BAŞARININ
SIRRI
Sevgili
arkadaşlar!
Okulda,
hayatımızda, çalıştığımız işyerinde, her nerede olursa
olsun başarının sırrı, insanın yaptığı işi azimle,
severek yapmasıyla olur.
Bir
işi yaparken sevmesek dahi, başarılı olmak için sabırlı
olmalı, başarıya götürecek çalışmayı yapmalıyız.
Bir
insan yapacağı işi başaracağına inanmazsa, zaten başarısız
olur. Her konuda kendimize güvenmeli, başarılı olacağımıza
inanmalıyız.
Meşhur
alim İbni Sina, tahsil hayatının ilk yıllarında matematik
derslerini pek kavrayamıyor ve bu derse bir türlü akıl
erdiremeyeceğini düşünüyordu. Oysa o, on yaşında Kuran’ı
ezberlemiş, on sekiz yaşına kadar ise devrinin bütün
ilimlerini en iyi seviyede okuyup öğrenmiş, daha sonra ise yüzlerce
asrı etkileyecek ilmi buluşların sahibi olmuştur.
Bu
büyük alim bir gün kırda gezerken bir kuyu görmüş. Kuyunun
ağzındaki mermer bilezik, kovayı çeken ipin sürtünmesinden
dolayı yarıklarla dolmuştu. Daha çocuk yaştaki İbni Sina gördüklerinden
etkilenmiş ve kendi kendine şöyle düşünmüş; “İp gibi
yumuşak bir cisim, nasıl olur da mermer gibi çok sert ve çetin
bir taşı böyle keser. Demek ki, zor da olsa bir işi başarmanın
sırrı azimli olmak, gayret göstermek, sabır ve sebatla çalışmaktır.
Ben de işte bunu yapmalıyım.”
HİKAYE
/ SON PİŞMANLIK
Bir
zamanlar, çok güzel evler yapan bir yapı ustası varmış. İyice
yaşlanan usta, patronun kapısını çalmış ve: “Beyim!”
demiş. “Artık yoruldum, gücüm de kalmadı. Müsaade
ederseniz, işimden ayrılmak ve bundan sonraki hayatımı eşim,
çocuklarım ve torunlarımla birlikte geçirmek istiyorum.”
En
iyi ustasının ayrılmak istemesine üzülen patron, çaresiz;
“Peki!” demiş. “Ancak bana son kez, bir ev inşa edip öyle
ayrılmanı istiyorum. Bu ev, senin son eserin, son hatıran
olacaktır.”
Yapı
ustası bu teklifi kabul etmiş ve işe koyulmuş. “Nasıl olsa
ayrılacağım!” diyerek, yaptığı işi önemsememiş.
Malzemeyi kalitesiz seçmiş. Temeli, duvarları ve diğer ince işçilikleri
baştan savma yaparak işi bitirmiş.
Sonunda
patron, biten evi görmek için gelmiş. Kendisine verilen anahtarı
yapı ustasına doğru uzatarak; “Al! demiş. “Bu ev artık
senin.”
Yapı
ustası, hiç beklemediği bu sözleri duyunca şaşırıp şoka
girmiş. Kendi kendine; “Aahh.. Benim akılsız kafam ah!”
demiş. “Bu evin benim olacağını bilseydim, hiç böyle yapar
mıydım?”
BUNLARI
BİLİYOR MUSUNUZ?
Portakal
kabuğundan çıkan su niçin yanar?
Portakal
ve mandalina kabuklarını sıktığımız zaman havada küçük
zerreciklerin oluştuğunu görürüz. Bir kibrit ya da çakmak
alevini, uçuşan bu minik damlacıklara yaklaştırırsak alev alıp
yanarlar. Bu duruma, kabuk içinde bulunan bir çeşit yanıcı
esans olmaktadır.
Soğan
neden gözlerimizi yaşartır?
Soğan
kesildiğinde, içinde bulunan sıvı bir madde gaz haline dönüşür
ve hava moleküllerine tutunarak yayılır. Bu uçucu gazın içinde,
gözleri tahriş edici ve göze acı veren bir madde vardır. Gözyaşı
bezleri, gözü bu yabancı maddeden temizlemek için bol miktarda
gözyaşı çıkarmaya başlar. Böylece, soğan soyan kişi ağlamış
olur.
Arı
sokunca neden şişirir?
Arının
zehirli iğnesi vücudumuza girince, sinirlerimiz bu bilgiyi
beynimize ulaştırır. Beynimizin görevlendirdiği kan, zehiri
atmak ve vücuda yayılmasını önlemek için hemen harekete geçer.
Kan damarları genişler, vücut ısısı artar ve zehrin bulunduğu
bölgede yoğun bir yığınak olur. Bu durumu, düşman saldırısının
olduğu yerdeki asker ve polis yoğunluğuna benzetebiliriz. Sonuçta,
ısırılan bölgenin şişip kızardığı görülür.
SİZDEN
GELENLER
Gerçek
iman sahibi genç bir kız / Gülşen Sümeyra Yayla-Kırşehir
Hz.
Ömer, halifeliği zamanında sütçülerin süte su katmalarını
yasaklamış ve bu emrini her tarafa duyurmuştu. Şehrin asayişini
kontrol etmek için bir gece Medine’de dolaşırken yoruldu ve
biraz dinlenmek üzere bir evin duvarına yaslandı. Evin içinde
anne ile kızı arasında geçen şu konuşmayı duydu:
Anne:
-”Haydi kızım, kalk da sütlere biraz su katıver.”
Kız:
-”Halifenin sütlere su katılmasını yasakladığını biliyor
musun?”
Anne:
-”Evet, biliyorum.”
Kız:
-”Öyleyse halifenin yasakladığı işi nasıl yapabilirim?”
Anne:
-”Sen suyu süte kat, Ömer seni nasıl görecek?”
Kız:
-”Ömer görmez ama Rabbim görür. Vallahi ben onun göreceği
yerde yapmadığım bir işi görmediği yerde de yapmam.”
Hz.
Ömer, bu konuşmaları duyduktan sonra evine döndü. İyi bir
din terbiyesi görmüş bu yüksek ahlaklı fakir kızı, oğlu Asım
ile evlendirdi.
İşte
Allah’ın inancından insanın davranışlarına olumlu
tesiri...
