İNSANLARIN
EN KÖTÜSÜ
İnsan, hak ve
adalet ölçülerini kaybetmeye görsün, nefsinin kör karanlığına
mahkum olmaya görsün; artık o kişinin hakkaniyet ölçüleri içinde
konuşmaya, hakkaniyet ölçüleri içinde davranmaya, hüküm
vermeye, yazmaya asla mecali kalmaz. Nefse ve şeytana esir olmak
kadar kötü bir esaret yoktur. Dünyevî endişelerle, “dünyevî
çıkarlarım zarar görmesin” diye dininden, inancından yırtıp,
dünyasına yamamak kadar küçültücü, kendi kendini aşağılayıcı
bir davranış olamaz.
“İnsanların
en kötüsü, başkasının dünyası için kendi ahiretini satan
kişidir.”
Böyle bir
davranış, kötünün kötüsü bir bönlüktür, bir hamakatlıktır.
Netice itibariyle dünyada da, ahirette de rüsvaylıktır. Keşke
anlayabilseler, idrak edebilseler, aynadaki çirkin yüzlerini görebilseler.
Zulüm ve
zorbalığın, hak ve hakikati inkarın temelinde cehalet, bönlük,
inat, nefsini ve dünyevî çıkarlarını putlaştırmak vardır.
Tarihi
hadiseleri tetkik ettiğimiz zaman helak olmuş kavimlerin, yukarıda
zikredilen kötülüklerle haşir neşir olduğunu görmekteyiz.
İnsan şeytanı
Şu hususa çok,
hem de çok dikkat edilmelidir: Fert, toplum ve milletler için,
cin şeytanlarından çok daha tehlikeli olan insan şeytanlarıdır.
Nice hükümdarlar, nice komutanlar, nice yetki sahibi etkin
insanlar, yakınlarındaki insan şeytanları tarafından yanlış
bilgilendirilerek, yanlış yönlendirilerek, çeşit çeşit
kurgularla korkutularak yanıltılmış, yanlış kararlar aldırılmış;
sonuçta telafisi çok zor, ya da imkansız işler yaptırılmıştır.
Onun için yönetimde
bulunan asker, sivil sorumluluk taşıyan bütün yetkililer, bir
mesele hakkında çok net, doğru bilgilere sahip olmadan rastgele
konuşarak, üstünkörü kararlar alarak, hem kendilerinin hem de
milletin geleceğini karartmamalıdırlar.
Herhangi bir
hususta kendilerine gelen bilgileri, haberleri, bu haberler ve
bilgiler devletin resmi kurumları tarafından verilmiş olsa bile
iyice tetkik edip, araştırmalı; doğruluğu kesinlik kazanmadan
o konuda herhangi bir icraat yapmamalı, kişi veya kişileri ya
da toplumları suçlamamalıdır.
Kışkırtıcılar
Bir de kışkırtıcılar
var. Kendi süflî, aşağılık çıkarlarını devam ettirmek,
İslam’a ve müslümanlara karşı bitmeyen kin ve düşmanlıklarını
tatmin etmek için durmadan yalan uyduran, iftira eden, ekranlarında,
köşelerinde veya hasbelkader bulundukları, işgal ettikleri
yerlerde sürekli olarak yetkilileri kışkırtan bedmaye kişilere
karşı çok dikkatli olunmalıdır.
Bilhassa
devletin üst kademelerinde bulunan asker ve sivil yetkililer, bu
hususta kılı kırk yararcasına büyük bir itina ile hareket
etmelidirler. Bu çığırtkan, şamatacı aşağılık kışkırtıcılara
ve kışkırtmalarına asla iltifat etmemelidirler.
Bu gibi
yetkililer, kendilerine dürüst, ahlaklı, bilgili, her zaman ve
her şartta doğruları konuşan, doğruları savunan, doğru
bilgi veren, basit çıkarları için eğilip bükülmeyen, nefsî
hesapları olmayan, milletinin inançlarına saygılı, dinini,
tarihini, çağını çok iyi bilen, branşında ehil olan kişileri
danışman olarak bulundurmalıdırlar.
Bir yönetici,
ilk bakışta yanına aldığı danışmanları ile değerlendirilir.
Yukarıda zikredilen özelliklere sahip olan danışmanlarla çalışan,
yanında ve yakınında böyle danışmanlar bulunduran; sadece
yanında bulundurmakla da kalmayıp onun görüşlerinden
faydalanan yöneticiler, hem kendileri ve hem de yönettiği
toplumların hayrına kararlar alır, icraatlar yapabilirler.
Kötü danışmanlar,
kötü yönetimlerin ilk habercileridir.
Kılavuzu
karga olanın mekanı mezbelelik olur.
Aklını hevasına
uyduran, dinini dünyasına alet eden fert ve toplumlar perişan
olur, zillete düşer.
Aklını putlaştıran,
aklını vahyin önüne geçiren, puthanede zangoç olur.
Gerçek ilim,
İslam dini ile asla çatışamaz, çatışma halinde olamaz. İslam’la
zıtlaşan düşünceler, fikirler asla ilim olamaz. Olsa olsa bir
hezeyan, bir saçmalık; toplumu bozmak için ortaya konmuş kasıtlı,
sapık ideolojilerin ürünü olan bir cinnet halidir.
Biz Adem
nesliyiz
İnsanın
maymundan geldiğini, insanın atasının maymun olduğunu iddia
eden, bunu bir gerçek gibi savunan kara cübbeli, kara düşünceli
böylesi üniversite hocalarında ilmî bir haysiyet aranabilir
mi? Biz Adem nesliyiz. Sizin atanız maymunsa ne diyelim?
Bunları şunun
için yazıyorum ki; asker, sivil bütün yöneticiler, şayet bu
milletin, bu ülkenin iyiliği, salahı için samimiyetle çaba gösteriyorlarsa,
bu hususta ciddi iseler, ilim haysiyeti olmayan, tüm gayretleri
makam ve mevkini, elde ettikleri dünyalıklarını korumak olan,
sapık ideolojilerini bu aziz milletin gençlerine bir ilimmiş,
bir çağdaşlıkmış, bir medeniyetmiş gibi yutturmaya çalışan
bu kişilere itibar etmesinler, ünvanlarına bakıp aldanmasınlar.
Elbette, içlerinde az da olsa çok değerli ilim adamları,
fazilet erbabı vardır. Onları arayıp bulmalı, istişare
etmeli, görüşlerinden, düşüncelerinden, birikimlerinden,
tecrübe ve ilimlerinden istifade edilmelidir.
Cübbesi gibi
kalbi de kararmış, taşlaşmış, milletine, milletin inancına,
tarihine örf ve adetlerine düşman kesilmiş nâdanlar ile;
milletiyle, tarihiyle, milletinin inancıyla, gelenek ve görenekleriyle
barışık, milleti ve vatanı için her türlü fedakarlığı
yapan gerçek ilim adamlarını birbirinden ayırma firaseti gösterilmelidir.
Siyasallaşmanın
en kötüsü
Siyasallaşmış,
politize olmuş adalet mensuplarına, askerlere, emniyet mensuplarına
ve din görevlilerine dikkat edilmelidir. Bunlardan din görevlilerinin
yaptırım olmadığı için diğerleri kadar etkin olamazlar.
Fakat hakim,
savcı, rütbeli askerler, emniyet mensupları, politize oldukları
ideolojilerini vazifelerinin, sorumluluklarının önüne geçirdikleri
zaman çok tehlikeli olmaktadırlar.
Bir hakim ve
savcıyı düşününüz. İdeolojisine, siyasi görüşüne göre
karar verdiği zaman, nice masum insanlar haksız yere mahkum
oluyor, nice kimseler mağdur ediliyor. Rütbeli bir askeri düşünün.
Siyasi iradeye yerli yersiz müdahale eder, darbe yaparsa
memleketin ne hale geldiğini görüyoruz. Bir emniyet mensubu düşünün.
İnsanlara siyasî düşüncesine, ideolojisine göre muamele
ederse emniyeti sağlamakla görevli kişiler, emin olmazlarsa
durum nice olur?
Böyle bir
memlekette huzur olur mu, kalkınma olur mu, emniyet olur mu,
devlet millet kaynaşması olur mu? Elbette hayır. Başkalarının
dünyası için ahiretimizi satmayalım, satmayalım ki insanların
en kötüsü olmayalım.
Medya belası
Türkiye’de
medya, baştan sona büyük bir sorundur. Eline kalem alan,
bulabildiği bir gazete, dergi köşesinde, ele geçirdiği bir
radyo mikrofonunda, ya da televizyon ekranlarında, hiçbir ölçü
tanımadan, hiçbir mesuliyet duygusu beslemeden çala kalem yazıyor,
ağzına geleni konuşuyor.
Müslümanlara,
dine, imana, tüm ahlakî değerlere alabildiğine saldırıyor,
iftira ediyor, yalan haberler yayınlıyor, bir çok insanın mağdur
olmasına sebep oluyor, bazı kurumları bazı kurumlara, bazı
kesimleri bazı kesimlere karşı kışkırtıyor. Bütün bunları
da basın özgürlüğü postuna bürünerek yapıyor.
İftira ve
yalanın, kışkırtmanın, hortumculuğun, soygunun, ahlaksızlığın,
dine, imana, müslümana sövüp saymanın hürriyeti, özgürlüğü
olamaz.
Bugün Türkiye’de
basın özgürlüğü adına yapılan budur. İslam’a ve müslümana
yapılan hakaretler, İmam-Hatip Liseleri, Kur’an Kursları, İlahiyat
Fakülteleri aleyhinde yapılan densiz ve seviyesiz propagandalar;
toplumda söz sahibi olan kişilerin, yazarak, konuşarak topluma
yön vermeye çalışan kimselerin ne kadar kişiliksiz, sathî ve
yazıp konuştukları konularda ne kadar cahil ya da maksatlı
olduklarını göstermektedir. İmam-Hatipliler bu milletin
sinesinden fışkırmış, milletiyle barışık, milletinin
kalbinde taht kurmuş; dini, milleti, vatanı için her türlü
fedakarlığı yapan, dürüst, ahlaklı, çalışkan, kişilikli
insanlardır. Onlara düşmanlık yapılmaz; ancak saygı duyulur.
Söyleyin bana
Aleyhte
propaganda yapan kişilere sormalı:
Dağdaki eli
silahlı eşkiyalar!
Şehirdeki
devlet, millet kasasını soyan çağdaş eşkiyalar!
Hortumcular!
Eli kanlı
katiller!
Türlü türlü
ahlaksızlık, çeşit çeşit kötülük yapanlar!
Devlet içinde,
medyada, sermayede, çeşitli sahalarda oluşan mafyalar!
Günlük
faizlerle, repolarla seminen patronlar!
İhale
yolsuzluklarıyla, rüşvetlerle semizleşen bürokratlar,
politikacılar, holdingler!
Söyleyin bana
bunlar İmam-Hatip Liseli gençler mi, yoksa sizin çağdaş eğitim
programlarıyla yoldan çıkardığınız, haram-helal nedir öğretmediğiniz
ve böylece kendilerine kadrettiğiniz kişiler mi?
Aklımızı başımıza
alalım, başkasının dünyası için ahiretimizi satmayalım. İnsanların
en kötüsü olmayalım. Hainlere alet olmayalım.
Aman dikkat!
Beyler!
Allah’ı tanımayan, Allah korkusu olmayan,
Rasulullahı
tanımayan, O’nun sünnetine tabi olmayan,
Ahiret inancı
bulunmayan, dünyada yaptıklarından hesaba çekileceğine
inanmayan,
İslam’ın
hayatbahş ahkamıyla amel etmeyen kişi ve toplumların sonu rüsvaylık
ve perişanlıktır.
Bu hususta
Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmaktadır:
“Ben, sizi
gecesi gündüzü gibi apaydın olan bir din üzerinde bıraktım.
Benden sonra helak olanlar o dinden, İslam’dan sapmakla helak
olurlar.” (İbni Mace)
İlahi!
Kalbimizi son nefesimize kadar din-i İslam üzere sabit kıl
(Amin).
Alem-i İslam’ın
Kadir Gecesi’ni, Ramazan Bayramı’nı candan tebrik eder,
yeniden dirilişe, mağdur, mazlum, mustazaf bütün din kardeşlerimizin
tez zamanda düşman tasallutundan kurtulmalarına vesile olmasını
Cenab-ı Hak’tan niyaz ederim.
