Artık
demir alma günü gelmişse zamandan,
Meçhûle
giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç
yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz
o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda
kalanlar bu seyâhatten elemli,
Günlerce
siyah ufka bakar gözleri nemli,
Bîçare
gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı
hayâtın ne de son mâtemidir bu!
Dünyâda
sevilmiş ve seven nâfile bekler;
Bilmez
ki giden sevgililer dönmiyecekler.
Bir
çok gidenin her biri memnun ki yerinden,
Bir
çok seneler geçti; dönen yok seferinden.
