonra
adım adım diğer resmi kuruluşlara ve ardından da sivil
kurumlara kadar genişletildiğini anlattı.
Brik,
“Artık ne resmi ne de özel fabrikalarda başörtülü çalışılamıyor;
başörtülü hastalar hastanelere kabul edilmiyor. Bir kadın
evinin balkonunda bile başörtülü görünse, hakkında takibat
yapılır, aile huzursuz edilir. Bugün sokağa başörtülü çıkmak
kesinlikle yasaktır. Okulların önünde devriye gezen güvenlik
güçleri başörtüsü kontrolü yapıyor. Tunus’a gelen başörtülü
turistlerin bile bu şekilde dolaşmasına izin verilmiyor”
dedi.
Tunus yönetiminde
yer alan bir bayan bakanın “Başörtüsü bize Türklerden,
Osmanlı’dan geldi. Bizim kökümüz Batı’dır, açılmalıyız,
Türk adetlerini bırakmalıyız.” Dediğini anlatan Brik
yüzlerce genç kızın okumak için Avrupa’daki üniversitelere
gitmek zorunda kaldığını da söylüyor.
Peki bizde de
giderek genişletilen ve kamulaştırılan alanların acaba sonu
neresi?
ÇÖZÜM
KIBRIS’I VERMEK Mİ?
AB’nin “Kıbrıs’ta
çözümsüzlük Türkiye’nin AB üyeliğine ciddi bir
engeldir” açıklaması, KKTC’nin 20. kuruluş yıldönümü
ve aralık ayı içindeki parlamento seçimleri geçtiğimiz
ay içinde Kıbrıs’ın önemli gündem maddelerinden olmasını
sağladı.
Anlaşılıyor
ki Türkiye 1974’ten sonra Kıbrıs ile ilgili en önemli
kararları almak zorunda olduğu bir dönemi yaşıyor. Milletimiz
onlarca yıldır Kıbrıs’a çok büyük önem vermiş ve bunu
1974 ‘te savaşı bile göze alarak göstermişti. Aradan geçen
otuz yıla yakın bir süredir dış güçler ve onların ülkemizdeki
uzantıları tarafından ısrarla sürdürülen Kıbrıs
konusundaki bu milli refleksin yıpratılıp ortadan kaldırılması
mücadelesinin neticeye ulaşıyor olmasını görmek gerçekten
oldukça üzücü ve düşündürücü.
ABD’nin,
AB’nin “çözün” diye sadece Türk tarafını sıkıştırması,
Rum tarafının tüm Kıbrıs’ın temsilcisi olarak
AB’ne alınması, Türkiye’nin ise önce konuyu “çözmesi”
sonra alınıp alınmayacağına karar verileceğinin açıklanması,
milyarlarca dolar tutan istimlak tazminatlarını Türkiye’nin
hemen ödemesi için alınan AİHM kararı, Rum tarafının ise
“çözümden” sonra ödeyebileceğinin açıklanması
gibi çifte standartlı tutumlar bile bir takım çevrelerce haklı
görülebiliyor.
Bilinmelidir
ki ülkemiz sistemli bir şekilde sürekli zayıflatılmak
istenmektedir. Zaman zaman elimize geçen istikrar ortamları terör
ve benzeri yöntemlerle zedelenmeye, kalkınma hamlelerimiz
baltalanmakta ve boşa çıkarılmakta, şahsiyetli dış politika
üretmemiz engellenmekte, Irak’ta bu güne kadar “savaş
sebebi “ sayacağımızı ilan ettiğimiz yapılanmaya katkı sağlamamız,
Kıbrıs’ı bütünüyle Yunanistan’a devretmemiz, Ege’de
ayaklarımızı denize sokmamamız istenmektedir. Bu gibi projeler
sadece AB ve ABD’nin meselesi değildir. Esas olarak Kuzey İsrail
devleti diye yeni bir ucube kurmanın peşinde olanların
projesidir.
Siyonizm’e
karşı durmanın bedelini ödeyen Osmanlı’nın son
bakiyesi olan ülkemizi çökertmek isteyen bu oyunları 70 milyon
insan olarak seyretmememiz gerekiyor.
MEYHANE İÇERİ
Hükümetin eğitimle
ilgili her tasarrufuna şiddetle karşı çıkıp canla başla
karşı duran “duyarlı” çevreler uyuyorlar galiba. Baksanıza
meclisten çıkan yeni bir yasaya göre, daha önce en az 200
metre olması gereken okullarla meyhaneler arasındaki mesafe 100
metreye indirilmiş.
Meclisimizin
bu son derece “duyarlı” çevrelerin haberi olmadan ve
tepkilerini çekmeden kanun çıkarabilmenin yolunu keşfetmesi
son derece sevindirici olsa gerek.
Şaka bir
tarafa bu gidişle yakında “laik bir ülkede eğitimle şişe
arasındaki bu ayrılık gayrılık niye? Son bulsun
mesafeler bitsin bu gurbet !” şeklinde söylemlere tanık
olabiliriz.
MAHATHİR VEDA
ETTİ
Malezya Başbakanı
Mahathir Muhammed, 22 yıllık iktidardan sonra 77 yaşında
kendisini emekliye ayırarak görevini yardımcısı, siyasi ve
dini bir lider olan Ahmet Bedevi’ye devretti.
Mahathir
iktidarı döneminde Müslüman bir ülkenin nasıl İMF’siz ve
kendi imkanlarıyla kalkınabileceğini ispat etmiş bir lider. Döneminde
Malezya hızlı bir değişim geçirmiş ham madde ihraç eden ülke
konumundan ileri teknoloji üretip ihraç eden ülke konumuna geçmiş,
en zengin ve hızlı gelişen Güneydoğu Asya ülkelerinden biri
olmuştu.
Mahathir
muhalefete tahammülsüzlüğü ile de tanınmıştı. Yardımcısı
ve kendisinden sonraki doğal lider olarak bakılan Enver İbrahim’i
iktidardan uzaklaştırmak için kullandığı çirkin yöntemler
karizmatik liderliğinin en zayıf yönü idi.
Son olarak
Yahudiler, ABD, “Avrupa ırkı”, batı basını ve küreselleşme
hakkında İKÖ zirvesi açılışında yönelttiği şiddetli eleştiriler
İslam dünyasında büyük yankı bulurken bu çevrelerden de
tepki almıştı.
AYIN İNCİLERİ
“Milli Görüşçü
günlerimde yaptığım konuşmalardan utanıyorum.”
T.B.M.M İnsan
Hakları İnceleme Komisyonu Başkanı Mehmet Elkatmış
(ATV’deki
Konuşması)
“Kişisel
kaprislerimi devletin tepesine taşımam”
T.B.M.M Başkanı
Bülent Arınç
(29 Ekim
resepsiyonuna eşi örtülü AKP milletvekillerinin ‘eşsiz’
davet edilmesi üzerine yaptığı açıklama)
