Bismillah. Kıymetli okuyucu!
Aile, toplumda yaşayan insanları
barındıran en önemli bir çatıdır. Bu çatının insanlara verdiği
huzur ve mutluluğu anlatmanın kelimelerle kifayet etmeyeceğini ve
bunun daha çok manevi bir atmosfer olduğunu söyleyebiliriz.
Her insan kendi hayatını yaşama
noktasında özgür olmak ve kendine has davranışlarını özel bir
ortamda yapmayı ister. Bu rahatlığı ise sadece evinde yapabileceğini
bilir. Bu yüzden evini huzur ve saadet makamı olarak görür.
Aile fertlerinin her biri, diğer
fertlerle alakalı olan durumlarında ise, karşılıklı hukuk ve anlayışlara
göre yönlendirir. Evde tek başına olmadığını, huzuru sağlamada
diğerleriyle işbirliği içinde olması gerektiğini öngörür. Özgürlük
anlayışının evinde dahi olsa bir sınırı bulunduğu gerçeğini görmezlikten
gelmez.
Dede, nine, baba, anne, çocuklar,
kardeşler ve diğerleri... Bunların hepsi de ailenin birer parçası
ve unsurlarıdır. Bu bireyler, karşılıklı hukuku çiğnemeden
huzurun sağlanması ve yaşatılmasında yardımcı olacaklardır.
Evimizin en masum davranışları
belki dışarısı için hata olabileceği gibi, dışarının masum
davranışları da evimiz için hata teşkil edebilir. O yüzden bu ayrıntıyı
gözden kaçırmayan fertlerin ev huzuru imrenilesi mutluluğu ortaya çıkaracaktır.
Eve girince; konuşmalar, oturmalar, yemeler, içmeler ve karşılıklı
davranışlar en samimi ve en nezih şeklini almalıdır. Bazı
kimseler, dışarıda gösterdiği nezaketi evine, bazıları da evinde
gösterdiği nezaketi topluma karşı gösterememektedir. Bu yanlışın
vakit geçirilmeden tedavi edilmesi gerekmektedir.
Konuyla alakalı M. Fehmi Reyhan’ın
kaleme aldığı “Huzura açılan penceremiz: Evimiz” başlıklı
yazısından okuyabilirsiniz.
Ayrıca Zeki Soyak hocamızın yazısını
tavsiye ederiz.
Öte yandan İslam Ahkamı adlı
hediye kitabımızın dağıtımı devam etmektedir. En kısa zamanda
herkese ulaşacaktır.
Yeni İlkadım’larda buluşmak
dileğiyle...
