DUYARSIZ
BİR TOPLUM OLDUK
Ülkemizde ve dünyada
olup bitenleri sıradan hadiseler gibi görüyoruz. Günlük yaşantımız,
sıradan ilişkilerimiz içinde boğulup kalmışız. Başörtülü
kızlarımızın gasbedilen okuma hakları, ilâhiyat fakültelerinin
imam-hatip liselerinin, Kur’an kurslarının acıklı durumları,
bu okullardan mezun olan gençlerimize karşı takınılan
densizce tavırlar... Bütün bunları sanki olağan şeyler gibi
algılamaya başladık.
Bir ülke düşünün ki
inançsızlık, din dışılık, zina, fuhuş, çıplaklık, çeşit
çeşit ahlâksızlık serbest, hatta rağbette ve çağdaşlık
addediliyor...
Namaz kılmak, başörtülü
olmak, müslümanca yaşamaya çalışmak ise çağdışılık(!)
Beyler! Bu böyle devam
edemez. Mülkün sahibi asla ihmal etmez, imhal eder. Verilen mühlet
ne zaman biter onu da O’ndan başkası bilemez. Halkın
sillesinden korkmayanlar, bir gün Hakk’ın sillesini
yiyeceklerdir. O silleyi yemeden , silkinip kendimize gelelim, yapılan
densizliklere son verelim.
Bir ırmağı ne kadar
tersine akıtabilirsiniz ki... Bir gün ırmak kendi mecrasına dönecek
ve onu tersine akıtmaya çalışanlar onun öfkeli akıntısına
kapılıp helâk olacaklardır.
Ülkemizde derin bir azınlık
var. Bu derin azınlık, dış mihraklardan aldıkları emir ve
yardımlarla, milletimizi millet yapan köklerinden tamamen
koparmak, sonra da kendi rüzgârları önünde istedikleri yere,
istedikleri şekilde sürükleyebilecekleri inançsız, ruhsuz bir
yığın, bir ıslıkla toplayabilecekleri bir sürü haline
getirmek istiyorlar.
Bu derin azınlığın
siyasette, bürokraside, medyada ve iş dünyasında uzantıları
var. Zaman zaman kendi aralarında çıkar çatışmaları olsa da
toplumumuzu köklerinden koparmak, batının kokuşmuş değerlerine,
kendi çıkarlarına uyumlu ve uydu bir toplum yapma çalışmalarında
aynı safta ve omuz omuzadırlar.
Bir toplumu, bir milleti asırlardır
oluşturduğu bir medeniyetten, tarihin şahit olduğu İslâm’ın
yüce medeniyetinden uzaklaştırmak, aşağı bir topluma, sömürü
ve zulüm temelleri üzerine bina edilmiş bir topluma, kokuşmuş
batıya mahkûm etmeye çalışmak, milletimize yapılabilecek en
büyük kötülüktür.
Ülkemizin bu hale
gelmesinde, müslüman aydınların büyük gafleti, bir kısım iç
ve dış mihrakların ihaneti vardır. Bu arada Osmanlı topraklarına
sığınıp hayat bulan yahudi asıllı sabataistleri ve
faaliyetlerini asla göz ardı etmeyelim.
15. asırda İspanya
hristiyanları tarihin en büyük katliamlarından, soykırımlarından
birini gerçekleştirdiler.
700 yıl İspanya’yı
mamur eden, hiçbir ırk, din, inanç farkı gözetmeden ülkeyi
adaletle yöneten müslümanlar ya hristiyan olmak ya da ateşte
yakılmakla karşı karşıya bırakıldılar. Bu katliamlardan kaçabilenler
kurtuldu. Kaçamayanlar ya zorla hristiyanlaştırıldı, ya da
ateşte yakıldılar. Bu arada yahudiler de katliama tabi tutuldu.
Onlardan kaçabilenleri hiçbir ülke kabul etmedi. Fakat büyük
bir dünya devleti olan Osmanlılar, onları şefkat ve merhamet
kanatları altına aldı. Ülkelerine kabul etti. Onlar, Osmanlı
ülkesinde tam bir hürriyet içinde, canlarından, mallarından,
namuslarından ve dinlerinden emin bir şeklide yaşadılar.
Bir ara müslüman olduklarını,
Yahudi dinini bıraktıklarını ilan ettiler. O gün bu gün dönmeler
diye bilinen sabataistler bu kimlikleri ile yaşadılar. Fakat çok
azı müstesna asla samimi bir müslüman olmadılar.
Bu gün siyasette, bürokraside,
medyada ve iş hayatında etkin ve ülkemizin yönetiminde söz
sahibidirler. Ülkemizde yapılan ve yapılmakta olan yanlış
icraatlarda, İslâm’a ve müslümanlara karşı alınan tavırlarda
etkileri vardır.
Söz buraya gelmişken
Molla Cami’nin Baharistan’ında anlattığı bir hikayeyi
nakletmekte fayda vardır:
"İğnesinde mazarrat
ağusu, okluğunda alçaklık oku gizlenmiş bir akrep yola çıkmıştı.
Geniş bir suyun kıyısına geldi. Şaşırıp kaldı. Ne geçmeye,
ne geri dönmeye gücü yetiyordu. Bir kaplumbağa akrebin bu
halini görerek ona acıdı. Arkasına binerek suya atıldı. Karşı
kıyıya doğru yüzmeye başladı. O sırada kulağına bir ses
geldi. Akrep sırtına birşeyler vuruyordu. Akrebe, “Bu ses
nedir?” diye sordu. Akrep: “Bu benim iğnemin sesidir. Senin sırtına
vuruyorum. Her ne kadar sana tesiri olmayacağını biliyorsam da
huyumun icabı yerine getiriyorum.” dedi. Kaplumbağa kendi
kendine: “Bu tıynetsiz hayvanı kötü huyundan iyi huylu
kimseleri de onun şerrinden kurtarmaktan güzel bir iyilik
olamaz.” dedi ve suyun içine saldı. Akrebi dalgalara bıraktı.
Öyle bir yere gönderdi ki bir daha geri dönmesin."
Nice tıynetsiz, tıyneti
bozuk kişi ve toplumlar vardır ki tıyneti bozuk hayvanlardan çok
daha tehlikeli ve çok daha zararlıdır. Bırakın yabancı kökenli
olanları, kendi insanlarımızdan, bilhassa okumuş
cahillerimizden öyleleri vardır ki, bu vatana, bu millete yaptıkları
ihanetleri anlatmakta diller,
yazmakta kalemler yorgun düşer. Bu ihanet şebekelerini çok iyi
bilmek ve onların şerlerinden toplumumuzu korumak için azami
derecede gayret göstermek gerekir.
Bu konuda müslüman aydınlara çok büyük vazifeler düşmektedir.
Güncel dedikoduları, günübirlik çekişmeleri bir tarafa bırakıp,
hangi hizmet alanında olurlarsa olsunlar, hangi İslâmî hizmet
grubunda bulunurlarsa bulunsunlar, ülkemizin ve müslümanların
öncelikli meseleleri, sıkıntıları ile ilgilenip hep
beraber kafa yorarak çıkış yolları, çareler bulmak
mecburiyetindedirler.
