Bismillah.
Kıymetli okuyucu!
Tahammül
düşüncesi hayatımızda ne kadar yer etmiş düşünmek gerek.
Birbirimize,
başkasına veya herhangi bir şeye tahammül etme sınırımız
ne kadar? Bu sınırlar genişliyor mu, yoksa her geçen gün
daralıyor mu? Kendimize bunu soralım.
Şeytan,
Hz. Adem’e tahammül edebilseydi belki halen meleklerin en üstünü
idi. Ademoğlu Kabil, kardeşi Habil’e tahammül edebilseydi dünya
üzerinde hak batıl mücadelesinde belki batıl tarafı temsil
etmeyecek ve belki de hakkın idamesinde adı çokça anılacaktı.
Ve pek çok kişi tarih boyunca bu tahammülsüzlük düşüncesinin
esiri olmuş ve karşısındaki kişileri en büyük düşmanı görmüştür.
Tahammülsüzlüğün
getirdiği en son nokta, tarafların birbirleriyle olan bağlarını
koparması ve canhıraş bir şekilde zıtlaşıp çarpışmasıdır.
Günümüz
dünya hali bunun en net örneklerini içermektedir. Çıkar ilişkileri,
toprak ve maden kavgaları, inanç ve kültür sömürüsü
bunlardan sadece başlıcaları.
Başta
ABD olmak üzere İngiltere, Fransa gibi emperyalizmde gelişmiş
ülkeler, dünyada egemenlik kurmak ve mutlak hakim olmak için diğer
ülke haklarını ve varlıklarını gasp etmek için büyük çaba
içerisindeler. İsrail’in Filistin halkını örselerken görmezlikten
gelen bu ülkeler, Filistin idaresini terör yapmakla suçlayabiliyor,
onların yurtlarından sürülmelerini istiyor.
Komşu
ülkelerden Irak, bu güçlerin oltasına takılmış başka bir
ülke. Bazı bahaneler ileri sürülerek, ülke savaşla tehdit
ediliyor, sindirilmeye çalışılıyor.
Hülasa
olarak, çıkarcı gruplar dünyayı talan etme adına her şeyi
yapıyorlar. Bir tek ihya etmek hariç.
Yeni
İlkadım’larda buluşmak dileğiyle...
