AT VAR,
MEYDAN VAR, SÜVARİ NEREDE?
Toplumu
derinden sarsan yoğun sıkıntılar yaşanmakta, üst üste gelen
yığın yığın meseleler, çoğu kez çözümsüz kaldığından
toplum hafızasını bulandırmakta, hatta yer yer bellek kaybına
uğranmaktadır. Dolayısıyla çok yakın geçmişte cereyan eden
bir çok olaydan ibret alma, ders çıkarma kabiliyeti yok olup
gitmektedir.
Çeşit çeşit
çıkar hesapları yapan iç ve dış güçler bu ortamdan azami
derecede faydalanmakta, toplumu kendi karanlık emelleri doğrultusunda
yönlendirmek isteyen bu güçlere türlü türlü fırsatlar
verilmektedir.
Bu karanlık güçlerin
oyunlarını bozmak, onlara fırsat vermemek için, ülkemizde çok
özel eğitim alma imkanı bulmuş, Allah Teala’nın bir lutfu
olarak böyle ortamlarda bulunmuş kişilere çok büyük
vazifeler düşmektedir.
Bu gibi kişiler
basit, çoğu zararlı güncel konular içinde boğulup kalmamalı,
bizim dışımızda oluşturulan suni gündemlerle çok kıymetli
zamanlar zayi edilmemelidir. Günlük politikaların dedikodusu
ile meşgul olarak karanlık güçlerin yaptığı karanlık
hesaplara alet olmamalıdırlar.
Müslüman akıllı
kişidir. Aklını, aklı teşviş edecek, bulandıracak, bu ilahi
nimeti ifsat edecek sahalarda kullanmamalıdır. Müslüman akıllıdır.
Ancak asla akılcı değildir. Çünkü akılcılık batıl, bozuk
felsefi bir akımdır. Her müslüman, bu farkı farketmeli, aklı,
vahyin emrine vermeli, nefsin tasallutundan korunmalı, vahyin değişmez
asaslarını, hakikatlerini idrak etmek, bütün bir topluma idrak
ettirmek, hayatın bütün safhalarına yansıtmak için kullanmalı,
yormalıdır.
Müslüman başkalarının
dayattığı gündemlerle meşgul olmak yerine kendileri gündem
oluşturmalı, toplumu bu sağlıklı gündemlerle meşgul edip,
meselelere çözüm bulmak için kafa yormalı, çareler üretmelidir.
Atalarımız
“At bulunur, meydan bulunmaz; meydan bulunur, at bulunmaz.”
demişlerdir. Ancak yukarıda zikredilen, özel bir eğitim alma
imkan ve fırsatını yakalayan, Allah Teâlânın bir lütfu
olarak böyle ortamlarda bulunan şahıslar için hem at hem de
meydan vardır. Yeter ki hem atı, hem meydanı en iyi bir şekilde
değerlendirelim. İyi bir süvari olalım, süvarisi olmayan bir
at bir süs eşyası gibi kalır veya acemi biniciler elinde heder
olur.
İslam’ı doğru
öğrenme,
Doğru yaşama,
Doğru tebliğ
etme,
Yaptıklarını
Allah rızası için yapma,
En doğru en
sağlıklı ölçüleri alma,
Dolayısıyla
meseleleri doğru teşhis edip doğru tedavi etme,
Eğitim ve öğretimini
sünneti seniyyeye en uygun bir tarzda almış ve bu hususta
kendilerine her zaman örnek teşkil eden bir ortam içinde
bulunmuş bu kişiler, aldıkları bu özel eğitimin gereği
olarak özel mesuliyetler yüklenmişlerdir. Her zaman ve her şartta
bunun idraki içinde olmalıdırlar.
Şayet bu kişiler;
Bu güzel, bu
özel manevi ortamı değerlendirmezler,
Nefislerini ön
plana çıkarırlar,
Dünyayı
ahirete tercih ederler,
Bu güzel
ortamı bulandıracak yanlış davranışlarda bulunurlar,
Çok basit kıl
kındap şeylerin dedikodusu ile meşgul olurlar,
Doğrudan ve
dolaylı ikazları farkedemez veya önemsemezler,
Almış
oldukları bu özel eğitimin gereğini yapmazlar ise;
Bu durumdan öncelikle
kendileri çeşit çeşit manevi zararlara uğrayacakları gibi,
hizmetlerin gelişip genişmemesine, bu hizmetlerin, bu hizmetlere
muhtaç insanlara ulaşmasına, bir çok insanın bu eğitim, bu
hizmet ortamına girmesine mani olmak gibi bir vebal yüklenmiş
olacaklardır.
Bu bir nimet külfet
dengesidir. Herhangi bir nimete nail olan kişi veya toplum, o
nimetin getirdiği külfetleri de omuzlamak, büyük bir şevk, büyük
bir aşkla gereğini yerine getirmek mecburiyetindedir.
Şu husus asla
unutulmamalıdır:
Bütün İslam
tarihi boyunca, Asr-ı saadet neşesini, o saadet asrının
heyecanını yaşamış, şartlar ve toplumlar ne kadar değeşirse
değişsin, asla değişmeyecek olan Kur’anî, Nebevî ölçüleri
almış, Rasullullah sallallahu aleyhi ve sellemin o kutlu yolunu,
o kutlu izini kare kare, nokta nokta takip etmiş, yaşamaya
çalışmış, o nebevi yaşantıyı bütün müesseseleri ile
hayatın bütün safhalarına taşımış, zamanın ve zamanenin türlü
türlü engellemelerine takılmadan, dünyanın türlü türlü
cazibelerine kapılmadan Allah yolunda çekilen çileleri zevk
edinmiş, bu hassasiyetlere sahip olmuş cemaat, toplum ve
devletler her zaman azın azı bir kibrit-i ahmerdir.
Bu azın azı
olan toplumların veya devletlerin bir ferdi olmak ve gereğince
hareket etmek, şereflerin en yücesidir. Bunun idrakinde olmak ne
büyük bir saadettir.
Atalarımız:
“Komşunun gelini komşuya kız, komşunun tavuğu komşuya kaz
görünür.” demiştir.
Bu atasözü,
yukarıda zikri geçen o kutlu cemaatin, o kutlu devletin bir
ferdi olup da, bu büyük nimeti idrak edemeyen gözü dışarıda,
kalbi teşvişte, kararsız, istikrarsız, maymun iştahlı kişilerin
ruh halini göstermekte çok mühim bir gerçeği dile
getirmektedir.
Şahsiyetli
fert ve toplumlar:
Şartlar bütün
şiddetiyle aleyhlerinde gelişse, bela ve musibetler sağanak sağanak
üzerine yağsa, tarihin en acımaız işkencelerine tabi tutulsa
veya dünyanın bütün imkanları önlerine serilse, malı mülkü,
makam ve mevkii kendilerine arz edilse, asla ve asla, İslam’ın
değişmeyen ve katiyyen değiştirilemeyecek olan esaslarından,
İslami yaşantısından taviz vermezler.
İslam dışı,
ahlak dışı ilkel, behimi düşüncelere, fikirlere, yaşantılara
asla meyletmez, rağbet edemezler.
Fâniye meyl
ü rağbet ne fenadır.
Müslüman
olana büyük cefadır.
Ey aziz kardeşim!
Dinle şu sözü;
Rabbimize
kulluk sonsuz sefadır.
Özel eğitimler
almış, o güzel ortamlarda nefeslenmiş şahıslar, Rabbimize
kul olmayı, alemlerin efendisi canımız, cananımız Resulullah
sallallahu aleyhi vesellemin sünneti seniyyesi üzere yaşamayı,
onun ve kutlu yolunun hizmetçisi olmayı, ahlakı ile ahlaklanmayı
şereflerin en büyüğü kabul edip gereğince hareket eder. İslam
dışı yaşayışların bir manevi ölüm olduğu idraki içinde
bulunur.
İlahi! Pak
eyle bizleri masivâdân,
Koru bu
acizleri her türlü hevadan,
Yolunun hâdimi
bu günahkâr toplumu
Saklagil
fitneden, çeşit çeşit riyadan.
Asr-ı
Saadette, Rasulullah sallallahu aleyhi ve sellemin kutlu huzurunda
mutluluklar yaşayan o kutlu insanlar, aldıkları o özel, o
nebevi eğitim neticesinde çok müstesna bir topluluk, sonra da
bir devlet vücuda getirdiler.
İnsanlık
tarihi o zamana kadar bu derecede bir saadet asrına ve saadet
toplumuna şahit olmamıştı.
O saadet asrından
sonra gelenler ise onlara yakın oldukları, onları örnek aldıkları,
rehber edindikleri ölçüde o mutluluğu tatmışlar, onlara yakın
benzer toplumlar ve medeniyetler tesis edebilmişlerdir.
Özel yetiştirilmiş,
özel bir eğitim almış böyle kişilerden, böyle bir toplumdan
özel davranışlar beklemekten tabii bir şey olamaz ve böylesi
bir toplumda sergilenen bu özel davranışlar, fedakarlıklar da
elbette çok tabii olarak karşılanır. Çünkü asr-ı saadet müslümanlarında
benzer davranışlar ve fedakârlıklar o kadar çok
sergileniyordu ki, başka türlü davranmak, aykırı hareket
etmek yadırganıyor, asla tasvip görmüyordu.
Asr-ı saadet
müslümanlarının en belirgin özellikleri:
- Tam inanmak,
- Tam
muhabbet,
- Tam
teslimiyet,
- Tam
itaattir.
Bu mühim özelliklere
sahip olan fert ve toplumların Allah’ın izniyle başaramayacağı,
üstesinden gelemeyeceği hiç bir mesele yoktur.
