ZORUNLU VE SORUNLU EĞİTİMİN
5. YILI
15
Ağustos 1997’de çıkartılan 8 yıllık zorunlu kesintisiz eğitimin
üzerinden 5 yıl geçti. Derin devletin karanlık güçlerinden
emir alan zamanın hükümetine göre niyet iyi(!) idi. Ne İHL’ne,
ne Kur’an Kursu’na, ne de dini eğitime karşı idiler. Dine
ve mütedeyyin insanlara saygıları(!) vardı. Çünkü onlar
dine saygılı(!) laiktiler.
Zorunlu eğitimin
gerekçeleri
8
yıllık zorunlu eğitim ile Türkiye şunları kazanacaktı:
1-
Program, öğretim ve yönetim bütünlüğü sağlanacak.
2-
Sınıf mevcutları 30’a indirilecek.
3-
Tüm okullar bilgisayarla donatılacak.
4-
Bilgi ötesi topluma, çağdaş insan yetiştirilecek.
5-
Fırsat eşitliği gerçekleştirilecek.
6-
Çocuklar 14 yaşına kadar öğrenci olacaklarından zararlı alışkanlıklardan
korunacak.
7-
İkili öğretim kalkacak.
8-
Birleştirilmiş sınıflar kalkacak.
9-
Fakir öğrencilere devlet desteği sağlanacak.
10-
İlköğretimde TV ve videolu eğitim yapılacak.
11-
Ülke hızla kalkınacak.
12-
Fakir bölgelerle zengin bölgeler arasındaki uçurum kalkacak.
13-
Beceri atölyeleri açılacak.
14-
İlkokullarda yabancı dil eğitimine çocukları ısındırmak için
ön hazırlık kursları açılacak.
15-
Güneydoğuda yüzlerce yatılı bölge okulu açılacak.
16-
Her okulda lisan laboratuarı, spor tesisleri kurulacak.
17-
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersleri Diyanet İşleri Başkanlığı’nca
açılacak kurslarda yaz döneminde hafta içi ve hafta sonunda
verilecek.
18-
Dini eğitim engellenmeyecek.
19-
Yatılı öğrencilerin masraflarını devlet ödeyecek.
20-
Tüm taşıma masraflarını ve öğle yemeklerini devlet karşılayacak.
Bu hayaller gerçek
oldu mu?
8
yıllık kesintisiz zorunlu eğitim kanunu çıkaranların gerekçe
ve vaatlerini daha da uzatabiliriz. Ancak bu kadar gerekçe ve
vaadin, geçen 5 yıl içerisinde kaçta kaçı gerçekleşti?
Tarafsız bir gözlemcinin vereceği tek seçenekli cevap şüphesiz
hiçbiri olacaktır. Çünkü bu yasa hiçbir iyi niyet taşımamakta
idi. Tamamen ideolojik, halka karşı halka rağmen çıkarılan
bir yasa idi. Üstelik hiçbir alt yapısı yoktu. Fiziki, sosyal
ve psikolojik olarak bu yasaya ne Milli Eğitim, ne öğretmenler,
ne öğrenciler ve ne de veliler hazırdı. Sadece 20 maddesini sıraladığımız
karanlık yasanın gerekçelerini gerçekleştirmek yerine, vaad
edilenlerin tam tersi yapıldı.
8 yıllık zorunlu eğitimin
götürdükleri
Ortaokul
sonrası öğrencileri alabilen Diyanete bağlı Kur’an Kursları
büyük oranda öğrencisizlikten kapandı. Öğrenciler, ilköğretim
ve liselerde 60-70 mevcutlu sınıflara dolduruldu.
Orta
kısmı kapatılarak kökü kesilen İHL’lere üstten tırpanlama
devam etti. Alanları ile ilgili tercihe zorlanan İHL ve meslek
lisesi mezunları, başka fakülteleri tercih ettiklerinde başarı
puanları 0.5 yerine 0.2 ile çarpılarak 20 puan kaybettiler. Böylece
3 bin-5 bin mevcudu olan İHL’ler birkaç yüz öğrenci ile eğitim
görmeye başladı.
Bir
tarafta boşalan, terk edilen, harabeye dönen sınıflar,
okullar, bir tarafta 60-70 kişilik sınıflarda taşımalı eğitim
görenler. Bunun adına eğitim öğretim denir mi?
İkiyüzlü politikacılar
Rezil
politikanın aktörleri bir yere yaranmak için kökünü-budağını
doğradıkları İHL’ler için seçim zamanlarında “Bu
okulları halkın açtığını, kimsenin kapatamayacağını” söylüyordu.
Seçim-sandık gidince ise, İHL’nin “Arap milliyetçisi,
vahhabi, cumhuriyet düşmanı insan yetiştiren bir okul olduğunu
yüzü kızarmadan söyleyebiliyor. Oysa Diyanete bağlı Kur’an
Kursları da, İHL’ler de müfredatı ve personeli devlet tarafından
tayin edilir. Teftiş ve denetimi Milli Eğitim Bakanlığı’nca
yapılır. Bu gerçek bilindiği halde İHL ve Kur’an Kursu düşmanlığı
yapmak ancak iki yüzlü, kötü niyetli, dine ve millete yan
bakan insanların yapabileceği bir iştir.
İHL dostları nerede?
Kötü
niyetli, çıkarcı politikacılar ve yardakçıları görevlerini
yaparken ne yazık ki İHL öğretmenleri, idarecileri, velileri,
öğrencileri ve sevenleri hiçbir şey yapmadılar. Birbirleri
ile yarışırcasına öğrenci kaçırdılar. Kaçanlara seyirci
kaldılar. Kendilerince hesapçılık yaptılar. Ancak bütün
hesaplar dünyevi hesaplardı. Ahiret hesabı hep ihmal edildi.
Şüphesiz
8 yıllık kesintisiz zorunlu eğitimin gerekçeleri olarak sayılan
maddelerin büyük çoğunluğu eğitimin eksik ve aksak yönlerini
oluşturuyor. Bu eksikleri gidermenin yolu da kesintisiz eğitim
değildi. Eski sistem içerisinde de 5+3 olabilecek şekilde de
eksiklikler giderilebilirdi.
Sekiz yıllık zorunlu
eğitim için kimler ne dedi?
Sabah
gazetesinden Can Ataklı:
“Bir
iki yıl sonra bugün yaşadıklarımız için kendimizden utanacağız.
Bugüne kadar demokrasi sözünü ağızlarından düşürmeyenler
başlarını kaldıramayacak, toplum içine çıkacak yüzü
kendilerinde bulamayacaklar.” (26 Nisan 1997)
Bu
sözler, yüzünde kızarma hassasiyeti olanlar içindir. Meşin
suratlılar hala halkın önünde arzı endam ediyor. (A. Taha)
Burdur
DYP Milletvekili Mustafa Çiloğlu:
“Kaybedilmiş
bir neslin yetiştirileceğini huzurunuzda tekrar ifade ederken,
sizleri vicdanınızla baş başa bırakıyorum.”
26
Mart 1997 RP’nin demecinden:
“Bu
ülkeyi inanan, dinine bağlı insanlar kurdu ve geliştirdi.
Dindar insanın yetişmesini önleyecek bir eğitim
uygulanamaz.”
Abdullah
Gül:
“İmam
Hatip Liselerini kapatmak uğruna Türkiye’nin geleceği yok
edilmek isteniyor. Eğitimde reform yapmak adına ideolojik bir
saplantı ile hareket ediliyor.
Temel
eğitim ile zorunlu eğitim birbirine karıştırılmamalıdır.
Getirilmek istenen sistem diktatörlüklerde, sosyalist ülkelerde
ya da geri kalmış devletlerde uygulanmaktadır. Bu yöntem, halkına
güvenmeyen, tek tip insan yetiştirmek isteyenlerin yöntemidir.”
(26 Temmuz 1997-Milliyet)
Korkut
Özal:
“Tasarının
referansı demokrasi değil, askeridir. Amaç tek tip insan yetiştirmektir.
Anayasanın öngördüğü eğitim modeline aykırıdır. Tasarı,
din eğitimine darbe vuruyor.”
Bu
tür aklı selim sahipleri çoğunlukta. Nitekim 12 Nisan
1997’de ARGEDA’nın bir anketine verilen cevap:
“İmam-Hatip
Lisesi mezunları askeri okula gitmeli: % 85”
“8
yıllık zorunlu eğitim 5+3 olarak uygulanmalı: % 78.8”
Evet
halka inanan ve güvenenler için sonuç bu. Ancak halka rağmenciler
için halk cahildir. Hiçbir zaman görüşüne başvurulmaz. Seçimler
ise bir kandırmacadan ibarettir.
Eğitime katkı payları
paylaşıldı
İşin
garip ve bir o kadar da çirkin tarafı, zorunlu eğitime destek için
alınan eğitime katkı payları idi. Belli bir süre için alınması
kararlaştırılan katkı payları, her yıl bir sonraki yıllara
uzatılıyor. Devletle işi olan halk her ortamda soyuluyor. Eğitime
katkı payı adına toplanan katrilyonlar, eğitimin dışında
hortumcuların boşalttığı alanlarda dolgu maddesi olarak
kullanılmaya devam ediyor.
Yine başörtüsü
meselesi
Milli
Eğitim Bakanları değişiyor, ancak zulüm ve zorbalık değişmiyor.
Uluğbay’ın başlattığını, Bostancıoğlu sürdürüyor.
Onun bıraktığı yerden Necdet Tekin devam ettiriyor. Yeni bakanın
iki yeniliğini de unutmamak gerekiyor. Liselerin 4 yıla çıkarılması
bir sonraki yıla ertelenirken, okulların bir hafta geç açılması
kararlaştırılıyor. Ayrıca seçim aldatmacasını da ellerine,
yüzlerine bulaştırdılar. Meslek liselerden düz liselere geçişte
sınırlı serbestlik tanındı.
Yıllardır
başörtüleri ile derslerine giren İHL’li kızlarımız,
despot bir uygulama ile derslerine alınmadılar. Okulları ile
inandıkları Allah’ın emri arasında tercihe zorlandılar.
Tercihini başörtüsünden yana kullanan kızlarımız devamsızlıktan
sınıfta kaldılar. Seçim kararından önce kimse kızların
feryadını duymuyordu. Sandık ortaya çıkınca devamsızlıktan
sınıfta kalanlara da telafi kursu imkanı tanındı. Ancak her
şey eski tas, eski hamam. Telafi kursuna katılacak kızlarımız,
yine başlarını açmak zorunda bırakılıyor. Başlarını açacaklardı
da niye devamsızlıktan kaldılar? Bu güne kadar doğru
bildiklerini yapan kızlar için ne değişti ki, şimdi başörtülerini
çözerek okula girecekler?
Yol kesiciler şehre
indi
Halka
rağmenciler, üniversitelerde, liselerde, resmi dairelerde,
lojmanlarda, hastahanelerde kızların, kadınların başlarını
açtırmaktan daha tatmin olamadılar. Adeta yol kesen eşkıya şehirlere
indi. İşte alacakları, okula kaydedecekleri, okulda sınava
alacakları gençlerden hangi ortaokulu ve liseyi bitirdikleri,
babalarının ve annelerinin işleri soruluyor, duruma göre anne
ve babanın fotoğrafları isteniyor. İşe girecek, okula
kaydolacak, sınav olacak genç İHL mezunu, baba sakallı, anne
başörtülü ise şehir haramisine gün doğdu demektir. Ağzının
suyu akarak, genci ekarte etmenin sapık zevkini tadıyor. Kim bu
yol kesen haramiler? Kim ve ne adına bu zulmü işliyor? Niye
kimsenin sesi çıkmıyor?
Biz kime güvenelim?
Bu
zulümler devam ederken ekranda boy gösteren, bizim oy verdiğimiz
veya vereceğimiz insanlar bizim hakkımızı savunamıyor. Ne
zaman insan hakları, inanç özgürlüğü, eğitim ve başörtüsü
birinci meselemiz olacak? Niçin başkaları gibi görünmeye veya
olmaya çalışıyoruz? Biz biz olursak, önceliklerimizi kendimiz
belirlersek şahsiyetimizden taviz vermez isek kazanırız.
