TÜRK
YALANLARI
• Mektup gelmedi mi? Ama
ben kendi elimle postaya attım.
• Elimden bişey gelmez.
• Belki biraz sıktı
ama hiç merak etmeyin kullandıkça açılır.
• Kitaplarıma bir daha
bakayım ama kitabı sana verdiğimden eminim.
• Onun için bişeyler
yapmayı çok isterdim... Ama malesef.
• Ben hiç yalan söylemem.
• Aksam elektrikler
kesildi, dersimi yapamadım.
• Bunun garantisi biziz
abi.
• Telefon şehirlerarasına
kapalı.
• Ben zaten böyle olacağını
biliyordum.
• Kuran çarpsın bu son
sigaram.
• Son biletler bunlar.
• Hiç acıtmayacak.
• Sizin mutlulugunuz bizim
mutlulugumuz...
• Sayısaldan para çıksa,
önce kimsesiz çocuklara sonra da yaşlılara bağışlarım...
• Haaa bi de okul yaptırıyım...
• Adem Bey şu an toplantıda...
Kim arıyodu?
• Sizden iyi olmasın bi
arkadaşım vardı...
• Kuru ekmek bana yeter...
Yeter ki huzurum yerinde olsun.
• Dıs transferleri 15 gün
içinde bitiricez.
• Aradım... Çaldı çaldı
açan olmadı.
• Hükümetimiz güçlüdür.
• Failleri en kısa
zamanda yakalanacak.
• Enflasyon düşecek.
• Memuru enflasyona
ezdirmeyeceğiz.
• Bu konuda elimizden
geleni yapıyoruz.
• Benim işçim, benim köylüm,
benim memurum...
HATALARIN FARKI BURADA GİZLİ
Eğer bir berber hata
yaparsa, bu yeni bir tarzdır.
Eğer bir şoför hata
yaparsa, bu bir kazadır.
Eğer bir doktor hata
yaparsa, bu bir müdahaledir.
Eğer bir mühendis hata
yaparsa, bu yeni bir atılımdır.
Eğer ebeveynler hata
yaparsa, bu yeni bir kuşaktır.
Eğer bir politikacı hata
yaparsa, bu yeni bir hukuk kuralıdır.
Eğer bir bilim adamı hata
yaparsa, bu yeni bir keşiftir.
Eğer bir terzi hata
yaparsa, bu yeni bir modadır.
Eğer bir öğretmen hata
yaparsa, bu yeni bir teoridir.
Eğer bir patron hata
yaparsa, bu bizim hatamızdır.
Eğer bir personel hata
yaparsa, bu bir "HATA" dır.
FIKRA
Kudüs' e atanan bir
Amerikalı gazeteci, Ağlama Duvarı'nın onunden gelip geçerken,
bir musevinin her gün duvarın onünde diz çoküp dua ettiğini
farketmiş. Haftalarca aynı manzarayı gorünce dayanamamış ve
sonunda adamla bir röportaj yapmaya karar vermiş. Adamdan izin
aldıktan sonra teybini açmış ve konuşmaya başlamış:
- "İsminiz?"
- "David. Polonya
yahudisiyim. 65 yaşındayım. Smalla'da bir manav dükkanım var.
Evliyim. İki çocuğum Tel Aviv'de bir çiçek serasında çalışıyorlar..."
- "Sizi her gün
burada, Ağlama Duvarı'nda, dua ederken görüyorum."
- "Evet, her sabah
dukkanımı açmadan önce buraya gelir, dünya barışı ve
ulusların kardeşliği için dua ederim. Ögle tatilinde yine
gelir, bu kez yeryüzündeki acıların ortadan kalkması ve bütün
insanların refaha kavuşması için dilekte bulunurum... Akşam
da eve dönmeden önce yine uğrar; bu kez iyi ve dürüst
insanların esenliği için dua ederim...Cumartesi günlerimin
tamamını da burada geçiririm, aynı şeyler için dua
ederek..."
- "Çok güzel. Ne
kadardır sürüyor bu?"
- " İsrail kurulup da
buraya göç ettiğimden bu yana.. Yani 40 yıldan fazla
oldu..."
Gazeteci etkilenmiştir.
Duygulu bir ses tonuyla sorar:
- " 40 yıldır burada
dua ediyorsunuz... Bunca yıl sonra nasıl bir duygu var içinizde?
Nasıl hissediyorsunuz?..."
Yaşlı musevi; ümitsiz,
bitkin ve üzgün bir ifadeyle duvara bakar ve kırgın bir
ifadeyle cevap verir:
- "Bilmiyorum. Sanki,
duvara konuşuyormuşum gibi bir duygu var içimde..."
DUVAR YAZISI
UCUZ ETİN YAHNİSİ SÜRÜMDEN
KAZANDIRIR
