FIKRA GiBi
SOYGUNLAR
İsimleri
Ludwig, Markus, Friedrich ya da Jürgen, ama öyküleri bizim
Karadeniz fıkralarındaki “Temel ve İdris”leri çağrıştırıyor.
Fıkralardan hiç farkı yok.
Siftah
Temel’den
Temel banka
soymuş. Sonra da çuvala doldurduğu paraları kasiyere vermiş
ve “Bunları benim hesabıma yatırın!” demiş.
Frankfurt yakınlarındaki
Offenbach kentinde de öyle sabıka dosyaları var ki, fıkralardan
daha komik.
Son iki yılda
gerçekleştirilen 8 banka soygununun yarısından fazlasını “çözen”
Offenbach polisini fazla yormayan ve böylece tarihe de “en
aptal banka soyguncuları” olarak geçen kahramanlarımızın öyküleri
şöyle:
Komşunun yaptığı
Jürgen K.
(21), gerçekleştirdiği soygundan kısa bir süre sonra yakalanmış.
Soygunda yüzünü saklamaya gerek görmeyen Jürgen'i, kasasını
boşalttığı bankada çalışanlar tanıyordu. Çünkü o
bankada bir hesabı vardı ve bankanın bulunduğu apartmanda bir
dairede oturuyordu.
Şişko
Ludwig Z. (35)
ise gerçekleştirdiği soygudan hemen sonra yakalanınca,
“maskesine rağmen nasıl bu kadar çabuk tanındığına” çok
şaşırmış. Soyduğu bankanın yıllardır müşterisi olan 2
metre ve 125 kiloluk “dev” soyguncunun tanınmamak için taktığı
maske ise bir basketbol kepiyle, güneş gözlüğünden oluşuyormuş.
Heyecanının
kurbanı
Markus L. (28)
da kendi hesabı olan, yani tanındığı bir bankayı soymuş.
Ancak gerekli tedbirleri aldığı için kimse onu tanımamış.
Bankaya girmiş, otomattan kendi hesabıyla ilgili çıkışları
almış. Daha sonra da bankayı soymuş. Ancak banka alarmının
çalması üzerine telaşlanıp olay yerinden kaçarken aleyhine
delil olabilecek herşeyi de bir tarafa atmış. Markus’un attıkları
arasında kendi adının yer aldığı bilgisayar çıkışları
da varmış.
Tatlılardan
ne alırdınız?
Friedrich M.
(21) ise şanslıymış, ancak kibarlığı yüzünden yakayı ele
vermiş. Silahını doğrulttuğu kasiyer, kendisine oldukça yardımcı
olmuş ve uzattığı naylon torbayı hemen istenenlerle doldurmuş,
ancak “küçücük” bir istekte bulunmuş. Genç soyguncu da
onu kırmamış ve parayı teslim aldığına dair bir tutanağı
imzalamış, hem de adı ve soyadından bir harfi bile atlamadan.
FIKRA / MÜHENDİSLER
Bir Makine Mühendisi,
bir elektrik mühendisi ve bir bilgisayar mühendisi bir gün eski
bir araba ile yola çıkmışlar. Issız bir otobandan geçerken,
araba aniden durmuş, baktılar çalışmıyor, Makine Mühendisi
“Ben simdi hallederim!” diyerek atılmış, önce arabanın
altına yatmış, kaputu açmış, bir kaç girişi sıkıştırıp,
bir kaç yere çekiçle filan vurmuş ama nafile! Başı eğik
arabaya geri dönmüş. Bunun üzerine elektrik mühendisi atılmış
hemen, o da elektrik girişlerini, sigortaları kontrol etmiş,
kablolarla oynamış ama hareket yok! Bunun üzerine ikisi birden
dönüp, bilgisayar mühendisine bakmışlar. Sıranın kendisine
geldiğini anlayan bilgisayarcı demiş ki: “Eeee şey, arabadan
bir çıkıp tekrar girsek?”
