“UN ELERKEN DEVE DE GEÇTİ
ELEKTEN”
Üsâme, Arapça bir isimdir. Esâme kelimesinin bir türevidir. Esâme
varlık anlamındadır. Türkçede varlığını hissetiremeyen kişi
için “Onun esâmesi bile okunmadı” deyimi kullanılır.
Üsâme b. Zeyd (r.a.) Ashab-ı Kiram’dan Zeyd b. Harise (r.a.)’in
oğludur. Rasulullah (s.a.v.)’in hastalığından bir gün evvel
Suriye hududunda zamanın süper güçlerinden birisi olan
Bizans’a karşı hazırlamış olduğu büyük bir ordunun başına
getirdiği başkomutandır. Henüz 20 veya 27 yaşında bulunan bu
genç komutana İslam Sancağı’nı teslim ederken, Peygamber
Efendimiz şöyle talimat vermiştir: “Babanın şehit olduğu
yere git, (Hz. Zeyd r.a. Mûte savaşında şehit düşmüştü.)
düşmanları atlara çiğnet, hareketinde acele et! Zaferden
sonra oralarda çok bekleme, yolda delilsiz gitme!”. “Cürûf”
mevkiinde düşmanın cürufunu çıkarmak için
ordugahını kurdu. Muhacir ve ensardan bir çok güzide
sahabe Üsâme (r.a.)’in emrine verilmişti. Bu hareketiyle
Peygamberimiz müslümanlıktaki hakiki eşitliğin temellerini
bir kat daha kuvvetlendirmek istemiş, aynı zamanda gençleri, büyük
işlere karıştırmayı, onları büyük mesuliyetlere alıştırmayı
düşünmüştü. Şu kadar var ki, hastalığı ağırlaşınca
Üsâme ordusu hareketini geciktirdi. Peygamberimizin hastalığı
esnasında O’nu kaldırmak icap ettikçe bir koluna Hz. Fazl b.
Abbas (r.a.), diğer koluna da kâh Hz. Ali (r.a.), kâh Hz. Üsâme
(r.a.) girerdi.
Hz. Üsâme (r.a.) gibi genç bir sahabenin ordunun başına
getirilmesini eleştiren münafıklara cevap olarak vefatından
bir gün önce 26 Mayıs 632 Pazar günü şöyle hitap etmiştir:
“Ey Nâs! Üsâme ordusunu yola çıkarınız. Üsâme’nin
kumandası için bir şeyler söylediğinizi duydum. Evvelce babası
Zeyd hakkında da (köle azatlısı olduğunu bahane ederek) aynı
şeyleri söylemiştiniz. Allah’a yemin ederim ki; Üsâme’nin
babası kumandanlığa layıktı. Kendisini çok severdim.
O’ndan sonra oğlu Üsâme de o makama lâyıktır. Onu da çok
sevdim. Ona itaat ediniz.” Peygamberimizin vefatından sonra
hilafet makamına getirilen Hz. Ebu Bekir (r.a.), onun komutanlığına
itiraz edenlere karşılık: “Üzerime bütün kurtlar(!) saldırsalar,
yine Üsâme’yi gönderirim. Yalnız başıma da kalsam yine
O’nu gönderirim. Çünkü, Peygamberin emri böyledir” dedi.
Hatta Ensar’ın isteğine tercüman olmaya çalışan Hz. Ömer’e:
“Ya Ömer! Benden Peygamberin tayin ettiği bir kumandanın
azlini mi istiyorsun?” diye haykırdı ve Üsâme’nin şahsında
ordusuna talimat verirken şu dikkate değer sözleri söyledi:
“Sizler yabancı ülkede savaşacaksınız! Sakın,
zulmetmeyiniz. Haksızlık yapmayınız. Şeriatin gösterdiği
haddi aşmayınız. Çocukları, hastaları öldürmeyiniz. Ancak
silahla size karşı duranlarla savaşınız... Ey Üsâme, sen de
Rasul-i Ekrem’den aldığı emirleri tamamıyla yerine
getirmelisin.” Bu sırada Üsame at üzerinde idi.Halifeye
hitaben “Ya siz de ata binin veya ben de ineyim” deyince Hz.
Ebu Bekir (r.a.): “Allah’a yemin ederim ki, ne sizi indiririm,
ne de ben binerim! Allah yolunda ayağım bu kadarcık olsun
tozlansın” dedi.
Üsame ordusunun görevi
2.5 ay sürdü. Halifenin Üsâme ordusunu göndermesi ve Üsame’nin
parlak bir zaferle Suriye’den dönmesi müslümanlar üzerinde büyük
tesirler bıraktı. Herkesin maneviyatı yükseldi. Hilal’in Haç’a
galip gelmesi müslümanlara geniş bir nefes aldırmıştı.
Geriye bir Sasâni Devleti kalmıştı.
O’nun da haddini Hz. Ömer (r.a.) bildirmiştir. Kıbrıs’ı ilk
defa fetheden Hz. Osman’la genişleyen İslam Devletinin haritası
Emeviler döneminde Endülüs’e, Abbasiler döneminde Cezire-i
Arab’ın tamamına, Selçuklular döneminde Diyar-ı Rum’a,
Osmanlılar döneminde Kızıl Elma’ya kadar genişlemiş
i’lay-ı kelimetullah uğruna çalışan kâşifler sonucu tebliğ
ABD’ye kadar ulaşmıştır. İslam, bir dünya düzeni olarak
“Yeni bir dünya düzeni” oluşturmaya çalışan ehl-i salib
ve küfür ehlinin korkulu rüyası haline gelmiştir. Halkı müslüman
olan ülkelerde yaşayan masum millete İslam dini, katrana batırılmış
bir tavuk cilası ile terör dini, irtica damgası ile de
potansiyel bir tehlike olarak takdim edilmiştir. Siyonizmin “hürriyet,
eşitlik ve adalet” teraneleriyle yerli halk kendi dinine,
devletine, milletine düşman edilmiştir. Çeşitli dalga ve
dubaralar ile körtopal işleyen demokratik oyunlarla, iki de bir
çaldıkları düdüklerle yönetime getirdikleri piyonlarını
dipçik zoruyla al aşağı etmişlerdir. Halkı müslüman ülkelerin
onuruyla ve kaderiyle oynamışlar, paralarını pul, kızlarını
dul ve nesillerini kendilerine kul yapmışlardır. Adına dünya
denilen gezegeni müslümanların başına dar getirmişlerdir.
Zulümleri ilelebed payidar olacak zannederek “Zalimin zulmü
varsa, mazlumun da Allah’ı vardır” gerçeğini unutmuşlardır.
Karabatak kuşları, penguenler ve ninja kablumbağalarının
geleceğini düşünen maskeli yüzler, Üsâme’nin neslini
unutmuşlardır. Lâ-din kelimesinin Türkçe karşılığı
laik’tir. İlk laik olan varlık ise şeytan aleyhillâne’dir.
Devletler laik olabilir, ama insanlar dinsiz olamaz. Çünkü din,
insanın fıtratında var olan manevi bir duygudur. Üsâme b. Lâdin
bu manada dinsiz bir insan değildir. Lâden kelimesi de densiz
anlamında olabilir. Üsâme b. Laden diyenler de vardır. Eğer
Üsâme b. Ledün ise Hızır (a.s.)’ın askeri olabilir. Çünkü
ledün ilmi Hz. Hızır (a.s.)’a mahsus bir ilimdir. Ledün
ilmini Hz. Musa (a.s.)’ya öğreten Hz. Hızır (a.s.)’dır.
Yapılan işin akibetini önceden bilmek Hz. Hızır (a.s.)a
verilmiş bir imtiyazdır. Belki de Filistin’de, Çeçenistan’da,
Afganistan’da, Güneydoğu’da, Bosna-Hersek’te, Keşmir’de
v.s. kanları oluk oluk akan müslümanların imdadına Hızır
(a.s.) gibi yetişmiştir. İktidar değneği iki başlı olduğuna
göre, belki de ağacı kemiren içindeki kendi kurdudur. Avanos
testisini, küpünü çatlatan belki de içindeki sirke anasının
kendisidir. Belki de peynirin kurdu kendinden hasıl olmuştur.
Çünkü İslam’ın dışındaki tüm beşerî sistemler kendi
mikrobunu kendisi üretmekte, koruma aşısını da (güya) kendi
icat etmektedir.
Her ülkeye, her millete bir peygamber gönderilmiştir. Ahir zaman ümmetinin
nebisi Hz. Muhammed (s.a.v.): “Mazlum fasık da olsa onun duasından
sakınınız. Zirâ O’nun duası sür’ati seyirde/dergah-ı
ilahiye’ye ulaşmada Şerâre/ok veya füze gibidir.” buyurmuşlardır.
Ayrıca: “Kur’an ile Hacer-ül esved yeryüzünden kalkmadıkça
kıyamet kaim olmaz” buyurmuşlardır.
Tahminim odur ki, ehl-i küfür, mü’minlerin ellerinden,
dillerinden ve gönüllerinden Kur’an’ı söküp alamamışlardır.
Belki de ABD, intihar komandolarının hareketini bahane ederek
hem yıllık 450 milyar dolarlık bütçe açığını silah tüccarlarının
eliyle halkı müslüman ülkelerden savaş yoluyla tahsil edecek,
hem de scud füze rampalarını Kabe’ye yönelterek uyuyan
Dev’i uyandıracaktır. Ama nafile. Ebrehe gebermiştir, velâkin
ebabil kuşları ölmemiştir. Nemrud zıbarmıştır, velâkin
sivrisinekler(!) yaşamaktadır. İki cihan serveri Hz.
Muhammed’i Sevr’de saklayan güvercin ve örümceğe ne
demeli? Daha çok örnek var Kur’an’da. Göklerde ve yerde ne
varsa hepsi O’nundur. (O’nun askeridir, ordusudur) Evet... Müslümanların
evlerine/ülkelerine girip çocuklarını/halkını sokan karayılan’ı
akrep sokmuştur. Kıpırdadıkça da sokacağı benziyor. Çünkü
O’nda daha çok zehir var. Akrep de onun askeridir, Alev Babasının
oğlunu parçalayan Aslan da. Yaptığı gemiye pisleyen Nuh’un
kavmini uyuz ve kaşıntı ile kendi pisliklerini kendi dertlerine
deva kılan da O’dur. Bir mucize olarak kayanın yarığından
çıkan Salih (a.s.)’ın devesi de O’nun askeri, Sebe Hükümdarı
Belkıs’ın ülkesinden haberler getiren Süleyman (a.s.)’ın
çavuşkuşu/hüdhüd de O’nun askeridir. İbrahim (a.s.)’ın
ateşini söndürmeye çalışan arıya da vahyeden O’dur. Musa
(a.s.)’ın asasını ejderha kılan da O’dur. Musa (a.s.)’ı
Firavun’un sarayında Asiye’ye büyüttüren de O’dur. Kardeşleri
tarafından kuyuya ölmesi için atılan Yusuf (a.s.)’ı Mısır’a
sultan kılan da O’dur.
Yeter ki müslümanlar, kime el açacağını bilsinler. Yeter ki mü’minler,
zalimlere meyletmesinler. Yeter ki dünya müslümanları, mazlum
olsunlar. Yeter ki mü’minler; kafirleri, zalimleri, münafıkları,
yahudileri ve hristiyanları gerçek manada dost edinmesinler.
Onların girdiği kiler deliğine girmesinler. Yeter ki mü’minler,
birbiriyle kardeş ve dost olsunlar. Zirâ, kâfirlere Cenab-ı
Hak; mü’min kulları üzerine velayet hakkı vermemiştir. Görünen
ve görünmeyen askerlerin sahibi O’dur. İlâhi adaleti gereği
iktidar değneği azıcık onlara verildi diye, mü’minlere reva
görülen her türlü idarî, siyasî, ticarî, askerî ve dinî
baskılarına, zulümlerine Cenab-ı Allah seyirci mi kalacak
zannediliyor? Bir zalimin zulmünü gerekirse başka bir zalimin
eliyle defeden O değil de kimdir?
Hani nerde Ad kavmi? Ashab-ı Hicir’den, Medyen Halkı’ndan ne
haber? Hani İrem bağlarının sahipleri, nerde o Tubba kavmi ve
Ashab-ı Ress? Hani Karun, hani Haman, nerde kaldı Eyke halkı?
“Neler geldi neler geçti felekten
Un elerken deve de geçti elekten.”
Benî İsrail Yahudisi Kudüs’te Peygamberimizin müjdelediği günlere
tedbir olarak Ğarkad ağacından ormanlık/koruluk kuruyor. Ama
nafile. Lut kavmine karşı Hacer/taş konuşturan Allah (c.c.),
İsrailoğullarına karşı da Şeceri/ağacı konuşturacaktır.
Eğer dinler arası diyalog oyalaması, dinler arası kavgaya dönüşürse,
bunun sesi Kudüs’teki ağlama duvarından gelecektir.
“Zirâ; Allah, zayıfların yardımcısıdır.” (Kasas/5)
“Allah’ın mü’min mücahitlere yardımı haktır.” (Rum/47)
“Allah, mü’minlerin dostudur.” (Hacc/78)
“Zafer, Allah’ın yardım ettiği kimseleredir.” (Tevbe/15)
“Zafer, Allah’tandır.” (Al-i İmran/125) ve “Zafer mü’minlerindir.”
(Rad/41)
“Zafer İslam’ındır.” (Fetih/28)
“Hüküm Allah’a aittir.” (Yusuf/40)
“Gerçek hükümran Allah’tır.” (Taha/14)
“Allah, hakimler hakimidir.” (Tin/8)
11 Eylül 2001 günü Dünya Ticaret Merkezi sayılan ABD’nin midesi
ve Pentagon denilen ABD’nin beyni vurulmuştur. Olayın faili hâlâ
meçhuldür. Olayda, kendisine fatura edilmeye çalışılan Üsame
b. Ledün: “Ben yapmadım, ama yapanı kutluyorum” diyor.
Japonların Kızıl Ordusu suçlamayı itiraf etmiyor. Almanya,
her kim yapmışsa 1945’in acısından dolayı içinden derin
bir oh(!) çekiyor. FBI ve CIA’den şüpheleniliyor, ama açık
verilmiyor. MOSSAD işidir, deniliyor kabul edilmiyor. Öyleyse,
bu intihar saldırısı kimin işi? Kanaatim o dur ki; dünyayı
parmağıyla oynatanlardan uzaylılar(!)da rahatsız olmuşlardır.
Amerikan Uzay Üssünde çalışanlar uzaydan sıcak görüntülerle
ve haberlerle dönen astronotlar ve uzay mekiği Discovery
elemanları da dinlenilmelidir. Karanlık odalarda ve bilgisayar
ortamında gerçekleştirilen Uzay-99 filmleri gerçek olmasın?
Her türlü gök cisminin takip edildiği bilgisiyar ortamında
havalanan yedi uçak nasıl olur da gözden ırak olur. Oysa Irak,
çöl harekatı ile yakın olmuştu.
1912’de İtalyanları Trablusgarb’da (bugünkü Kaddafi’nin
memleketinde) Ömer Muhtar dize getirmişti. Bu filmi hiç
seyrettiniz mi bilmem ama 2001 yılında Üsâme b. Laden’in dünürü
ve emiri Molla Ömer, Taliban güçlerinin lideri olarak
Afganistan’da da ABD’yi dize getirecektir. Bir zamanlar
“Kartal Pendik, Fener’i yendik” diye bağıran tiryaki
futbolseverlerimiz vardı. Afganistan, Rus harbinden sonra pek küçük
ayılarla yatağa girmiyor. Biliyorum Dolar’ın üstündeki
resmi bulunan zat, rahip mi ne? Bu söylediklerime kızacaktır,
yatırımlarını ve geleceğini USD’ye bağlayanlar da... Ne
var ki Dolar boşalacaktır. D-8’lerin havuz sistemlerini boşalttıkları
gibi. Artık, “Tanrı USA’yı/bizi korusun” temennileri de
boşa çıkacaktır. Çünkü Tanrı(!) kendisine gerçekten
inananlar ile sahte dindarları ayırt etmektedir. Artık rüzgar
esmiş ve yaba kalkmıştır. Çec (Çet değil ha) başlamıştır.
Saman bir yana, dene bir yana olacaktır. Dilipak’ın diliyle
Azrail (a.s.) Hindikuş dağlarında ABD askerlerini
beklemektedir. Miskin Ademoğullarını benzetmişler
ekinciye/kimi biter kimi yiter yere tohum saçmış gibi. Süleyman
(a.s.)’ın Kudüs’teki Mescid-i Aksa’nın inşasında
cinleri amele olarak çalıştırdığı bilinmektedir. Acaba
diyorum ABD’deki ikiz kuleleri ve Pentagon’u vuranlar kim?
Sorumun cevabını hâlâ bulmuş değilim. Çin işi, Japon işi
olmadığına göre, galiba bu işi cinler(!) yapmıştır.
Alaaddin’in cin’i olacağına H. Kesinger’in cin’i olamaz
mı? Mahir Kaynak’lar öyle diyor Kanal 7 ekranlarında. Veyahut
1974 Kıbrıs harekatında düşman hedeflerini bombalamada
pilotlarımıza havada yardım eden ak saçlı dedeler olmasın.
Şehitler ölmediğine göre bu da bir ihtimal. Zenginin ağlamayanı
çok olursa da ölçü ve tartıda hile yapanların canı
cehennemdeki Veyl deresindedir. Bırakın ölsünler...
Bu saatten sonra kimse Erciyes’teki kara güvenip hesap yapmasın.
Çek-senet imzalamasın. Çünkü; geçen gün Ürgüp’ten baktım
kar erimiş. Kimse “Göl yatağında balık eksik olmaz.”
demesin. Kimse göle yoğurt çalmaya kalkmasın. Çünkü, artık
ne öyle insanları güldürüp eğiten Nasrettin Hoca, ne de Akşehir
gölü kalmıştır. Evet... Akşehir Gölü kurumuştur. Bakarsınız
kudretiyle Cenab-ı Hak, Arabistan çölünü göle çevirir. Rükn-ü
Yemâni’ye çevrilen namlularla dünyanın fizikî ve siyasî
haritasını silebilir. Yemen’den çıkacağı söylenen ateşin
bütün bir dünyayı saracağı kıyamet alametidir. Davud
(a.s.)’dan sonra yeryüzündeki hilafete ümmet-i muhammed’i
mirasçı kılan Allah (c.c.)’tır.
Zamanın behrinde Osmanlı Padişahlarından birisi şehzadelere
sarayda bir sofra kurdurur. Sarayın baş aşçısı kurduğu çilingir
sofrasında kuş sütü(!) dahil herşeyi hazır eder. Şehzadeler
sofraya otururlar. Padişah ve başveziri Sedir’e çekilirler ve
acı kahvelerini hüpletirlerken aralarında şöyle bir konuşma
geçer:
Padişah (sofranın başındaki çocuklarını kasdederek):
“Vezirim! Bunlar adam olmaz... Bunlar devleti yönetemezler.”
Vezir-i Azam: “Aman Efendim!.. Hünkarım!.. Nasıl olur? Eğer
Enderunlarda(!) dünyanın en meşhur alimlerinden ders alan çocuklarınız
adam olmazsa, ya bizimkilerin hali nicedir? Bu sözlerinizin altında
yatan gerçek nedir?
Padişah: “Ben zannettim ki, bunlar yemeğe oturduktan sonra kendi
aralarında çatal-bıçak-kaşık ile şöyle hafiften bir
kavga/arbade çıkarırlar. Oysa ki, bunlar yumulmuşlar sadece
midelerini düşünmektedirler.
Kavga etmesini bilmeyenler, değil devleti yönetmek,
elindeki ekmeğe bile sahip olmazlar. Derhal bunların öğünleri
azaltılıp, tayınları kısıla...”
Umarım, kapitalizmin ekonomik kıskacında açlık ve ölümle pençeleşen,
ekonomik krizlerin yaşandığı müslüman ülkelerin halkları dövüşü-kavgayı-savaşı
öğrenmişlerdir. Tahminim, kardeşi ile yaptığı kavgalardan,
iç çatışmalardan elde ettikleri tecrübeleri asıl ve ebedi düşmanlarının
üzerlerinde konuşturacaklardır. Dünya 3. ağır siklet halter,
judo, karete ve boks şampiyonasının ilk raundu başlıyor.
Korkunun ecele faydası yoktur. Peeeh..
Kaynaklar:
- Siyer-i Nebi, Zekai Konrapa
- Kur’an-ı Kerim, T.D.V. Yay.
-
Kenzül
İrfan, M. Es’ad Erbilî, 1327
