Fazilet,
artık yok
Yaklaşık
26 ay önce zamanın Cumhuriyet Başsavcısı Vural Savaş tarafından
açılan FP’yi kapatma davası bir demokrasi ayıbı ile sonuçlandı.
Savaş, “FP’ne kapatılan RP’nin devamı ve laiklik karşıtı
eylemlerin odağı” olma iddiası ile dava açmıştı. Dava ile
ilgili açıklamasında ise Fazilet Partililere “kan emici
vampirler”, “metastas yapan habis ur”, “T.C. tarihinin en
büyük sahtekarlar çetesi” gibi değil hukuk adamına, sokak
kabadayısına dahi yakışmayan ifadelerle saldırmıştı. Başsavcılığa
tekrar seçilmeyip köşesine çekilince de artık FP’nin kapatılmasına
gerek olmadığı, bölündükleri için iktidara gelme şansının
olmadığı beyanında bulunmuştu.
Yeni
başsavcı Sabih Kanadoğlu ile Savaş’ın başlattığı mücadele
aynen sürdürdü. Türkiye’de insanları makamlı ve
makamsız halleri ile iki ayrı konumda değerlendirmek gerekiyor.
Odaktan
mı, Dudaktan mı?
FP’yi
RP’nin devamı saymayan Anayasa Mahkemesi Üyeleri, Laiklik karşıtı
eylemlerin odağı olmaktan dolayı 3’e karşı 8 oyla kapatma
kararı aldı. 22 Haziran Cuma günü açıklanan FP’yi kapatma
olayı uzun süre tartışılmaya devam edecek.
Çünkü
gerek görünümü, gerek düşünceleri ve hayat felsefesi ile
laiklik konusunda önde gelen İstanbul Milletvekili Nazlı Ilıcak
laiklik karşıtı olmakla itham ediliyordu. Kargaları bile güldüren
bu iddia ile Nazlı Ilıcak FP’nin kapatılmasına sebep gösteriliyordu.
Oysa Nazlı Ilıcak insan hakları çerçevesinde başörtüsüne,
başörtülülere ve seçmene söz verdiği için milletvekili
arkadaşı Merve Kavakçı’ya sahiplenmişti. Demokrasi adına,
insan hakları uğruna tüm haksız saldırılara göğüs germişti.
Ayrıca bütün yolsuzluklara, hukuksuzluklara, andıçlara, RTÜK
patronlarına karşı çıkmış, bir hanım olmasına rağmen pek
çok erkekte olmayan cesaretle, hukuku çiğneyen hangi makam ve
mevkide olursa olsun mücadelesine devam etmişti.
Nazlı
Ilıcak’ın milletvekilliğini elinden alarak FP’yi kapattıranlar
birtaşla bir kaç kuş vurduklarını zannedebilirler. Ancak tanıdığımız
kadarı ile ne Ilıcak susar ve köşesine çekilir, ne de FP
tabanı dağılır. Hukuksuz kararlarla parti kapatanlar, halkın
seçtiği vekili yasaklayanlar, halkı hiç görerek talimatlarla
iş gösterenlere en güzel cevap tarihtir.
26
ay önce açılmış davaya, geçen aylarda Tokat Milletvekili
Bekir Sobacı’nın TBMM’de yaptığı konuşma bahane
edilebiliyor. Bekir Sobacı da beyan ve eylemleri ile partinin
kapatılmasına neden olmakla suçlanarak milletvekilliği düşürülüyor.
Ilıcak ve Sobacı ile birlikte Merve Kavakçı, Ramazan Yenidede
ve Mehmet Sılay’a da aynı bahane ile 5 yıl süreyle siyaset
yasağı getirildi.
RP-FP
karşılaştırması
Refah
Partisi’nin kapatıldığı zaman 28 Şubat’ın en ateşli ve
baskılı zamanı idi. RP’de bazı isimler geçmişte çok rahat
hareket etmişler, 28 Şubatçıların kullanacakları bol görüntülü
malzemeler bırakmışlardı. 28 Şubatçı medya bu malzemeleri
birbiri ile yarışırcasına ekrana taşıyor, yasakçılara halk
desteği sağlıyorlardı. Bu açıdan hukuki ve demokratik boyutu
olmasa da RP tabanının dışındaki seçmeni kapatmanın haklılığına
inandırmış durumda idiler. Hatta brifingçi hukuk (!) adamları
da gerek içerde gerek dışarda Anayasa Mahkemesi’nin verdiği
Refah’ı kapatma kararını savunmaya çalışıyorlardı.
Refah’tan
sonra kurulan Fazilet’te çok şeyler değişti. Laik, çağdaş,
demokratik fikir ve eylemler önce seslendirildi. Sonra hayata geçirildi.
Bunlara öncülük edecek adaylar kondu, vekiller seçtirildi. Diğer
partilerden farklı olunmadığı vurgulandı. Sürekli kapatma
baskısı ile ciddi muhalefet yaptırılmadı. Savunamadığı doğrular
unutulmaya, birileri bizi şöyle zannetmesin diye savunulan şeylere
samimiyetle inanılmaya başlandı. Ciddi ve halkın güvenini
kazanacak bir muhalefet yapamadığı, içindeki kırgınlıklar
sebebiyle bütünlük ve canlılık sergilenemediği için iktidar
şansını yitirmiş, baraj seviyesinde bir oya sahip parti artık
birileri için tehlike olmaktan çıkmalı idi. FP’de kapatıldığına
göre birileri ismine, levhasına dahi tahammül edemiyor.
Aydın
Doğan ve Dinç Bilgin grupları dışındaki basın, medya ve
patronlar kapatma olayının hukuksuzluğunu, yanlışlığını
ifade ediyorlar. RP davasında Avrupa İnsan Hakları
Mahkemesi’nde Türkiye’nin avukatı olan Prof. Dr. Ergun Özbudun:
“Bu defa Türkiye’yi savunmayacağım. Çünkü bu kararın
savunulacak yanı yok. Kararı onaylamıyorum. FP’nin kapatılacak
yanı yoktu.” diyor.
Kapatma
kararı hükümet ortağı parti liderleri için bir demokrasi sınavı
oldu. Ecevit, Bahçeli ve Yılmaz üzgün olduklarını söylerken
parti kapatmayı keyfilikten çıkaran Anayasa değişikliği için
de hiçbir adım atmamışlardı. Demokrat pozlara bürünen Mesut
Yılmaz’ın FP’yi din istismarı yaparak hem tabanına hem de
ülkeye zarar vermekle suçlaması, İsmail Cem’in FP ile Avrupa
Irkçı Nazi Partilerini karşılaştırması ise üzüntülerin
nasıl timsah gözyaşlarına dönüştüğünün bir göstergesi
idi.
Erbakan
mı, Tayyip mi, yoksa Kasım’a kadar Recai abi mi?
Aylardır
FP’de süren son kongre ile gün yüzüne çıkan gelenekçi-yenilikçi,
emanetçi, ak saçlı vb. isimlendirmeler
söylentiden icraata geçmeye başladı. Partinin kapanması ile
ayrılmak veya ayırmak isteyenler biraz daha serbest hareket
etmeye başladı. Bölücü, ayrımcı, itici veya dışlayıcı
damgası yiyerek taban kaybetmek istemeyenlere gün doğdu. Ancak
bir parti kolay kurulmuyor. Kolay teşkilatlanmıyor. 5-6
milyonluk bir taban kolay bulunmuyor. Aklı başında insanlar, bu
zor günlerin birlik ve bütünlük halinde geçirmenin önemini
gayet iyi bilirler. Bu günlerde
duygusallıktan, koltuk hırsından uzak, tabanı
rahatlatacak liderlere ihtiyaç var. Fırsattan istifade etmek
isteyen, ayrılıkta çıkar umanlara fırsat verilmemeli. Doğru
ve akıllı kararlarla oluşturulacak yeni bir siyasi hareket yüzde
30’un üzerinde bir tabanı elinde tutacaktır. Bu açıdan ne
30-40 yıldır bu işin içinde olanlar, ne de son yıllarda bu
davaya hizmet etmiş olanlar tabanı babasının malı görmemelidir.
Türkiye seçmeni büyük çoğunlukla parti taassubundan kurtulmuş
durumda. Kimse kimseyi dışlayarak, görmezden gelerek, geçmiş
hizmetleri unutarak, yaşlı veya çocuk muamelesi ile birbirine
davranma hakkına sahip değildir. Ne Erbakan, ne Kutan, ne Erdoğan,
ne Gül, ne Arınç, ne de Gökçek bir tarafa çekerek tabanı
tek başlarına yönlendiremezler. Mazlumiyet, zualüm ve haksızlığa
uğramanın da avantajı ile yeni seçmen ve yeni tabanlara ulaşmanın
yolları araştırılmalı. Görev dağılımı buna göre yapılmalı.
İdeal olan formül bu. Ancak realite ibresi bölünmekten yana gösteriyor.
DYP
de çekildi
Fazilet
Partisi’nin kapatılmasının ardından bağımsız kalan 102
milletvekili Meclis’i boykot ederken, Doğru Yol Partisi’nde
de çekilme eğilimine girdi. DYP Amasya milletvekili Ahmet İyimaya,
“DYP’nin de Meclis’i boykotu Türkiyede demokrasinin olmadığını
açığa çıkarır. Muhalefetsiz Meclis de, demokrasi de,
demokratik rejim de düşünülemez, Meclis’i de noter haline
getirir. Şu anda iktidar partileri noter anlayışı içerisinde
yasama iradesini kullanıyorlar, dedi.
Zamlar,
gelirleri yuttu
Türkiye’nin
arka arkaya yaşadığı krizler, beraberinde zamları da getirdi.
Son altı ayın en fazla fiyatı artan ürünü yüzde 218.3’le
armut oldu. Altı ayda tüpgaz yüzde 123.3, Boğaz Köprüsü geçiş
ücreti yüzde 100 zamlandı. Artışlardan nasibini alanlar:
Kibrit % 100, Buzdolabı % 86.2, ampül % 68.4, Elektrik Süpürgesi
% 57.4, Çamaşır Makinesi % 55.5.
Miloseviç’i
Batı desteklemiş!
Yugoslavya
eski Devlet Başkanı Slobodan Miloseviç, daha Uluslararası Savaş
Suçları Mahkemesi’ne çıkmadan ötmeye başladı. Yüzbinlerce
müslümanın katledilmesinden sorumlu olan Miloseviç’in
cinayetlerine Batı’nın destek verdiğini gösteren belgeler
ortaya çıktı. Sırp liderin Balkanları kan gölüne çevirdiği
on yıl boyunca, gizli anlaşmalarla rejimine destek olan İngiliz
Dışişleri Bakanlarının adlarını açıklamaya hazırlandığı
öne sürüldü.
