TÜRKİYE
GERÇEĞİ
Ahmet
Taşgetiren, Yeni Şafak, 12 Temmuz
Tıpkı
“İHL” konusunda olduğu gibi, Gürüz-Alemdaroğlu çizgisi,
YÖK'le ilgili her farklı girişime “başörtülüleri
kurtaracaklar” söylemiyle karşı çıkıyor, muarızlar da,
“Hayır, niyetimiz o değil” diye savunmaya geçiyorlar. İşin
sonunda “başörtüsü özgürlüğü” savunulamaz bir alanmış
gibi algılanma noktasına itiliyor.
Önce
TESEV, daha sonra da Milliyet gazetesi tarafından yaptırılan
kamuoyu araştırmaları Türk toplumunun büyük çoğunluğuyla
hem üniversitelerde (yüzde 75.5) hem de kamu alanında hizmet
verirken (yüzde 62.6) başörtüsü yasağına karşı olduğunu
ortaya koydu. Milliyet'in araştırması ayrıca, Türkiye'de kadınların
yüzde 77.2'sinin “başlarını örttüğü” sonucunu ortaya
koymuştu. Yani denebilir ki, Gürüz - Alemdaroğlu çizgisi en
azından bu yüzde 77.2'sinin kanaatiyle buluşmuyor.
Geriye
yüzde 23.8'lik bir “başı açıklar” rakamı kalıyor.
Hayati
soru şu:
-Acaba
bu yüzde 30'lar, Gürüz - Alemdaroğlu çizgisinin sosyal tabanını
mı oluşturuyor? Yani ortada kemikleşmiş bir yüzde 30'luk
“yasakçı taban” mı var?
Hoş,
böyle yasakçı bir taban olsa bile, bunun diğer yüzde 70'in değil,
tek bir insanın bile özgürlük alanını daraltma hakkı
bulunmadığı açık. Ama ne de olsa yüzde 30'luk yasakçı bir
topluluk, Türkiye gibi demokrasisi henüz bıçak sırtında olan
ülkelerde kimi güç odaklarıyla da elele verince istikrarsızlıklar
ortaya çıkarabilir.
Bu
durumda “Yüzde 30'luk yasakçı taban var mı?” sorusu önem
kazanıyor.
Rakamlara
bir bakalım.
-Başı
açıkların yüzde 78.5'i kendisini “dindar” olarak tanımlıyor.
-Her
dört başı açık kadından üçü hacca gitmek istiyor.
-Başı
açık kadınların yüzde 11'i düzenli olarak namaz kılıyor.
-Her
dört kadından 3'ü çocuğunun din eğitimi almasını istiyor.
-Başı
açık kadınlardan yüzde 78.4'ü dini gün, gece ve bayramları
kutluyor.
-Başı
açık kadınların yüzde 67.5'i düzenli oruç tutuyor.
-Ve
başı açık kadınların yüzde 50.3'ü “başörtüsü İslam'ın
bir emridir” diyor.
İşte
bir Türkiye fotoğrafı.
Demek
ki, başı örtülü olmayan yüzde 23.8'lik bir bayan topluluğunun
bile yarısı, “Başörtüsü İslam'ın bir emridir”
demekte...
Bu
durumda, “başörtüsü” bir “Türkiye gerçeği” olmuş
oluyor ve “başörtüsü yasağı”, aslında Türkiye gerçekleriyle
boğuşan bir iradenin yansıması anlamına geliyor.
OXFORD
VE CAMBRİDGE DEĞİŞİR, YÖK DEĞİŞMEZ
Fatih
Altaylı, Hürriyet, 16 Temmuz
YÖK
ile hükümet arasındaki gerginlik şimdilik atlatılmış gibi görünse
de, gelecek yeni gerilimlere gebe.
İşin
kötüsü, yıllardır tüm aydınlar YÖK Yasası'nın değişmesi
gerektiğini vurguladılar.
Ancak
bugün aynı aydınlar YÖK Yasası’nın değişmemesinden yana.
Oysa
YÖK Yasası değişmeli.
Hem
de mümkün olan en hızlı biçimde.
Üzerinde
uzlaşılarak. Kafalarda soru işareti uyandırmayacak bir biçimde.
YÖK’ün
“derebeyleri” yasanın değişmesine karşı çıkarken “üniversite
özerkliği''nden dem vuruyorlar.
Oysa
YÖK kurulduğundan beri ortada gerçek anlamda bir üniversite özerkliği
yok.
Tam
aksine müthiş bir YÖK tahakkümü var.
YÖK
yönetiminin özerklik dediği, kendi derebeyliğinin sınırlarını
koruma çabası.
Hükümet
kanadı ise YÖK’ün “kötü niyetini” kullanarak, kendini
haklı çıkarmaya çalışıyor ama o da inandırıcı değil.
Bana
sorarsanız YÖK Yasası, Türkiye'nin geleceği açısından en
az uyum paketleri kadar, hatta onlardan daha önemli.
Bu
yasa MGK'da bile masaya yatırılmalı.
YÖK
ise boşu boşuna “despotluğunu” savunmasın ve siyasetin üniversiteye
müdahalesinden söz etmesin.
İngiltere’de
hükümet Oxford ve Cambridge gibi iki büyük üniversiteyi
uyarma kararı aldı.
Bu
üniversitelerin çağa ayak uyduramadığını savunan İngiliz hükümeti
“Çağın gerektirdiği yapısal değişiklikleri yapın, yoksa
diğer ülkelerdeki üniversiteler sizin üzerinizden geçecek”
diyor.
Kemal
Gürüz ise “çağdışı” bir üniversite anlayışını
“laiklik” kaygısıyla korumaya çalışıyor.
ABD-PKK
DİYALOĞU
Murat
Çelik, Star, 15 Temmuz
Büyükelçi
Pearson, terör örgütü ile irtibat kurmamalarına rağmen,
diyaloğu hangi kanallarla sağladıklarının sorulması üzerine
de bunun 'talimatlar çerçevesinde ve Türk hükümeti ile
koordineli biçimde' yapıldığını söyledi.
Büyükelçi,
ülkesinin yetkililerinin, Kuzey Irak'ta PKK-KADEK ile herhangi
bir temas ya da irtibatı olmadığını söylüyor ancak 'diyalog
var' diyordu. Daha da önemlisi, terör örgütüyle var olan bu 'diyalog'un,
'Türk hükümeti ile koordineli biçimde' yapıldığını söylüyordu.
Yani
Büyükelçi'nin söylediğine göre ABD'nin, PKK-KADEK ile 'diyalog'u
var ve bundan Ankara da haberdar.
Aslında;
'Kuzey Irak'ta ABD yetkilileriyle, PKK-KADEK mensupları arasında
görüşmeler yapıldığı' yönündeki bilgiler, son birkaç aydır
bölgeden Ankara'ya iletilen istihbarat raporlarında da yer alıyor.
İstihbarat
kaynaklarının elindeki bilgilere göre; örgütün üst yönetimi
ile ABD'nin bölgede görev yapan yetkilileri, zaman zaman bir
araya geliyorlar.
Tüm
bunların ardından şimdi, Ankara'nın önünde duran iki kritik
soru var:
1.
Son dönemde yine baş gösteren terörist saldırıların, bölgedeki
bu ilişki ile herhangi bir bağlantısı olabilir mi?
2.
ABD-PKK 'diyalog'u Türk hükümetiyle koordineli olarak yaşanıyorsa,
gündemdeki Pişmanlık Yasası hazırlığında bu durumun bir
rolü ya da etkisi mevcut mudur?
ÇUVAL,
KELEPÇE VE AÇIKLAMA
Fikret
Bila, Milliyet, 16 Temmuz
Süleymaniye
skandalını araştırmak için oluşturulan Türk - ABD ortak
komisyonu ortak açıklamasını yaptı.
Doğrusu
açıklama, Türk kamuoyunun beklentilerini karşılamaktan uzak.
ABD
olayı üzüntü verici bulduğunu ifade ile yetiniyor. Türk
tarafı da aynı üzüntü içinde olduğunu beyan ediyor.
ABD'nin
özür dilemesi söz konusu olmadığı gibi Türk subaylarının
gözaltına alınmaları kararına ilişkin bir yanlışlık iması
da yok. ABD tarafı, gözaltı kararının doğruluğunu, yanlışlığını
tartışmıyor, sadece alınış sırasındaki muameleye ilişkin
Türk tarafının kaygısını not etmekle yetiniyor.
Ayrıca,
Türk askerlerinin faaliyetleriyle ilgili kendi kaygılarını da
Türk tarafına not ettiriyor.
Ortak
açıklama karşılıklı "not etme"yi aşmıyor.
Açıklamaya
göre müttefikler arasında vuku bulan bu olayı ve Türk
askerlerinin gözaltında maruz kaldıkları muameleyi üzüntü
ile karşılamışlar!
Yani
muameleyi yapan da muameleye maruz kalan da eşit biçimde üzgün!
Bu
açıklama, Türk subaylarının başına çuval geçirilmesini,
ellerine, ayaklarına kelepçe takılmasını, kaburgalarının kırılmasını
açıklamadığı gibi bu onur kırıcı davranış nedeniyle ABD
tarafına en küçük bir kusur imasında dahi bulunmuyor.
Varılan
sonuç bu ise ABD askerlerinin Türk subaylarına yaptığı çuval
ve kelepçe muamelesinin yanlarına kar kaldığını söylemek
abartı olmaz.
Bu
tür olayların tekrarlanmaması için gereken önlemlerin alınacağının
ifade edilmesine dayanarak, "ABD, Kuzey Irak'ta Türk askeri
varlığını kabul etmiş oldu" demek ve sevinmek, kendini
kandırmaktan öteye bir anlam taşımaz.
Türk
askerinin Kuzey Irak'taki varlığı yeni olmadığı gibi nedeni
de bellidir. Başına çuval, ellerine kelepçe geçirilen askeri
varlık, 2002 Mart ayından bu yana ABD özel kuvvetleriyle
birlikte çalışan varlıktır.
ABD'nin
şimdi bu varlığı garipsemesi düşünülemez.
Bu
coğrafyada ABD'nin Irak Savaşı'ında kaybettiğinden binlerce
kat fazla can kaybetmiş olan Türkiye'nin, ulusal güvenliğine yönelik
tehditler karşısında, askeri varlığını üçüncü bir ülke
iznine bağlaması da düşünülemez, düşünülmemelidir.
Eğer
düşünülürse çuval kafandan çıkmaz.
YÖK
KAVGASI
Taha
Akyol, Milliyet, 15 Temmuz
Yeni
YÖK yasa tasarısında eleştirilecek yönler var, olumlu yönler
var.
İşi
ak - kara gibi genellemek veya Kemal Gürüz takımının yaptığı
gibi ideolojik cepheleşmeye dökmek analitik düşünmeyi, konuyu
unsurlarına ayırarak değerlendirmeyi engelliyor.
Olumlu
yönlerden, mesela, ilk defa “bilimsel özgürlük” kanunla
tarif ediliyor:
“Uluslararası
standartlar ve bilimsel ahlak kurallarını göz ardı etmemek şartıyla
herhangi bir baskı olmaksızın akademik çalışmaların yapılması...”
YÖK'ü
savunanlar bu tarife ne diyor?
Tasarı
bağımsız bir “Bilim Etik Kurulu” kuruyor; YÖK Başkanı'nın
emir ve kumandası altında değil... Üniversitelerarası Kurul
tarafından seçilecek...
YÖK'ü
savunanlar buna ne diyor?
“Böyle
bir kurul var” diyeceklerse, Alemdaroğlu hakkındaki “aşırmacılık”
iddiaları konusunda ne yaptılar?
Üniversite
- sanayi işbirliğini geliştirmek için tasarının getirdiği
“Sosyal Konsey”e karşı çıkmak mümkün mü?
Tasarının
diğer olumlu bir tarafı da idari organ olan YÖK'le, akademik
organ olan Üniversitelerarası Kurul'un yetkilerini netleştirmesi:
Tamamen seçimlerle oluşacak 200 küsur üyeli Üniversitelararası
Kurul akademik konularda tek yetkili... Bu kurulun “fen, sağlık
ve sosyal bilimler” dallarından seçilecek olması da, tek
bilim dalının egemenliğini önleyecek.
Kurul
kendi yürütme organını kendisi seçecek.
Rektör
ve dekanların bir dönem için seçilmeleri de doğrudur. İkinci
defa seçilmek için bazı üniversitelerde yaşananları bilmeyen
mi kaldı?
