YAZIŞMA ADRESİMİZ:
İlkadım Dergisi, Adım Çocuk Sayfası, PK: 75 NEVŞEHİR
YENİ
UFUKLARA YELKEN AÇALIM
Merhaba
sevgili can dostlarım
Bugüne kadar
ilgiyle takip ettiğiniz şiir, fıkra, bilmece, tekerleme ve fotoğraflarınızla
renk kattığınız Adım Çocuk sayfalarında yine birlikteyiz.
Umarım
hepinizde tatilinizi istediğiniz gibi iyi değerlendiriyorsunuzdur.
Bugünlerde bol bol hikaye, öykü, roman okuyalım. Kitap seçiminde
anne ve babalarımızdan bize yardımcı olmalarını
isteyebiliriz. Okumak, yeni dünyalarla tanışmak, yeni ufuklara
yelken açmak, bilmediklerimize açılan bir kapıdır. Haydi hep
birlikte bu kapıyı açalım ve yeni bilgilerle tanışalım.
Tatilde
kitap okuyalım
Yaz tatilinde
en az ayda bir kitap okumaya ne dersiniz? “Ben de varım!”
diyorsanız haydi bakalım bu tatilde en çok kitabı kim
okuyacak. Görelim bakalım, yeni ufuklara en hızlı yelkeni kim
açacak?
Mektubunuzu
bekliyorum
Dergimizin Adım
Çocuk sayfalarında yaz tatili dolayısıyla sizlerin göndereceği
resim, şiir, fıkra, karikatür, anı, öykü, fotoğraf ve tüm
çalışmalarınıza daha çok yer vermek istiyoruz. Bizlere her türlü
önerilerinizi ve isteklerinizi de yazabilirsiniz.
Umarız, bu
sayfalar, Adım Çocuk üyelerinin yeni eserleriyle güzellik
kazanacaktır.
Yeni sayımızda
buluşuncaya kadar hoşçakalın. Mutlu kalın.
HİKAYE /
FAYDASIZ MI?
Bir zamanlar
Hindistan’da bir sucu yaşarmış. Kentin hemen yakınındaki
kaynaktan, zengin evlerine su taşırmış durmadan. Bir sopanın
iki ucuna taktığı kovalarını suyla doldurur, sonra da omuzladığı
gibi kentin yolunu tutarmış. Sucunun kovalarından biri çatlakmış.
Kente gelinceye kadar yarısına inermiş kova. Yani anlayacağınız,
her seferinde sucu iki kova değil de, bir buçuk kova su
getirirmiş kente. Sucunun bir şikayeti yokmuş ama, kovalar hiç
memnun değilmiş bu durumdan. Su sızdırmayan kova durmadan
gururlanırmış, “Ben olmazsam efendimiz ne yapar?” dermiş.
“Şu çatlak kovanın umuduna kalsa, herhalde aç kalır.”
Çatlak kova
ise kendisini suçlarmış. Nihayet bir gün sahibine;
“Efendim!” demiş. “İşinize yaramadığım halde neden
beni çöpe atmıyorsunuz?”
Sucunun
dudaklarında hafif bir tebessüm belirmiş. Çatlak kovaya bakıp;
“İşe yaramadığını mı düşünüyorsun?” demiş. “Su
taşıdığımız yola hiç dikkat etmemişsin. Seni hep, yolun
kenarına gelecek şekilde takardım sopama, hatırladın mı? Döktüğün
sular, yeni bir hayatın doğmasına sebep oldu her zaman.
Rengarenk çiçekler ve yeşillikler fışkırdı yolun kenarından.
Her gün, demet demet toplayıp sevdiklerime götürdüm. Güzel
kokularıyla hem ben, hem de o yoldan geçenler mest oldular.
Biliyor musun senin çatlak olman, diğer kovanın sağlam olmasından
daha çok yarıyor işime.”
SORU:
PARALAR NASIL BÖLÜŞÜLECEK?
Bir zamanlar,
zengin bir adamın iki oğlu varmış. Her fani gibi zengin adam
da sonunda ölmüş. Geride ise yüz milyar liralık bir servet bırakmış.
Vasiyetini açıp okuyunca, herkes şaşırıp kalmış. Çünkü
vasiyette şunlar yızılıymış: “Büyük oğlum ne kadarını
istiyorsa, o kadarını küçük oğluma versin.”
Büyük oğlan
yüz milyar liralık servetin doksan milyarını kendisine ayırıp,
on milyarını da kardeşine vermiş. Küçük kardeş itiraz
edecek olmuş ama o; “Bunları verdiğime bile şükret.” demiş.
“İsteseydim sana hiçbir şey vermezdim.”
Küçük kardeş,
ağabeyinin bu adaletsiz tavrına çok üzülüp, doğruca
mahkemeye gitmiş. Hakim vasiyetnameyi okuyup, iki kardeşi de
dinleyince; “Durum çok açık.” demiş. “Doksan milyar
lirayı küçük kardeş, on milyar lirayı da büyük kardeş
alacak.”
Hakim neye göre
hükmetmiş de böyle bir karar almış?
FIKRALAR
ÇİVİ
Adamın biri
ötekine anlatır:
- Dün gece rüyamda
yürürken ayağıma çivi battı.
- Niçin çıplak
ayakla yatıyorsun, pabuçla yatsana!
AFACAN
Afacan küçük,
mutfakta çalışan annesine seslendi:
- Anneciğim,
bana bin lira verebilir misin? Çok yaşlı bir amcaya vereceğim.
- Aferin sana
oğlum. Nerede o amca?
- Şu köşe
başında anne. Dondurma satıyor.
TORUNA
HESAP
Lokantanın
camında bir kağıt asılıydı:
“Ne
yerseniz, torununuz ödeyecek!”
Adamın biri içeri
girmiş, iyice karnını doyurmuş, bir de bakmış ki, garson
hesabı getirmiş.
Adam sormuş:
- Hani hesabı
torunum ödeyecekti?
- Doğru, ama
bu dedenizin hesabı.
