ÇEVREMİZİ
VE KÖTÜLÜKLERİ DEĞİŞTİRELİM
Ebu Said el-Hudri
(r.a.), Peygamberimiz’den şöyle duyduğunu anlatıyor:
“Sizden kim
bir kötülük görürse onu eli ile hemen değiştirsin. Eğer
eliyle değiştirmeye gücü yetmezse diliyle, yok buna da gücü
yetmezse kalbiyle... Ama bu sonuncusu imanın en zayıfıdır.”
(Buhari, Müslim, İbn-i Mace ve Nesai)
Allahu Teala
ise, kötülüğün değiştirilmesi hakkında Kur’an’da şöyle
buyurmaktadır:
“Sizden;
hayra çağıran, iyiliği emredip kötülükten men eden bir
topluluk bulunsun. İşte onlar kurtuluşa erenlerin ta
kendileridir.” (Al-i İmran 3/104)
Sevgili oğlum
ve sevgili kızım...
İslam dünyası
kötülükle çalkalanıyor, her yer fitne kaynıyor...
Müslüman ümmet,
hayatın bütün alanlarında emrolunduğu, iyiliği emredip kötülükten
men etmek (emr-i bil maruf ve nehy-i anil münker) görevini aşikare
bir biçimde yerine getirmekten ve hayra çağırmaktan geri kalınca,
toplumdaki gedik genişledi ve fitne tufanı her yeri sardı.
Ne kadar üzücüdür
ki, bugün İslam ümmeti, genel yapısı itibariyle oturdukları
yerde yan gelip yatan, tembel, âtıl insanlardan oluşmaktadır.
Dünya milletleri ilim, teknoloji ve medeniyet yarışında İslam
ümmetini elbette çok gerilerde bırakmıştır.
Bu durumu, hiç
de yadırgamamalı. Zira Allahu Teala, bize açıkça şu gerçeği
haber vermiştir: Biz bu görevimizi, yani iyiliği emredip kötülükten
men etmek görevini yerine getirdiğimiz takdirde dünya ve
ahirette kazananlardan olacağız. Aksi takdirde kaybedenlerden
olmak bizim için kaçınılmaz bir akıbet olacaktır.
Sevgili gençler!
Peygamberimiz
Hz. Muhammed (s.a.v.) “Sizden kim bir kötülük görürse onu
eli ile hemen değiştirsin...” buyurmaktadır.
Siz küçük dünyanızda,
yaşıtlarınızın arasında bulunuyor iken, akranlarınızı
iyiliğe çağırmakla kötülüğün değiştirilmesine yönelik
bu büyük hareketin de bir bölümünü yüklenmiş oluyorsunuz.
Hem sadece dil ile de değil; bilakis güzel örnek olmakla,
elinizi (gücünüzü) kullanarak ya da yapıcı bir hareket içinde
yer alarak kötülüğü değiştirirsiniz.
Okul ortamında..
arkadaşlık ilişkilerinde.. ve aile çevresinde...
Okul ortamında
daima çok çeşitli arkadaşlarla bir arada olursunuz. Bazen bu
arkadaşlar arasında duygu ve düşünceleri kötü, yaşantısı
çok fena ve sosyal ilişki ve ahlakı bozuk olanlar da
bulunabilir.
Size “o
arkadaşınızdan uzak durun, onunla arkadaşlık yapmayın”
demiyorum. Bilakis, onu değiştirerek böylece, iki kazanç elde
etmenizi istiyorum: Bu iki kazançtan biri o arkadaşınızın,
sizin gayretiniz ile fenalık ve kötülük tuzağından kurtulması,
diğeri de bu çalışmanız karşılığında Allah’ın size
vereceği ücret/mükafattır.
Arkadaşlık
ilişkilerinde, o kötü arkadaşlardan bir tanesi sizi utanç
verici, âdi, aşağılık, çirkin işlerin içine çekebilir ya
da fesatlıklar ve sapıklıklar uçurumuna ayağınızı kaydırabilir.
Ama yaratılıştan
sizde var olan derin iman ve bilincinizle hem onu, hem de
kendinizi kurtarabilirsiniz.
Aile çevrenizde
anne babanız, kardeşleriniz gibi size en yakın insanlarla ya da
uzak-yakın akrabalarla beraber iken, onların yaşça sizden büyük
olmaları, akrabalık şefkatiniz veya onlardan sağladığınız
maddi ve manevi menfaatiniz, kötülük ile onların arasına
girmekten sizi alıkoymasın. Zira Hak, uyulmaya daha layık ve müstehak,
Allah’ın yolu gidilmeye daha uygundur.
Eğer kötülük
ile toplumunuz arasında elinizle bir engel oluşturamıyorsanız,
hiç olmazsa dilinizle iyiliği emrediniz. Ama bunu yaparken de
sert, kırıcı sözler söylemekten şiddetle kaçınınız. Çünkü
kaba sözler hedeflediğinizin aksine sonuçlar verir. Belki de, sırf
bu sözlerden dolayı gönüllerde kin, nefret galeyana gelebilir
ve ilişkiler hiç de istenmeyen bir biçimde gelişebilir.
Güzel söze
karşı sağır kesilmiş kulaklar ve bu sözün gereklerini
yerine getirmekten gafil kalpler ile karşılaşabilirsiniz. Böyle
bir durumda derhal onlardan uzaklaşın ve onları içinizden kınayın.
Ama bu imanın en zayıfıdır.
Allah’ın,
biz kullarından ve davetçilerinden zayıf bir imanı kabul
etmesi asla düşünülemez. Elbette önce nesl-i sahebede, bizim
için övgüye değer çok güzel örnekler vardır.
Sevgili gençler!
Allah’tan
niyazım odur ki, adımlarınızı hak yolunda sabit kılsın ve
sizi iyiliği emredip kötülükten men eden kullarından eylesin.
Kaynakça:
Prof. Muhammed Ali Kutup, Hz. Peygamber’den Gençlere 50
Nasihat, (Çev: O. Arpaçukuru), İlke Yay., II. bsm., İst.,
1998.
İSLAM’IN
TEMEL DİNAMEKLERİ
Kulluk; Allah
(c.c.)’ın istediği, razı olduğu emirlerin yapılması ve
nehyettiklerinin terkedilmesini kendisinde toplayan ameldir. Kulluğun
temel gayesi, Allah (c.c.)’ın rızasını kazanmaktır. Buna göre
kulluk;
• Razı olduğu
kitaba (Kur’an) göre hareket,
• Razı
olduğu yolda (sırat-ı müstakim) yürümek,
• Razı olduğu
kulun (Hz. Muhammed) izinden gitmek,
• İfrat ve
tefritten uzak, orta yolu takip etmektir.
Kulluğun
mekanı;
• Kalbin
kulluğu (iman, sevgi ve tasdik),
• Dilin
kulluğu (dua, tevbe-istiğfar, tesbih, zikir, tebliğ),
• Bedenin
kulluğu (İslam’ın beş temel esası; kelime-i şehadet,
namaz, oruç, zekat ve hacc),
Kulluğun
zamanı ise;
• Bütün
bir ömürdür.
Nitekim ilgili
bir ayette buyuruluyor: “Sana ölüm gelinceye kadar Allah’a
kulluk et.” (Hicr, 15/99)
Kulluğun alanı;
• Bütün
bir evrendir.
İlgili bir
hadiste de Hz. Peygamber (a.s.) şöyle der:
“Yeryüzü
bana mescid kılındı.”
İnsanları,
diğer varlıklardan ayıran özelliklerden biri de kişiliği ve
karakterleridir. İnsanın kişiliği ve karakteri, yaşadığı
aileden, çevreden ve toplumdan etkilenir. O ailenin veya toplumun
karakteri de bağlı olduğu ahlakî değerleri ve kültürel yapılarıdır.
Bu ahlaki değerler ve kültürel normlar, vahiy eksenli asli
bir fıtrata dayandığı zaman anlam kazanır.
İzzet ve şeref
gibi asil duygular, Allah (c.c.)’ın razı olduğu dinden ve o
dini yaşamaktan geçer. Allah’ın razı olduğu dini öğrenmenin
yolu ise, Hz. Peygamber’in sünnetine uymaktan geçer.
Tevhid
akidesini kabul eden herhangi bir insan, İslam kardeşliğinin
potasına girmiştir.
İslam; dil,
ırk, renk, coğrafi bölge ayrımı yapmaz; bütün mü’minleri
kardeş sayar. (Hucurat 49/10) Üstünlüğün ancak takva da olduğunu
belirtir. (Hucurat, 49/13)
Hz. Peygamber
(a.s.): “Din nasihattir” buyuruyor.
Nasihat, uygun
bir dil ve metod ile, iyiliği emredip kötülükten alıkoymaktır.
Nitekim ilgili bir ayette şöyle buyuruluyor:
“Siz,
insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmetsiniz. İyiliği
emreder, kötülükten alıkoyarsınız.” (Ali İmran, 3/110)
Bir hadiste şöyle
buyurulmuştur:
“Kolaylaştırınız,
zorlaştırmayınız. Sevdiriniz, nefret ettirmeyiniz. Müjdeleyiniz,
korkutmayınız. Yaklaştırınız, uzaklaştırmayınız.”
Birbirimizi
sevmenin en kolay yolu, aramızdaki barışı sağlamaktır. Zira
İslam, kelime anlamıyla barış demektir, bütün insanlığı
barışa ve selamete çağırır.
Hiç şüphesiz
ki, bir saatlik tefekkür, yetmiş yıllık nafile ibadetten daha
hayırlıdır. Karanlığa küfretmek, asla çözüm değildir. Bu
noktada Asr suresini tekrar tekrar okuyup, iyi anlamak gerekiyor.
Müslüman kimse, şu soruları hiç bir zaman aklından çıkarmamalı
ve ona göre hareket etmeli:
• Ben kimim?
Nereden geldim? Nereye gideceğim? Nasıl yaşıyorum? Hayat
nedir? Ölüm nedir? Hesabım nasıl olacaktır.
Bu soruları
kendine soran insan, yaradanını bulur, kurtuluş çaresi arar ve
hayatını İslam ahkamı üzerine düzenler.
Kurtulmak
istiyorsak; birleşelim, kardeş olalım ve sâdıklarla beraber
olalım.
