KISASTA HAYAT
VARDIR
“Akıl
sahipleri! Kısasta sizin için hayat vardır. Umulur ki suç işlemekten
sakınırsınız.” (Bakara/179)
Kısasta
hayat vardır sözü gerçekten dikkate değer bir ifadedir. Zira
kısas tatbik edilirse bir kişinin öldürülmesiyle pek çok
kimsenin yaşaması sağlanır. Çünkü cezanın ölüm olduğunu
bilen kimse, bu suçu işlemeyecektir. Arzı ve semayı yaratan
Allah (c.c.) herşeye kâdirdir. Allah herşeyi en iyi bilendir.
Yeryüzünde yaşayan insanların bütün ilişkilerini en güzel
şekilde tertiplerken ıslahının nasıl mümkün olacağını da
Kur’an-ı Mübinin de biz kullarına beyan etmiştir.
Sureyi
Bakara’nın 183. ayeti keriminde: “Ey iman edenler sizin üzerinize
oruç farz kılındı” derken aynı vezin ve aynı ağırlıkta
kısasla ilgili Sureyi Bakara’nın 178. ayetinde ise: “Ey iman
edenler! Öldürülenler hakkında size kısas farz kılındı.”
diye emrediliyor. Ya biz iman edenler bunu nasıl anlıyor, hayatımıza
Kur’an’ın emir ve nehiylerini ne kadar uyguluyoruz? Neticede
de hayatın yaşanılmaz olduğunu görünce şikayetleniyoruz.
Huzursuzluğumuzun asıl sebebi Kur’an ve sünnetin dünya ve
ahiretimizin saadetine vesile olacak prensiplerinden uzak kalmamızdır.
Allah
(c.c.) Kur’an-ı Kerim’de zararımıza olabilecek, huzurumuzu
bozacak sıhhatimizin elimizden gitmesine vesile olacak şeyleri
haram kılmıştır. Ama fert ve toplumun hatta bütün mahlukatın
menfaatini içeren şeyleri de helal kılmıştır. Mesela içki,
kumar, zina, faiz gibi menhiyatlar hangi toplum ve fertlere yarar
sağlamıştır?
“İşte
O Peygamber onlara iyiliği emreder, onları kötülükten men
eder, onlara temiz temiz şeyleri helal, pis şeyleri haram kılar.”
(Araf/157)
“Kim
bir mü’mini kasten öldürürse cezası içinde ebediyyen
kalacağı cehennemdir.” (Nisa/93) diye Allah’u Teâla adam öldürmenin
ahiretteki elim azabını haber veriyor.
İslam
Ceza Hukukuna göre bir müslümanı haksız yere ve bilerek öldüren
kimsenin cezası kısas, yani idamdır. Bunu affetme selahiyeti
yalnızca maktülün ailesine aittir. Bunlar isterlerse kısas
yerine diyet talep ederler ve isterlerse her ikisini de bağışlarlar.
Bu takdirde devletin tazir yoluyla daha hafif bir şekilde
cezalandırma selahiyeti vardır.
Haksız
yere bir kimseyi öldürmek büyük bir suçtur.
Dünya ve ahiret azabı hak etme sonucunu doğurur. Yani kısas
yapılmasına ve cehennemde ebedi kalmaya götüren büyük günahlardan
birisidir. Allah’ın yeryüzünde yaratmış olduğu kuluna karşı
girişilmiş bir tecavüzdür. İnsanların güvenliğine, toplum
hayatına yönelik bir tehdittir. Günümüzde insanımıza bu
ilahi şuur verilmelidir. Hatta okullarda çocuklarımıza Allah
korkusu, Allah hakkı, kul hakkı, can, mal, din, akıl emniyeti,
ahiretteki ve dünyadaki cezası öğretilmelidir. Masum insanların
bigayri hakkın öldürülmesi herkesi üzmektedir. Bir başörtüsü
ile bu kadar uğraşma yerine bu topluma Allah korkusu, cehennemin
şiddetli azabı, cennetin güzel nimetleri öğretilse, merhamet
duyguları aşılansa, Kur’an ve sünnet hamuru ile yoğrulsa hiç
kimse bir karıncayı bile incitmeyi düşünemez.
İslam
dini, insanı yaratılanların en değerlisi ve en üstünü,
insan hayatının korunmasını da dinin temel amaçlarından saymıştır.
Kur’an’da haksız yere bir cana kıymanın bütün insanları
öldürmek gibi ağır bir suç, bir insanın hayatını kurtarmanın
da bütün insanlara hayat verme gibi yüce ve değerli bir davranış
olduğu ifade edilir. (Maide/32)
İslam
dininde savaş halinde bile müslüman savaşçıların düşmanı
öldürme hakkı çok sınırlı tutulmuş, kadın, çocuk, din
adamı, yaşlı kimseler gibi savaşa bilfiil katılamayanların
öldürülmesi yasaklanmış, savaş esirlerinin yaşama hakkı
korunmuştur. Fiili savaş durumu veya bir cezanın infazı, meşru
müdafa gibi hukuka uygunluk hallerinin bu yasak dışında kaldığı
açıktır.
Bir
cinayet işleyen kimsenin mağdurlarca değil, devlet eliyle
objektif ve adil yargılama sonucu cezalanlandırılması
icabeder. Bütün bunlar insan hayatına verilen değerin bir başka
açıdan ifadesidir. (İslam ve Toplum İlmihali 2/178)
Sonuç
olarak İslam Hukukuna göre kanı mahfuz kişileri, asker, polis,
sivil, masum çocukları öldüren katillerin bedbaht insanların
affı konusunda önce ölen kişinin velilerine sorulmalı. Evladı
öldürülen anne ve baba, katile yapılacak muameleyi de seçmelidir.
İslam, öldürülen kişinin velisine kısası (maktul karşılığında
katilin öldürülmesi), diyeti ve affetmeyi seçenek olarak sunmuştur.
Maktulün yakınları bu üç şeyden birini seçtiklerinde içlerinde
adaletin gerçekleştiği hususunda bir tatmin duygusu oluşur.
Aksi halde devlet suçluyu yakalayıp, güya hafifletici
sebeplerle cezayı azaltır, onu da hapis olarak verir. Üstüne
üstlük de iki de bir af çıkarırsa toplumdaki adalet duygusu
tamir edilemeyecek şekilde zedelenir. Öldürdüğü kişi karşılığında
öleceğini bilen kimse kolay kolay bu işe kalkışamaz. Ama 3-5
yıl veya 10 yıl hapis yatmakla kurtulacağını bilen kişi çok
daha rahat cinayet işleyecektir. Yakınları öldürülen kişiler
de adaleti yerine getirme yükümlülüğünü kendilerinde görecekler
ve kan davalarının önü açılacaktır. İlahi terbiye ve sulh
metodlarına uymadığımız müddet zarfında her gelecek gün
bir önceki günden daha sıkıntılı olur.
Peygamberimiz
(a.s.) mü’min elinden ve dilinden başkaları salim, emin
olunan kişidir diye buyuruyor. Biz de inşaallah böylesi güzide
bir topluluk halini alırız. Allah’ım ümmeti muhammedi
Kur’an’a mahkum et. Amin.
