KUR’AN GÜNLÜĞÜ
1-2
Münib Engin
Noyan, Birun Yayınları,
Söylediklerine,
düşündüklerine Kur’an’dan deliller bulmaya çalışan bir
“felsefe müslümanı” değil, yaşamına Kur’an’dan anladıklarıyla
yön vermeye çalışan “Kur’an ve Peygamber aşığı bir
sokak müslümanı” olarak tanımlıyor yazar kendisini. Yaptığı
“ruhsal tercihe” pratik anlam kazandırma kaygısında olan ve
bu amaçla, başta Muhammed Esed’in Kur’an Mesajı ve Elmalılı
Hamdi Yazır’ın Hak Dini Kur’an Dili olmak üzere pek çok
tefsiri, tekrar tekrar okuyan yazarın tutuğu notlardan oluşan
Kur’an Günlüğü, anlatımı sohbet havasında olduğundan
gayet akıcı ve etkileyici.
Kitap, kısaca
“Kur'anı nasıl anlamalı ve nasıl yaşamalıyız?” üzerinde
duruyor. Gerek üslubuyla, gerekse anlattıklarıyla hayattaki
hassasiyetlerimizi yeniden gözden geçirmemize yardımcı olacak
türden bir kitap.
Son olarak hoş
bir dizaynla hazırlanmış kitabın, arka kapağındaki cümlelere
yer verelim:
“Kur’an Günlükleri,
Rabb’ine kulluk edebilme ateşiyle yanan, bunun için de O’nun
ilahi kelamında , mübarek Kur’an’da beşer diline döktüğü
muradı ilahisini aşk ile cehd ederek anlamaya, kavramaya,
giderek içine sindirip hayatının ayrılmaz bir parçası haline
getirmeye çalışan herkesi, tabi önce müslümanları, sonra da
aklı eren, gönlü coşan her türlü inanç sisteminin müminlerini,
hakikat bilgisinin bu eşsiz nihai kaynağıyla kendi az
gayretiyle muhatap olmaya kucaklaşmaya, yani bir anlamda kendi
“Kur’an Günlüğü’nü tutmaya davettir aslında”
ÇOCUĞUNUZU KÖTÜ
EĞİTMENİN YOLLARI
C. G. Salzman,
Timaş Yayınları,
İstanbul
2000, 132 Sayfa
Salzman tarafından
kaleme alınan ve Yengeç Kitap olarak bilinen bir eğitim klasiği
olan Çocuğunuzu Kötü Eğitmenin Yolları, adından da anlaşılacağı
üzere olayları tersinden ele alarak farklı bir çalışmaya
imza atmış.
Mesela: “Çocuklara
kendinizi sevdirmek için şunları şunları yapın” yerine “Çocukları
kendinize karşı kinli yapmak için şunları şunları yapın”
veya “Çocuğunuzun dindar olması için yapmanız gerekenler”
yerine “Çocuğunuzu dinsiz yapmanın yolları” başlığında
ele almış.
Yazar, çocuk
eğitimiyle ilgili prensibi tersinden ele aldıktan sonra arkasından
konuyu pekiştirmek ve daha iyi anlaşılmasını sağlamak için
bir hikayeyle desteklemiş.
İsmini ilk
duyduğunuzda biraz garipseyebilirsiniz ama çocuk eğitimiyle
ilgili doyurucu bir eser.
Ufak bir
tavsiye, lütfen çocuğunuza göstermeden okuyun.
DEĞİŞEN TÜRKİYE
Heinz Kramer,
Timaş Yayınları,
İstanbul
2001, 364 Sayfa
“Heinz
Kramer, Almanya’nın işini en ciddiye alan Türkiye uzmanı. Bu
kitabı, sadece ülkesinde değil bütün batılı çevrelerce Türkiye
üzerinde düşünmeyi yeniden zorlayacak önemde bulundu.”
(Fehmi Koru)
Kitap; Türkiye’de
meydana gelen iç değişikliklerin ve soğuk savaşın sona
ermesinden sonra, ülkenin dış politikasının aldığı seyrin
detaylı bir analizini konu alıyor.
Bu ana düşünceden
hareketle, üç bölümde detaylandırdığı kitabında Kramer, iç
değişikliği birinci bölümde, “Kemalizm Modelinin Aşınması”
ana başlığında ele almış ve son on yılda “75-80 yıllık
Cumhuriyet Türkiyesi’nin resmî ideolojisi olan Kemalizm’in,
Türkiye’nin yeni bin yılda ihtiyaç duyacağı rehberliği
yapabilme” kapasitesini sorgulamış.
İkinci bölümde
ise; “Soğuk Savaş Sonrası Türk Güvenlik ve Dış Politikası”
genel başlığında, Türkiye’nin Batı ile olan ilişkileri,
Avrupalılaşma isteği ve Atlantik İttifakı içindeki konumu,
uluslararası siyasi durum açısından ele alınmış. “Yurtta
sulh, cihanda sulh” sözüne dayalı eski pasif politik yaklaşımının,
değişen dünya düzeninde, çok boyutlu tehdit anlayışıyla
birlikte yerini, ülkenin millî çıkarları iyi hesaplanmış, sürtüşmelere
girmeye hazır, kendini daha çok düşünen bir anlayışa bıraktığı
savını işlemiş.
Kitabın
üçüncü kısmı ise, ilk iki kısımda değişen ve gelişen Türkiye’nin
gelecekte uluslar arası arenada alacağı yeni durumda, Avrupa ve
Amerika siyasilerinin nasıl hareket etmesi gerektiğine dair
fikir üretilmesinin gerekliliğini vurgulamış.
Afro-Avrasya
altyapısının, Ortadoğu’nun alacağı yeni şekilden
etkileneceğini ve bunda Türkiye’nin her iki alanda da kuvvetle
etkili olacağını belirterek, Avrupa ve Amerika siyasi elitinin
Türkiye ile olan ilişkilerini detaylandırarak yapıcı bir sürekliliğe
kavuşturması gerektiği uyarısıyla kitabı noktalıyor.
