İKSİRLE
KARIŞIK ZEHRİ İÇMEYELİM
Bismillah.
Kıymetli okuyucu!
İnsanın
en hassas davranacağı husus
hiç şüphesizki başkasına olan saygısı ve tahammülüdür.
Karşımızdaki
insanı, hayvanı veya herhangi bir canlıyı anlamanın ve
sevmenin en basit yöntemi; kendimizi onun yerinde görmektir.
“Acaba ben karşımdaki varlık içinde olsam, ona davranışım
nasıl olurdu, ben ondan nasıl bir davranış beklerdim?” gibi
soruları yanıtlamak, sonra da düşünce ve davranışlarımıza
yön vermek başlıca vazifemiz olmalıdır.
Ağızdan
dökülen cümleler, hareketlerimiz, hatta ima dahi anlaşılacak
mimiklerimizi gözaltına almalı ve onları Peygamberî eğitimden
geçirmeliyiz. Artık insanlar hissileşti. Duygularına hitap
etmeyen sözcüklerden, yaklaşımcı
olmayan beden dilinden uzaklaşır ve kaçışır oldular. Bunun
sebebinin irdelenmesi, çözüme yönelik aktifliğin artması adına
arzulu olmalıyız.
Bedenimizde
bir kalp taşıyoruz. Bu kalbin sevgilerle, hoşgörüyle
beslenmesini isteriz. Tahammül sınırlarını açmak, duygularda
samimiyeti yeşertmek isteriz. İstemekle kalmaz, bunun hayatımızda,
yaşantımızda görünmesi için vargücümüzle didinir dururuz.
Bizim en büyük özelliğimiz bunlarla ortaya çıkar.
Dergimizde
kapak konusu olarak sizlere sunduğumuz ve “Tüm zaman ve
mekanlarda barış” başlığı ile gündeme getirdiğimiz barış
konusu hepimizin hayatından ayrılmaz bir parçadır.
Bireyden
toplumun her alanına kadar yayılan anlamlı ve sihirli bir anlayıştır,
barış. Binlerce yıldır yaşayan insanoğlunun en çok ihtiyaç
duyduğu iksirdir. Bu iksiri tadarken hem kendimizin, hem başkalarının
buna ihtiyacımız olduğunu unutmayalım. İksirle karışık
zehri içmeyelim.
Topluma
ve bütün dünyaya hayat ve barış iksiri sunalım.
Yeni
İlkadım’larda buluşmak dileğiyle...
