DAVET İNSANI
ÖLDÜRMEZ, ONU FİRDEVS CENNETİNE YÜKSELTİR
İmam Ahmet
bin Hanbel (ra), etrafında davetçiler topluluğu oluşturmuş,
davetçinin zorluklar karşısındaki sebatının değerini bilen
bir davetçi idi.
Onun Kur’an-ı
Kerim’in mahluk olduğunu iddia edenlere karşı çıkıp, düşüncelerine
katılmaması da müslümanların çevresinde sebatla çalışmalarında
etkin rol oynamıştı. Bu yüzden davetçilerin lügatini,
terimlerini anlamayanlara önem vermezdi. Bunları “akılları
tatilde olan insanlar” olarak değerlendirirdi. Onları kötülemezdi.
Aksine severdi. Üstlerine düşerdi. Azda olsa iyi yönlerinden
istifade ederdi.
Fakat kafaları
rahatlık peşinde koşup müslümanların meseleleri ile
ilgilenmedikleri müddetçe onları safına sokmazdı.
Ahmet bin
Davut Ebû Said el Vasiti şöyle diyor:
“Ahmet
hapiste iken, dövülmeden önce yanına gittim ve ona:
- Ey
Abdullah’ın babası! Arkanda hanımın, çocukların var. Sen
de mazursun, dedim. (Cevabını kolaylaştırmak istemiştim.)
Ahmet bin
Hanbel bana şöyle dedi:
- Ebu Sâid!
Bu görüş gerçekten senin aklın olsaydı müsterih olurdum.
Sen de gidip dinlenip keyfine bakardın.”
Bugünün
davetçileri için aynı sözler söylenebilir mi? Davetçi, İslâm’ı
anlayıp da, diğer İslam davetçilerini yolda bırakıp bir köşeye
çekilir mi? Bu, Ahmet bin Hanbel’in dediği gibi ancak rahatlık
arayanların işidir.
Kalbinde
İslâm gerçeğini hisseden kimse nasıl rahat eder?.. Davetçilerle
beraber mücadele etmesi gerekirken nasıl olur da hanımının,
çoluk/çocuğunun sevdasına düşer? Ecel gelmeden ölüm gelir
mi?
Davet, insanı
öldürmez. Onu Firdevs cennetine yükseltir.
Eğer müslüman,
Ahmet bin Hanbel ile veya onun bugünkü varisleri ile beraber
olmaz da, bir özür veya özrümsü bir çengel yüzünden evinde
oturursa, o ancak kendisine “yazıklar olsun” denmesini hak
ediyordur.
Zahidlerden Bişr
bin el-Haris el-Hafî’ye Ahmet bin Hanbel’e işkence yapıldığı
gün dediler ki:
- Şu ana
kadar Ahmet bin Hanbel’e 17 kırbaç vurdular.
Bişr ayağını
uzattı ve bacağına bakarak:
- O adama yardım
etmek ümidi olmasaydı bu bacağın hiçbir kıymeti yoktu, dedi.
Sultan da halkın
tepkisini fazlaca üzerine çekmek korkusundan, kendisini serbest
bırakmıştı.
Kişi eğer
sadık müslüman ise, kendi nefsini bazı mazeret ve mazeret
benzerleri ile bir kenara çekse de bunun gerektirdiği tavazuyu
bilip en azından davetçilere dil uzatmasın. Onları güzel sözlerle
ansın. Maazallah heva ve heveslerine esir olup, İslâm davetçileri
hakkında ileri geri laf etmesin.
İslâmî
davetin özelliğini bilmeden, davetçi mantığını kavramadan
onları kınayanlar kötüleyenler arasına katılmasın.
Bütün İslâm
topraklarındaki durumun özeti ve son hali budur. Ya kanlarının
son damlalarına kadar cihad ederler, ya da Allah (cc) onların
yerine, Allah yolunda savaşan, bu yolda kınayanın kınamasından
korkmayan kadınların güzelliği ve dünya malının yoldan saptıramayacağı,
âsilerin zulümlerinin ve cahiliyenin baskılarının vaz geçiremeyeceği
başka insanları getirir. n
Kaynak:
Davetçinin Başlangıç
Noktası (Start), Muhammed Ahmed er-Raşid, İhya-u Fıkhu’d-Dave,
197-199, Nadve Yayınları, Mart 1992.
EMPERYALİZM KÜLTÜRLE
BAŞLAR
Asrımızın
gençliğinin dinî yönden ilerlemesine engel pek çok sebep vardır.
Bunlardan biri de İslâmî toplumlardaki din karşıtı yönetimlerdir.
Öyle bir engel ki, güç ve kuvvetini kuru ve yaş, birlikte
yiyerek elde eder, duygu ve düşünceleri yok eder. Ümmetin çocuklarına
dinsizlik aşılar.
Müslüman
halkların siyasî birlik kurmasının önüne geçer. İslâmî
izzet ve şerefine nail olmasına mani olur. İslamî ülkelerin süper
güçlerin uydusu olmasını teşvik eder, böylece gelecek
nesillerin küfür, gevşeklik ve ayrıcılık içinde boğulup
gitmelerini ister.
Bunu başarabilmek
için özellikle gençlerin kültür emperyalizmiyle güvenini yıkarak,
silik bir kişilik elde etmesini isterler.
Batı laiklik
bayrağını yükselterek dini sadece kilise duvarları arasında
hapsetmiş, dinin ilerleme, medeniyet ve toplumların ıslahındaki
rolünü kabul etmemektedir.
Batı, iktisadî
sahada da kapitalizmin prensiplerini kabullenmektedir. Siyasî
alanda demokrasiyi içtimaî alanda da hürriyet prensiplerini
kabullenip bir çok değer, ahlak ve dinlerle savaşır hale gelmiştir.
Batı, bütün
gücüyle, prensip ve fikirleriyle, İslam toplumunu, onun değerlerini
değiştirmek, böylece İslâmî kaynaklarından uzaklaştırmak
istiyor. Çünkü İslâm toplumunun, izzeti, varlığı ve bekası
bunlara bağlıdır.
Müslümanların
çoğu İslâm’ın hakikatinden, Allah (cc) kanunlarından uzak
olması nedeniyle, geri kalmışlığın sebebini lağım çukurunda
aramaya başladı. Geri kalmışlığın illeti ve sebebini
bilmeden hakikat ve kurtuluş yolunu bulmamız mümkün değildir.
Kültür
emperyalizminin engellerini işlerken, Batı’nın İslâm
alemindeki hile-desise-komplo ve entrikalarını görürsünüz.
Aynı şekilde
komünizmin İslam ülkelerindeki asıl gayesi dalâlet ve küfürdür.
Müslümanlara geçmişte ölüm, azap ve sürgünlerle
hakaretlerde bulunmuşlardı. Şimdi ise yeni metotları
deniyorlar. Geçmişte hatalara düştük, şimdi de yahudiliğin
gizli cemiyetlerle aramıza girip neler planladığını unutup
aynı hatalara düşecek miyiz?
Bizler
evlerimizde otururken ahlâkımızla, inançlarımızla nasıl mücadele
ediyorlar görüyorsunuz. Yine ebedî olan Allah (cc)’ın
dininden ve gerçek İslâm’dan seni nasıl uzaklaştırmak için
hile, desise, komplo ve çeşitli entrikalar yapıyorlar; biliyor,
yaşıyorsunuz.
Gençliği
dinden uzaklaştırmak için:
- Dinden uzak
fikir ve desiseler üretiyorlar.
- İslâmî
oluşumları sindiriyorlar.
- İnsanları
uymaya mecbur kıldıkları esaslar, prensipler ortaya koyuyorlar.
- Maksatları
doğrultusunda eğitim ve öğretim programları uyguluyorlar.
- İletişim
araçlarını kontrol altında tutuyorlar
Müslüman gençliğin
ahlâksız ve dinî esaslardan uzak yetiştirilmeleriyle genci
kendilerini kabullenecek, gelecekte onların planlarını
uygulayacak ve boyun eğecek hale getirmeye çalışıyorlar. Bunu
farklı yöntemler ve ajanlar ve davetçileri vasıtasıyla
uyguluyorlar. Aldatma, saptırma ve hilelere başvuruyorlar.
Genç
zihinlere İslâm dini hakkında şüpheler yerleştirmekle sanki
dinin sonu gelmiştir. Din bu asır için geçerli değildir, imajı
verilmekle gençler köklerinden koparılmaktadır.
Necip Fazıl’ın
dediği gibi: Kalabalıkların akından hücum ettiği caddelerin
çıkmaz sokak olduğunu nasıl haykıracağız
